old

നാഗരികം -2

2010-10-06T12:52:00.000-07:00

മനുഷ്യന്‍ മനുഷ്യനോ -
ടെങ്ങനെചേരുമീ
കെട്ടകാലചോര
തുപ്പുന്ന സന്ധ്യയില്‍
വിഭാതങ്ങളില്ല
വിപത്തുകള്‍ മാത്രമായി
ത്തീരുന്ന രാവിതാ
ആശ്ലേഷമാകുന്നു
തേടട്ടെ-യിന്ദുകോപത്തിന്റെ
നുള്ളോളം വെട്ടം
കരുതട്ടെ ഞാനെന്റെ
നാടിനായി .

കബന്ധങ്ങളാഴിയായി
രക്തംനുരയ്ക്കുന്ന
വന്‍തിരമാലകളാ -
ലെന്നെപ്പുല്‍കുന്നോ!
അജ്ഞാതമാം
ദിക്കിലങ്കുരിയ്ക്കുന്നുണ്ടാ
ഹുങ്കാരതാണ്ഡവമാടും
കൊടുങ്കാറ്റിന്‍
കേളിയ്ക്കു മുന്നോടിയാമൊരു
വേദിപോല്‍
ലോകമേ നിന്റെയീ
ശാന്തതയസ്വസ്ഥം

നാഗരികം -1

2010-10-06T12:11:00.000-07:00

നാഗരികങ്ങളില്‍
പേകൂത്തുകോലങ്ങള്‍
നാഴിയരിച്ചോറു
മോഹിച്ചഴിയ്ക്കുന്ന
സാരികള്‍ രാവില്‍
അനാഥമായിപാറുമ്പോള്‍
ആളിജ്ജ്വലിയ്ക്കുന്നു
കാമാഗ്നിശൈലങ്ങള്‍ ?

ഇല്ലില്ലവര്‍
തന്നിലുള്ളിലെയാര്‍ദ്രത
തല്ലിക്കെടുത്തുമാ
കാമതൃഷ്ണകളെ ,

കുച്ചിരിപ്പല്ലു
വെളുക്കെത്തുറന്നിട്ടു
പിന്നാമ്പുറങ്ങളില്‍
അമ്മിഞ്ഞയാശിയ്ക്കും
കണ്മണിക്കുള്ളോരു
പിഞ്ചുവയറിന്റെ
തൃഷ്ണയതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍
അമ്മയ്ക്കു കാമമോ ?

സമയ സൂചിക

2010-10-04T12:34:00.000-07:00

ദിനങ്ങള്‍
പൂജ്യത്തില്‍ നിന്നും
നൂറെന്ന
സഫലതയിലേയ്ക്കൊരു
സൂചികയാണ് ,

പകുതിപോലും
പിന്നിടാതെ സൂചി
അസംതൃപ്തിയുടെ
മൈനസ്സിലെയ്ക്ക്
കൂപ്പുകുത്തുമ്പോളതിനെ
ഓര്‍മ്മപ്പെടുതലിന്റെ
പ്രഭാതഭേരികള്‍ക്കായി
പിന്നെയുമൊരുക്കുന്നു .

മണ്ണ്

2010-10-04T02:15:00.000-07:00

മണ്ണിനുവേണ്ടി
മരിയ്ക്കരുതാരും
മരിച്ചെന്നാല്‍
വെറുമാറടിമണ്ണ്

പ്രണയ ഗംഗയ്ക്ക്

2010-10-01T10:15:00.000-07:00

തുറന്നപ്പോള്‍
അര്‍ദ്ധ,പൂര്‍ണ്ണവിരാമങ്ങളില്ലായിരുന്നു

നിലയ്ക്കാപ്രവാഹമായക്ഷരങ്ങളന്നില്‍
പതിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ,

സ്നേഹമൊരു ജടയായഴിഞ്ഞു
സ്വീകരിച്ച സുരവാഹിനീ നീ
കേവലമിരുതാളുകളില്‍
ഭഗീരഥമാനസവുമായീ
ത്രിപുരാന്തകനെ തേടുകയായിരുന്നോ ...

താരാട്ടുപാടുവാന്‍ ...!

2010-09-20T10:01:00.000-07:00

'താരാട്ടുപാടുവാനമ്മയുണ്ടല്ലോ
താളം പിടിയ്ക്കുവാനച്ഛനുണ്ടല്ലോ '
തൊട്ടിലഴിച്ചതും നടത്തിച്ചതും
ഹരിശ്രീകുറിച്ചതും മിടുക്കനായതും
അറിഞ്ഞുകൊണ്ടറിയാതെ പാടി
'താരാട്ടുപാടുവാനമ്മയുണ്ടല്ലോ
താളംപിടിയ്ക്കുവാനച്ഛനുണ്ടല്ലോ '

രംഗങ്ങള്‍ മാഞ്ഞപ്പോള്‍
മാതാപിതാക്കള്‍ക്കും അവനുമിടയില്‍
ചിന്തേരിട്ടു മിനുക്കിയ കൊത്തുപണികളുള്ള യവനികവീണു

അകത്തളങ്ങളില്‍ വേഷമഴിച്ചു അട്ടഹാസങ്ങള്‍,
അവഗണനയുടെ സാഡിസ്റ്റിക്ക് ഭാവഭേദങ്ങള്‍,
ലാഭക്കണക്കുകള്‍ കൈവിരലുകളില്‍ .

വിറയ്ക്കുന്ന കൈകള്‍ കോര്‍ത്തു
കാലത്തിന്റെ ചക്രവേഗങ്ങളില്‍
ഓടിയെത്താനാകാതെ മണ്ണിലലിഞ്ഞ
ജന്മങ്ങളുടെ അവസാന അണുവുംപാടി
'താരാട്ടു പാടുവാനമ്മയുണ്ടല്ലോ
താളം പിടിയ്ക്കുവാനച്ഛനുണ്ടല്ലോ '

യവനിക താഴ്ന്നുതന്നെ കിടന്നു
അകത്തു ചിരിതുടര്‍ന്നു ,പശ്ചാത്തലത്തില്‍
ഗതിവേഗം കൂട്ടിയ കാലത്തിന്റെ അവസാനബെല്ലില്‍
അവര്‍ രംഗബോധം വീണ്ടെടുത്തപ്പോള്‍
പൂട്ടിയവാതിലിനു പുറത്തു മക്കളുംകാലവും
കൈകോര്‍ത്തു ചിരിയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ....

രുചി

2010-09-10T14:12:00.000-07:00

ഋതുപശ്ചാത്തലങ്ങളി, -
ലരങ്ങില്‍ സ്വപ്നങ്ങളും
പകുത്തെടുക്കലുമാടി -
ത്തിമിര്ക്കുമ്പോളറിയാതെ
മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു കാലം ,

നീരൊഴുക്കു വറ്റിച്ചു
വരച്ചിട്ട വടുക്കളില്‍
മുരടിച്ച നഖത്താല്‍
കിളച്ചുകൊണ്ടോര്‍മ്മച്ചാലു
കീറുമ്പോള്‍
വേദനിയ്ക്കുന്നിടമൊരു
ചുമ്പനത്തഴമ്പായിരിയ്ക്കും ,

അതില്‍ കാലം
ഭൂതകാലത്തിന്റെ
മധുരമായയേടുകള്‍
സ്നിഗ്ദ്ധതയാര്‍ന്നു
വരഞ്ഞിട്ടിരിയ്ക്കും ....

മേഘാവൃതമായ മനസ്സിന്‍പ്രവാഹം
അക്ഷങ്ങളില്‍നിന്നണപൊട്ടി-
യൊഴുകുമ്പോ,ളന്നൊരു -
നാളിലിതുപോലെ നിന്നില്‍
പെയ്തതോരാനന്ദവര്ഷം
നുണഞ്ഞവന്റെയധരങ്ങളില്‍
നിന്നറിഞ്ഞനിന്നശ്രുരുചി -
യിന്നുമതുപോലെയുണ്ടോ ?

വിശപ്പ്‌

2010-08-30T12:31:00.000-07:00

വസന്തഹേമന്തങ്ങളല്ല കത്തിയെരിയുമീഗ്രീഷ്മമാണുള്ളിലും ,
മരുവിന്‍ വിസ്തൃതമാമൂഷരത്തിലും
വിശപ്പിന്‍ വിറളിയില്‍ ചെന്നായതുല്ല്യം
പരത്തുകയാന്നൊരു പച്ചയെങ്കിലും ...
പരുന്തിന്‍കാലുകള്‍ വട്ടമിടുന്നു ,

'ചീഞ്ഞുവളമാകുന്ന'തത്വമറിയാതെ
ത്യാഗപാതയിലൂടെ പറന്നു
ആമാശയരസങ്ങളിലൂളിയിടുമ്പോളൊടുങ്ങുന്നിരു
ജഠരാഗ്നിതപം ,

കറുത്തവരെ ഈശ്വരനും കണ്ണെടുത്താല്‍ കണ്ടുകൂടാ..
പടിഞ്ഞാറോട്ടൊരു ചരിവിട്ടു വെള്ളമൊഴുക്കുകയാണ് ...

അമ്മയുടെ മാറിലധിനിവേശംനടത്തിയ പുഴുക്കള്‍ മുതല്‍
തോല്‍പ്പിയ്ക്കാനെത്തുന്നവരുടെ നീണ്ടനിരകള്‍ക്കു തിന്നാന്‍
തീറെഴുതിക്കൊടുത്തു
വെളുത്തതാണിരുട്ടുനിറമുണ്ടായിരുന്ന നാടുകള്‍ ...

കുളിരില്ലാചരിത്രമോതിയാലുമുഷ്ണക്കാറ്റതു -
തിന്നു കുളിരുമെന്നല്ലാതെ
പ്രതിബന്ധങ്ങളുടെ
വേലിയേറ്റത്തിലൂഷരത്തിരമാലയടങ്ങുകയില്ല ,

വിശക്കുന്നവന്റെ മനസ്സെന്നുംനിസ്സംഗതയുടെ
തിരയില്ലാകടലാണ്
കണ്ണുകളിലോ പ്രക്ഷുബ്ധമരുവും....

സ്വപ്നം മരിച്ചവര്‍

2010-08-16T04:27:00.000-07:00

സ്വപ്നങ്ങള്‍ മാനസതൊട്ടിലില്‍ താരാട്ടു -
കേട്ടുറങ്ങുന്നയീ ജീവിതവേദിയില്‍
തൊട്ടില്‍ തുണിയിന്നവശേഷമായിട്ടു -
മെന്തിനീ താരാട്ടുശീലുകള്‍ പിന്നെയും ...

ചാപിള്ളപോലുള്ള കര്‍മ്മഫലങ്ങളെ -
ക്കാണുവാനെന്തിനീ ഭൂവിലവശേഷം
ഹീനരെപ്പോറ്റുന്ന ദൈവമിന്നന്ധനോ
ഹീനനില്‍ ഹീനനാ,യീശനും മാറുന്നോ ?

സ്വാതന്ത്ര്യം !

2010-08-16T03:37:00.000-07:00

ഗാന്ധിയെന്ന ധീരനെയ്ത സഹനമെന്ന ബാണമേറ്റു
താഴുകില്ലയെന്നുറച്ചുവാണ സൂര്യന്‍ വീണുപോയി
ഭാരതാംബ മന്ദഹാസം കൊണ്ടുതന്റെ പുത്രരെ
നന്ദിയോടെ നോക്കി,ഭാവിയോര്‍ത്തു പിന്നെ ഹര്ഷയായി

മക്കള്‍ രണ്ടുപക്ഷമായി ,'വിഭിന്നമായ'ചോരതേച്ചു -
മൂര്‍ച്ചയുള്ള മഴുവിനാല്‍ വരഞ്ഞുകീറിയമ്മയെ
"അസ്തമിയ്ക്കാസൂര്യനെത്ര പാടുപെട്ടു ചേര്‍ത്തയെന്നെ -
യിത്രവേഗം തുണ്ടമാക്കിയെങ്കിലാര് ശത്രുവെന്റെ ?"

അമ്മയെത്ര കാലമായി ചോദ്യമെയ്തു ,നാവുറങ്ങി
'കേട്ടതില്ല കണ്ടതില്ല' , താങ്ങുവാനുമാരുമില്ല
'കുംഭകോണ'മെന്ന കോണം ചീര്‍ത്തദേഹമാകെ ചുറ്റി-
യഞ്ചുവര്‍ഷമഞ്ചുവര്‍ഷമോടെ മക്കള്‍ സൗഖ്യരായി

തെരുവിലിന്ത്യയന്നുമിന്നും കാളവണ്ടി തള്ളുന്നേര ,-
മഞ്ചുസ്റ്റാറുമേലെമിന്നും കെട്ടിടത്തില്‍ പങ്കുവയ്പ്
ഇന്നു നമ്മളൊത്തുചേര്‍ന്നുയര്‍ത്തിടും പതാകയെ
നോക്കി നിര്‍ന്നിമേഷരായി നിന്നിടാം ,പിരിഞ്ഞിടാം ...

തിരുവോണ സദ്യ

2010-07-24T11:18:00.000-07:00

(പഴയൊരു രചന )
[മാവേലി നാടുവാണീടും കാലം
എന്ന ഈണത്തില്‍ ]

തിരുവോണസദ്യയ്ക്ക് കാലമായി
മദ്ധ്യാഹ്നം രുചിയാല്‍ സമൃദ്ധമാകും
ഇലയിട്ടു താഴത്തിരുന്നെല്ലാരും
ക്ഷമയോടെ കാക്കും രുചികള്‍ക്കായി
നല്ലൊരു നാളിലെല്ലാരുമൊന്നായി -
ങ്ങനെയുണ്ണുന്നതെന്തു ചന്തം

ആദ്യമുപ്പേരി ,വറ്റല്‍ വിളമ്പും
പിന്നെ തേനൂറും കദളിപ്പഴം
ഞെട്ടിലാവട്ടയിലയ്ക്ക് ശേഷം
തൊട്ടുകൂട്ടാന്മാര്‍ക്കായി കാത്തിരിയ്ക്കും
ഇഞ്ചിനാരങ്ങാ മാങ്ങാക്കറികള്‍
കാളനവിയലു തോരന്മാരും
പലവിധ പച്ചടി വേറെയുണ്ട്
ഇലകാണ്ടാല്‍ രണവേദി തുല്യമാകും

ചമ്പാവുചോറിന്നെഴുന്നള്ളത്തായി
ഇലപിടിച്ചങ്ങെതിരെറ്റിടാമേ
പരിപ്പുമൊരുനുള്ളു നെയ്യുമായി
പപ്പടോം പൊടിച്ചങ്ങുരുട്ടിയുണ്ണാം
ആദ്യഘട്ടം കഴിഞ്ഞുവെന്നാലോ
കായംമണക്കും സാമ്പാറുകാലം
ചോറു വേഗമങ്ങുരുട്ടിയുണ്ണാം
ചക്കര ,പഞ്ചാര പ്രഥമനുണ്ട്

പ്രഥമന്‍ വന്നാലോ പഴവുമായി
കൈകള്‍കൊണ്ടങ്ങു കസര്‍ത്തുമാണ്
മധുരക്കൊതിയന്മാര്‍ 'തട്ടു 'ന്നേരം
പ്രമേഹമുള്ളോര്‍ കൊതിയിറക്കും
അന്ത്യ ഘട്ടത്തോടടുക്കുന്നേരം
പുളിശ്ശേരി കൊണ്ടു കലാശക്കൊട്ട്
കയ്യെല്ലാം നക്കിയെനീറ്റു പിന്നെ
നല്ല വിനോദങ്ങളാടിടാമേ ...

രക്തപുഷ്പങ്ങള്‍

2010-07-24T10:41:00.000-07:00

ഇഹവാസമതിങ്ങനെ വ്യര്‍ത്ഥമായി
ധ്വാന്തവീഥിയനന്തമാകുന്നുവോ
രക്തപുഷ്പപരാഗസുഗന്ധത്താല്‍
മാര്‍ഗ്ഗമധ്യേയീവാടികള്‍ ഭീകരം !
കാരിരുമ്പില്‍ നൃശംസത ചാലിച്ചു
ഹിംസചെയ്യുന്നനേര,മകലെയായി
കാരിരുമ്പാലതന്നില്‍ത്തിളയ്ക്കുമാ
ചെങ്കനലിലൊഴുകും നിന്നന്തകന്‍

കവി

2010-07-23T19:30:00.000-07:00

ഇന്നുഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന വേദിയിലെന്റെയീ
തപ്തനിശ്വാസങ്ങള്‍ മാത്രമായി
കയ്യിലമരുന്ന വെങ്കലശില്‍പ്പത്തിന്‍
തിളക്കങ്ങളെന്നില്‍ ചൊരിയുന്നില്ല
മുന്നില്‍ നിറഞ്ഞ സദസ്സിനോടിന്നെന്റെ
മിഴികള്‍ മൊഴിഞ്ഞു കദനകാണ്ഡം

തേടിയലയുന്നോരായിരംകണ്ണുകള്‍
ഭൂതകാലം കേട്ടു 'കണ്‍നിറയക്കാന്‍ '
ഇനിയൊരുമാത്രയുമൊളിപ്പിച്ചു
വയ്ക്കുവാനാകില്ല ഹൃത്തിന്നു വീര്‍ത്തുടയും

കാണുന്നു,പിന്നിലാചാണകത്തറയിലെ
ദുഖകാവ്യത്തിന്നേടുകളേതും
കണ്തൂലികയാല്‍ നാമന്നെഴുതിയ
ജീവിതകാണ്ഡം മണ്ണെടുത്തു
കോലായില്‍ കൂനിയരൂപം പുകയ്ക്കുന്ന
ലഹരിയിലുമന്നു നിസ്സംഗത , -
യൊഴിഞ്ഞവയറുകള്‍ രോദനംനിര്‍ത്തുന്നു
മൂലയ്ക്കെറിഞ്ഞൊരു ചണസഞ്ചിയില്‍

ഉമ്മറത്തെന്നും വിതുമ്പലിന്‍ താളങ്ങള്‍
ചിതലരിയ്ക്കും തൂണുമച്ഛനൊത്ത്
മുറ്റമടിയ്ക്കുന്ന വാരിയെല്ലുന്തിയയമ്മതന്‍
താരാട്ടുമോര്മ്മയുണ്ട്
പാകംവലുതായിരുള്‍മൂടും
തുണിയിലന്നമ്മയുണ്ടോയെന്നു ശങ്കമാത്രം
വക്കില്ലാച്ചട്ടിയിലവസാനമണികളാലൂട്ടി-
യുറക്കുമ്പോളെന്തറിഞ്ഞു ഞാന്‍ ?

മാസമുറതെറ്റിയൊപ്പോളു ചതുരത്തില്‍
ചാണകതറയെയാര്‍ദ്രമാക്കി
തനുവില്‍ തലോടിയെന്‍ പിഞ്ചിളംകൈകള്‍
ചൂരല്‍ പാടില്‍ ,കണ്ണീരിറ്റു
ദ്രവിച്ചജാലകക്കാഴ്ച പൊന്നാര്യന്‍പാടത്തു ,
തൊഴുത്തിലെ നഷ്ടങ്ങളയവിറക്കി
കഴുക്കോലിന്‍ ബലത്തില്‍ ലംബമായാടിയ
ഒപ്പോളിന്‍ കാഴ്ചയിലെന്തറിഞ്ഞു ?

കയ്യിലമരുന്ന ശില്‍പ്പത്തില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍
ചിരിതൂകി നില്‍ക്കുന്നു സ്മൃതിപ്പൂവുകള്‍
ആഗന്ധത്തിലഴലാടി നില്‍ക്കവേയാനേരം
നൂറുക്യാമറകളില്‍ ഞാനൊളിച്ചു
കവിതന്‍ ദുരന്തം ലോകത്തിന്‍ ചിരിയെന്ന
ശാശ്വതസത്യത്തില്‍ ....ഞാനും.

കേള്‍ക്കുക വാലന്റൈന്‍ ...

2010-07-23T19:21:00.000-07:00

[ദ്രുത കവിത ]

പ്രണയമാംകല്കണ്ട പര്‍വ്വതശൃംഗത്തിലെന്നുമൊഴുകും നിണച്ചാലു താഴേയ്ക്ക്
ഹൃത്തുപറിച്ചെടുത്തങ്ങു കൈമാറുമ്പോളുള്ളിലെചോരയതെന്നുമൊഴുകുന്നു !
വാലന്റൈന്‍ വന്നണയുന്നദിനത്തിലോ ചോരയല്ല ചോക്ലേറ്റാണൊഴുകുന്നത്
കരളുരിയാടുന്നവാക്കുകളന്നില്ല'കാര്‍ഡു'രിയാടുന്നു ലവ്യൂ ഡാ ലവ്യൂ.....

കുത്തകഭീമന്മാര്‍ നെട്ടോട്ടമോടുന്നു പ്രേമമില്ലാപിള്ളേരില്ലെന്നുറപ്പാക്കാന്‍
ചാനലുതോറും'ടെഡികേഷന്‍'പ്രേമങ്ങള്‍ വീട്ടിലെപിള്ളേരടിക്റ്റായിതീരുന്നു
ഡോളറുതിന്നുന്ന സായിപ്പന്മാര്‍ക്കിത് കെട്ടിമറിയാനുണ്ടാക്കുംദിനമല്ലേ
മുണ്ടു മുറുക്കിയുടുത്തു നടക്കുന്ന പാവമീനാട്ടാര്‍ക്കിതെന്തിന്റേനക്കേട്‌..?

കേള്‍ക്കുകവാലന്റൈന്‍ ,ഭാരതഭൂവിലെ പ്രേമങ്ങളൊന്നും നിന്‍ കുത്തകയല്ല
സന്ദേഹമുണ്ടെങ്കിലൊന്നു നടന്നോളൂ പ്രേമയമുനാതീരത്തൊരല്‍പ്പം ....
ദ്വാപരപ്രേമത്തിന്‍ പുല്ലാങ്കുഴല്‍നാദം, ദാമ്പത്യപ്രേമത്തിന്‍ താജ്മഹലും
മഹിതമാംഭാരത പ്രേമപാരമ്പര്യം സമ്പന്നമാണതു സാഗരംപോലെ ......

തൃഷ്ണ

2010-07-23T19:12:00.000-07:00

വേര്‍പ്പോഴുക്കിപ്പെറുക്കുന്തണ്ഡൂലവും
മോഹിനിയ്ക്കുള്ള ശൃംഗാരനേദ്യമോ
വാരസ്ത്രീമാംസഭംഗിയിലുന്മത്തര്‍ ‍
മാംസളച്ഛായതന്നില്‍ രമിപ്പവര്‍
തൃഷ്ണയാലുള്ള ശൃംഗാരകേളികള്‍
വിശ്വമാകെയുമാടും നരകുലം
രസമേതുമധാര്‍മ്മികമായെന്നാല്‍
നീരസങ്ങളെക്കൊണ്ടുള്ള പീഡകള്‍

രാധയ്ക്കൊരു മറുപടി

2010-07-23T18:45:00.000-07:00

നിനക്കെന്തിനിയൊരു പീലി?
ഹൃദയം മുഴുവന്‍ പീലികള്‍ പാകിയിട്ട്...
നിനക്കെന്തിനിയൊരു ഗീതം?
അത്മാവിലെ മുരളീരവത്തില്‍ നീന്തുമ്പോള്‍
നീയെന്തിനു മീരയാകണം?
എന്നില്‍ നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ നീറുമ്പോള്‍
എന്നിട്ടുമെന്തേ പറയുന്നു വിരഹിണിയെന്ന്?

ഹൃദയത്തിലെ പീലിപ്പാടത്തില്‍
നടുവിലൊരാമ്പാടിയും
ഉറികളില്‍ വെണ്ണയും വച്ചെന്നെ പൂട്ടിയിട്ട്
ഞാന്‍ നിന്നെ ത്യജിച്ചെന്നോ...?
എന്നില്‍ നിന്നെ കാണുന്ന പോലെ
നിന്നില്‍ സദാ ഞാനല്ലേ വിളങ്ങുന്നത് …?

ആ ഹൃദയത്തിലെയാളലില്‍
ഒഴുകുന്ന ലാവാപ്രവത്തിലും വാടാത്ത
രക്തപുഷ്പങ്ങള്‍ എന്തിനു തേങ്ങുന്നു ..?
അതിനെ വിരഹകാവ്യം ചൊല്ലാന്‍
പ്രാപ്തമാക്കിയത് എന്റെ കണ്ണീര്‍
അത് മൃതസഞ്ജീവനിയായി
ലാവാ പ്രവാഹങ്ങളെ
കെടുത്തുന്നത് കൊണ്ടെന്നറിക നീ ….

നീ മയങ്ങുന്ന ശ്രീവല്സത്തിനുള്ളില്‍
സ്പന്ദിയ്ക്കുന്ന ഹൃദയത്തിലെ
അനന്തകോടി താരാപഥങ്ങളിലൊരോ
കണികയിലും നീമാത്രമുള്ളപ്പോ -
ളെന്നെ നിനക്കെങ്ങനെ കാണാനാകും …?

നമുക്ക് പ്രണയത്തെ പ്രണയിക്കാം...
ജനിമൃതികളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ ഞാനും നീയും
സങ്കല്പങ്ങള്‍ ആകുമ്പോള്‍
നാം പ്രണയിച്ച പ്രണയം പൂത്തുനില്‍ക്കും
…..രാധേ….

പുനര്ജ്ജനിയ്ക്കായി ....

2010-07-20T14:16:00.000-07:00

[വളരെ പഴയത്]

ഹൃദയംകുളിര്‍ക്കുമീ പുല്മേടുകളിലെന്‍
കാല്പനികമാംകാലങ്ങളിലെപ്പൊഴോ
വീണുടഞ്ഞ നിന്‍കുപ്പിവളപ്പൊട്ടുകള്‍
തിരയുമോര്‍മ്മകള്‍ക്കു സഞ്ജീവനിയായ്

ഘനീഭവിയ്ക്കുമീയിരിപ്പിടങ്ങളിലെത്രയോ
കൊച്ചുപിണക്കങ്ങള്‍ പെയ്തൊഴിഞ്ഞീടവേ
രത്നംപതിച്ചു നിന്നശ്രുകണങ്ങളില്‍
മന്ദസ്മിതം തൂകി കാലവുംപ്രകൃതിയും

ആളുന്നു നിന്‍ചിതയതു കണ്ണിലുംമനസ്സിലു ,-
മതിന്‍ ചൂടേറ്റുവറ്റുന്നെന്നശ്രുകണങ്ങള്‍ക്കു
പിന്ബലമായുതിരുന്നു തുഷാരബിന്ദുക്ക,ളെന്‍
ദുഖത്തില്‍ പ്രകൃതിയും പങ്കുചേര്‍ന്നു

സ്വപ്നത്തില്‍ വന്നൊരു പ്രേമത്തിന്‍മാലാഖ
മോഴിഞ്ഞിന്നു പ്രേമത്തിന്‍ മോക്ഷമാര്‍ഗം
'തിരയൂ നീയാ കുപ്പിവളപ്പൊട്ടുക,ളതു
ചേര്‍ത്തുവയ്ക്കുനിന്‍ പ്രണയിനിയ്ക്കായെന്നും ...'

നിഴല്‍ നാടകം

2010-07-20T06:14:00.000-07:00

നിഴല്‍ നാടകങ്ങളില്‍ ജീവിതം സങ്കല്‍പ്പ -
വസന്തത്തിന്‍ പരിമളം തേടുന്നു,
കണ്ണുകള്‍ വിടര്‍ത്തി നിറമുള്ളകാലത്തിന്‍
ചേതോഹരമാമധ്യായങ്ങള്‍ തിരയുന്നു ,

അന്ന്യരല്ലീ നിഴല്‍രൂപങ്ങള്‍ നമ്മുടെയീ
വേഷപ്പകര്‍പ്പുകള്‍ വികാരങ്ങളതിനില്ല ,
താളംപിടിക്കുന്നതു കാലമാം കലാകാരനവന്‍തന്‍
വിരലുകളിലാടുന്നു ജീവിതനാട്യരസങ്ങള്‍ ,

പിന്നിലെ വെട്ടമല്ലോ ആ ശക്തിചൈതന്ന്യ -
മതുനമ്മില്‍ കെട്ടെന്നാലോ ജീവനാശ,മാ വെട്ടത്തിന്‍-
പിന്‍ബലമല്ലോ കര്‍മ്മഫലങ്ങളെന്നോര്‍ക്ക ,

വൈകാരികതയില്ലിവിടെ ലേശവുമീ
നിഴലുകള്ക്കിവിടെ മുഖംപോലുമന്ന്യം,
സ്വജീവിതവഴികളിലെറിയും നിഴലുകള്‍
പെറുക്കിയെടുക്കാനുമവകാശമില്ലെന്നോര്‍ക്കുക ,

നിത്യേന നിഴല്‍രൂപങ്ങളിവിടെയാടുന്നു
ഭാഗ്യനിര്‍ഭാഗ്യങ്ങള്‍തന്‍ നൂല്‍പ്പാലങ്ങളില്‍ കെട്ടി ,
നിഴല്‍നാടകം തുടരുമ്പോള്‍ നിന്‍മുന്നിലെ
തിരശീലയ്ക്ക് മുന്നില്‍ ചിരിയ്ക്കുന്ന ലോകം ,
തിരയരുതാ തിരശീലതന്‍ പിന്നിലെ -
ക്കൈകളതദൃശ്യമാം വിധിയുടെതെന്നോര്‍ക്കുക

അധിനിവേശ പാവ

2010-07-20T06:09:00.000-07:00

വന്മതിലിനപ്പുറത്തു നിന്നും
തീരുവയില്ലാതെ വാങ്ങിയ
ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് പാവ അതിന്റെ
കളികള്‍ നിര്‍ത്തി പെട്ടന്ന്
മരിച്ചുപോയത് നിരാശയോടെ
ഞാന്‍ നോക്കിയിരുന്നു ,

അപ്പുറത്തെ കുട്ടന്റെ ,
നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ആലേപനം ചെയ്ത
പാവ ഊര്‍ജ്ജ്വസ്വലതയോടെ
പാട്ടുംകളിയുമായി പലരേയും
സന്തോഷിപ്പിയ്ക്കുന്നു ,

പണ്ടും കുട്ടന്റെ പാവയോട്
കൊതിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും
അച്ചടക്കമുള്ള കുട്ടിയായതുകൊണ്ട്
ട്രൌസര്‍ മുറുക്കിയുടുത്തു
അസൂയകാട്ടാതെ നടന്നു ,

കുട്ടനാണെങ്കില്‍ പാവയുടെ
പെരുമ കാണിച്ച്
സ്കൂളിലും ഇടവഴിയിലും
വീട്ടിലും മൈതാനത്തും
ചന്തയിലും മരച്ചില്ലയിലും
വയലിലും ....ഒക്കെ
അധിനിവേശം നടത്തുന്നു.,

ഞാനിപ്പോള്‍ കൂട്ടുകാരെ
സംഘടിപ്പിയ്ക്കുകയാണ്
കുട്ടനും പാവയ്ക്കുമെതിരെ
'കുട്ടന്റെ പാവ മൂര്‍ദ്ദാബാദ്...'
'കുട്ടന്റെ പാവ മൂര്‍ദ്ദാബാദ്...'
'മരിച്ചുപോയ എന്റെ പാവ സിന്ദാബാദ് ...'

മുകളിലേയ്ക്ക്...!

2010-07-20T06:03:00.000-07:00

ഉഷ്ണകാലത്ത് തണുപ്പ് തേടി
കുന്നിന്‍ മുകളില്‍ സഞ്ചാരികളുടെ തിരക്ക്
അഹങ്കാരത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മാറുന്ന
പാദങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മുകളിലേയ്ക്ക്

ചിലര്‍ നേരെ മുകളിലേയ്ക്ക് കയറിപ്പോകുന്നു
ചിലര്‍ അവിടവിടെ വിശ്രമിയ്ക്കുന്നു
ചുറ്റിനുമുള്ള ഭംഗി ആസ്വദിയ്ക്കുന്നു
മറ്റു ചിലര്‍ പാതി വഴിയില്‍ വീഴുന്നു
ആരൊക്കെയോ അവര്‍ക്ക് കൈത്താങ്ങ്‌ നല്‍കുന്നു
മറ്റുചിലര്‍ ഭാവഭേദമില്ലാതെ കയറുന്നു

കൈത്താങ്ങ്‌ കിട്ടാതെ
വീണവര്‍ക്കുമേല്‍ കാലം അരളിപ്പൂ ചാര്‍ത്തും
അവരെ വിസ്മൃതിയുടെ ഹിമം മൂടും

പിന്നാലെ കയറുന്നവരുടെ മേല്‍
മുകളില്‍ നിന്നും മാലിന്യം ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നു
കൊടുമുടിയില്‍ കയറിയെത്തിയവര്‍
മുന്നിലെ ചെങ്കുത്തായ ഇറക്കത്തിനും താഴെ
കടല്‍ കണ്ടു വിസ്മയിക്കുന്നു

കണ്ടവര്‍ കണ്ടവര്‍ തിരികെയിറങ്ങാന്‍
വഴിതേടുന്നു പക്ഷെ മുന്നോട്ട് തന്നെ പോണം ,
വന്നവഴിയെ ഇറങ്ങാന്‍ പറ്റില്ലത്രേ …..

പരിണാമം

2010-07-20T05:54:00.000-07:00

പ്രോട്ടോസോവ
മുതല്‍ ഹോമോസപിയന്സിനു
മുന്‍പ്‌ വരെയുള്ള
പരിണാമ ദിശകളില്‍
ആരും ആഗോള വലയില്‍
കുടുങ്ങിക്കിടന്നില്ല
അതിനാല്‍ പരിണാമം
അനുസ്യൂതം നടന്നു ...

വേലി

2010-07-20T05:43:00.000-07:00

ഘണ്ടാരവത്തിനും ബാങ്കുവിളിയ്ക്കുമപ്പുറം
ഇരുപുറവും തളംകെട്ടിയ ശാന്തത
ദൂരെങ്ങോ പ്രയാണം തുടങ്ങിയ
കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ ഹുങ്കാരമോര്‍ത്തു
അസ്വസ്ഥമായി.....

വിരുദ്ധദിക്കുകളിലെ ജല്‍പ്പനങ്ങള്‍ക്ക്
ചെവികൊടുക്കുമ്പോഴും
വേലികള്‍ക്കടിയിലൂടെ
ഇഴഞ്ഞു ഇഴചേരുവാന്‍
വെമ്പുന്ന കൈകളുണ്ടായിരുന്നു ...

നാളെ തുരുമ്പില്‍ ഭ്രാന്തിന്റെ
ചോരക്കറ കട്ടപിടിയ്ക്കുന്നേരം ,
കൃപാണങ്ങളുടെ മൂര്‍ച്ചയില്‍
അറ്റുപോകുന്ന കണ്ണികളെ
ആരൊക്കെയോ വിളക്കിച്ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍
വിറയ്ക്കുന്ന മൌനത്താല്‍
അവര്‍ സംവദിയ്ക്കും....

ചുടലയില്‍ ചുട്ടുപഴുത്ത
കണ്ണികള്‍
തണുത്തുറയുമ്പോള്‍ നഷ്ടങ്ങളുടെ
ആലസ്യത്തില്‍ ഇരുപുറവും
ചിരിയ്ക്കാന്‍ അവര്‍ എന്നേ പഠിച്ചു ....

ഇനിയൊന്നു നോക്കിയിരുന്നെങ്കില്‍ ....
ചുഴിഞ്ഞിറങ്ങി ഇനിയെങ്കിലും ...
വേലിയിഴഞ്ഞ മുറിവല്ലാതെ
വേലി ഹൃദയത്തില്‍ കാണുന്നില്ല
എന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞേനെ .....

ബാല്യം

2010-07-14T02:40:00.000-07:00

[ എന്റെ കൂട്ടുകാരന് മെയില്‍ വഴി ലഭിച്ച ചിത്രം]

ജനിയ്ക്കാതെ
പോയ ബാല്യരസ -
ങ്ങളേതോ വേനലവധിയില്‍
ഹൃദയക്യാന്‍വാസിലെഴുതിയ
ചാരുതപോലെ,

സങ്കല്‍പ്പങ്ങളിലിട്ട വിത്തുകളെ
മണ്ണുതിന്നപ്പോളുയിര്‍കോണ്ട
വ്യഥകളുടെ കാരണങ്ങളില്‍
ചായമടിച്ച പോലെ ,

മണ്ണപ്പമോര്‍ത്തു
വെള്ളമൂറിയ നാവിന്റെ
നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളിലെ
രുചികള്‍ പോലെ ....

നഗരത്തിന്‍ കൃത്രിമചായങ്ങളില്‍
മനംമടുത്ത കണ്ണുകളിലുത്ഭവിച്ച
പ്രതീക്ഷകളില്‍ തിളങ്ങിയ
വെളിച്ചം പോലെ...

പാഴ്മൊഴികളിലസഹ്യത പൂണ്ട
കര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ കൊതിയ്ക്കുന്ന
നാടന്‍പാട്ടുകള്‍ പോലെ....

നഗരമെന്ന വേശ്യയുടെ
ദുര്‍ഗന്ധമുടുത്ത
ശരീരത്തെ വെറുത്ത
നാസിക തേടുന്ന
പനിനീരിതള്‍ പോലെ ...

ഭൌതികതാപത്തില്‍
കരയുന്ന ത്വക്കില്‍ വീശും
മലയജമാരുതന്‍ പോലെ ....

നുള്ളു പുഞ്ചിരി

2010-07-05T12:26:00.000-07:00

[ശ്രുതിലയം ഓര്‍ക്കുട്ട് കൂട്ടായ്മയിലെ അംഗമായ മനു കൊല്ലം എടുത്ത ചിത്രം]

എത്ര നേടിക്കുതിച്ചാലുമില്ലൊരു/നുള്ളു പുഞ്ചിരിപോലുമീ വാടിയി ,-
ലെന്നാല്‍ കാണുകയിക്കാഴ്ചയേവരും/കേവലം നാണയത്തില്‍പൂപ്പുഞ്ചിരി !

********************

കെട്ടകാലം കളികൂട്ടുകാരനായി/നമ്മെയത്തിച്ച വീഥികള്‍ ദുഷ്കരം
കൈകളല്ല നാം നീട്ടുന്നതോര്‍ക്കണം/ജഠരങ്ങള്‍ വെന്താളുമ്പോള്‍ മാനസം
തന്നുപോകണേയിന്നത്തെ ജീവനം/ഉണ്ണി നാളെയീ മണ്ണിനു കാവലാള്‍
പുഴുതിന്നങ്ങു വിസ്മൃതമായെന്നാ ,/ലില്ലേ നിങ്ങള്‍ക്കു സന്താപമൊട്ടുമേ?

സ്മാരകങ്ങളുയര്‍ത്തുന്ന മാനവന്‍/സ്മരിക്കില്ലല്ലോയീ ജീവസ്മാരകം
നാളെ ,മാന്തുന്ന മണ്ണിലീ നമ്മളെ/കാണും ജീര്‍ണ്ണിച്ച പഞ്ജരംപോലവേ
അന്ധരാണോയീ ലോകത്തിന്‍ പാലകര്‍ ?/അന്ധരാകുന്നു നാടിന്റെ പാലകര്‍ !!
ജീര്‍ണ്ണമോതുന്ന ശാസ്ത്രങ്ങളൊക്കെയും/കൊണ്ടു കൊന്നിട്ടുംതീരില്ലത്യാര്‍ത്തികള്‍
മുന്നിലൂടെപ്പറക്കും പൂമ്പാറ്റകള്‍/പള്ളിക്കൂടമുറ്റങ്ങളില്‍പ്പാറുവാന്‍
കൊതിയോടെയെന്നുണ്ണീടെ കണ്ണുകള്‍/പാറും നാളത്തെ പൂമ്പാറ്റയാകുവാന്‍
വര്‍ണ്ണമോടെ തിളങ്ങുന്നയാടയില്‍/കണ്ണുടക്കുന്ന ബാല്യമില്ലാതിവന്‍
കണ്ടുകണ്ടങ്ങു കൊല്ലും പ്രതീക്ഷക ,/ളിന്നേ പാഠങ്ങളെതും പഠിച്ചിവന്‍

എന്തു ചെയ്യണം ചൊല്ലുക ലോകമേ/തെരുവിങ്കല്‍ ഞാനെന്നും പതിതയായി
അന്തിയാകുമ്പോള്‍ വട്ടമിടുന്നൊരു/കഴുകന്റെയിര തന്നെ നിശ്ചയം
ഉള്ളവന്‍ വീണ്ടുമുള്ളവനാകുന്ന/ലോക നീതിസാരങ്ങളേ മംഗളം
സമത്വങ്ങളുദ്ഘോഷിയ്ക്കും ദൈവമേ ,/യസമത്വങ്ങളില്ലെങ്കിലില്ല നീ
ലോകമേ വാഴ്ക ന്യായങ്ങളോതിയും/മൂഡസ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കണ്ടങ്ങുറങ്ങിയും
മണ്ണിതില്‍ ചായും നേരത്തു പാഠങ്ങ /ളേതും താനേയറിയും ,സുനിശ്ചിതം

അര്‍ദ്ധനഗ്നയോഗി

2010-04-22T23:49:00.000-07:00

ദീപദ്യുതിയിടനെഞ്ചിലേറ്റിക്കൊ'ണ്ടര്‍ക്ക'നേയുമണച്ചൊരു ,
വന്കടല്‍തുല്ല്യമാഴത്തിന്‍സ്നേഹമൂര്‍ത്തിയെന്നും തണലായി,-
യന്ധകാരകൂപങ്ങളെല്ലാം സഹനഖഡ്ഗത്താലന്ത്യമാ -യ -
ഹിംസാമന്ത്രമതോതിക്കൊണ്ടതാ പാതിനഗ്നയോഗിവര്യന്‍

ദീപമഖിലം തെളിച്ചു , ക്രൂരര്‍തന്നായുധക്കുഴല്‍ മുന്നിലും !
മൃത്യുദേവന്‍ചിരിയ്ക്കും സമരാഗ്നിയാളും സരണിയിലേതിലും
ജീവിതധ്വജമെന്നുമാ ,ക്കര്‍മ്മകാണ്ടത്താലങ്ങു വാനോള ,-
മുയര്‍ന്നുപാറുന്ന നേരമെല്ലാം ഹര്ഷയായമ്മ ഭാരതം

കാലചക്രം

2010-04-20T06:23:00.000-07:00

കിളിര്‍ക്കുന്നു ജീവിതം
കാലചക്രം തന്നില്‍
തേജസ്സാം സുരക്ഷയതിനുണ്ട്
വീണു പൊട്ടുമതു
മണ്‍പാത്രതുല്ല്യം
മനുജാനിന്‍ കരവും
വേണമതിന്‍ പാലനത്തിനു.

പൂക്കുന്നു ജീവിതം
കാലചക്രം തന്നില്‍
തേജസ്സാം സുരക്ഷ
മങ്ങും കാലം
ഫലമത് കായ്ക്കും
കര്‍മ്മവൃക്ഷം തന്നില്‍
രക്ഷയൊന്നു നിന്‍
കര്‍മ്മമാഹാത്മ്യം

കൊഴിയുന്നു ജീവിതം
കാലചക്രം തന്നില്‍
തേജസ്സിന്‍ പ്രഭയണയും കാലം
കൊഴിഞ്ഞുപോകും
നിന്‍ കര്‍മ്മവൃക്ഷക്കനികള്‍
കണ്ണടച്ചുറങ്ങുക
നിത്യശാന്തിക്കായി

കാലം തരുന്നത് ..!

2010-04-20T05:10:00.000-07:00

ലാവ തുപ്പിയ മൈഥുനത്തിനൊടുവില്‍
തലയ്ക്കുമുകളില്‍ നൂറുവാട്ടിന്റെ ചന്ദ്രബിംബത്തിനു
സ്വിച്ചിട്ടപ്പോഴാനു കാലങ്ങളായുള്ള പരിരംഭണം
ഇഴപിരിഞ്ഞ കാലം അന്യയെന്നു മനസിലായത്..

സഹസ്രപാണികള്‍ പോലെ ഒഴുക്കുന്നത്
സ്നേഹമെന്ന് നിനയ്ക്കുമ്പോഴെല്ലാം താഴവരയില്‍
ഹരിതകൂപങ്ങളില്‍ ഫലഭൂയിഷ്ടി നേടിയ
സദാചാരം വെന്തു വെണ്ണീറായി കൊണ്ടിരുന്നു .

ഹൃദയമറിയാതെ തലച്ചോറ് ചുരത്തിയതു
സംഹാരത്തിന്റെ ഉറവകളെന്നു
വൈകിമനസ്സിലായപ്പോള്‍ ഋതുക്കളെ വിട്ടു
സമാധാനിപ്പിച്ചു കൈവിട്ട മനസ്സിനെ
അമര്‍ത്തി നിര്‍വ്വേദത്തിന്റെ ചങ്ങലകളാല്‍
ബന്ധിച്ചു കാലംപോയി ,

കാലം വ്യത്യസ്ത ഭാവങ്ങളുള്ള
ഒരു അഭിസാരികയാണ്
കാമത്തിന്റെ ശുക്ലഗന്ധവും
പ്രണയത്തിന്റെ മലര്‍ഗന്ധവും
സിരകളില്‍ വൈകാരികതയുടെ താപവും
ശീതത്തിന്റെ ഭോഗാനന്തരസുഷുപ്തിയും
ആനന്ദദുഖങ്ങളുടെ കണ്ണുനീര്‍ ധാരയും ....
തരുന്ന അഭിസാരിക ,

ഇന്ന് ...കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന മൂത്രത്തിലും
മലത്തിലും അന്ത്യവിധിയുടെ ന്യായന്യായങ്ങള്‍ക്കു
കാതോര്‍ത്തു കിടക്കവെയാണ് ഭയത്തോടെ
എത്തിയ ചിത്രശലഭങ്ങളും വള്ളിച്ചെടികളും
പറയുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചത് ..
"സൂക്ഷിയ്ക്കണം ഹൃദയമില്ലെങ്കിലും തലച്ചോര്‍
എരിയുന്നുണ്ട്‌.."

നിര്‍വ്വേദത്തിന്റെ പുതിയ അവസ്ഥകളില്‍
കിഴക്കില്‍ കാലത്തിന്റെ ശംഖധ്വനികള്‍
അറിയാതെ ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ തിളയ്ക്കുന്ന കണ്ണുനീര്‍
ഒഴുകി രൂപം കൊണ്ട വടുക്കളില്‍ നിന്നും
പുതുജീവന്‍ ഒഴുക്കന്‍ ശ്രമിച്ചു ഞാന്പോലുമറിയാതെ
പുനരുജ്ജീവനം സാധ്യമാവുകയായിരുന്നു ....

സന്നിപാതജ്വരങ്ങളില്‍ നുരയും പതയും
കൊണ്ട് ഉറഞ്ഞുതുള്ളി പുതിയ ശാപങ്ങള്‍ക്ക്
നിന്നുകൊടുക്കാന്‍ ശക്തി തരല്ലേ ദൈവമേയെന്നു
പ്രാര്‍ഥിയ്ക്കുമ്പോഴും ഉള്ളില്‍ വിത്തിട്ടു
അഗ്നിപുഷ്പങ്ങളെ വിളവെടുക്കാന്‍ കാലം
കര്‍ഷകനായി ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.....
എന്നിലെ കാലത്തിന്റെ നിര്‍വ്യക്തീകരണം..

ഓപ്പോള്‍

2010-04-18T10:47:00.000-07:00

സ്വന്തമായൊരു അച്ചുതണ്ടില്‍
ചൊവ്വ ഭ്രമണം ചെയുന്ന സൂര്യമുഖമായിരുന്നു
എന്റെ ഓപ്പോള്‍ക്ക്‌ ,

ഉള്ളില്‍ പൂത്തുപുഷ്പിയ്ക്കാന്‍ വെമ്പുന്ന
ഒരു മരമുണ്ടായിരുന്നെന്നു കൊഴിയുന്ന
ഓരോ ഇലയും സ്വയംനീറി പെറുക്കുന്ന
അമ്മ മാത്രമേ അറിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ ,

അര്‍ദ്ധരാത്രികളില്‍ ,
എരിയുന്ന മനസ്സിലെ ചുട്ടുപഴുത്ത പാളങ്ങളില്‍
സ്വതന്ത്രമാകാന്‍ വെമ്പുന്ന ആത്മാവിന്റെ
വിളിയെപ്പറ്റി ഓപ്പോള്‍ കഥപറയുമായിരുന്നു ,

മുറ്റത്തെ ഇലകളില്‍ പച്ചിലകള്‍ക്ക്
വംശനാശം വരുന്ന കാര്യം അച്ഛനെ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു
സ്പന്ദനങ്ങളില്‍ ചങ്കുവാട്ടുന്ന അമ്മയുടെ
കൂനിപ്പിടിച്ചുള്ള ഇരുപ്പ് ,

ഒരിയ്ക്കല്‍..
തൊഴുത്തിലെ പൂവാലിയുടെ കിടക്ക
കടം ചോദിച്ച രാത്രിയില്‍ ഓപ്പോളുടെ
മാണിക്യം ആല്‍ക്കഹോളില്‍ ഒലിച്ചുപോയപ്പോളത്രേ
ചൊവ്വയ്ക്ക്‌ ഭ്രമണം തെറ്റിയത് ,

ചുള്ളിപെറുക്കാതിരിയ്ക്കാന്‍ വഴിപാടു
നേര്‍ന്ന അമ്മയുമച്ഛനും ചുള്ളിയ്ക്കടിയിലായപ്പോള്‍
ഓപ്പോളുടെ ചങ്കെരിഞ്ഞ ഗന്ധത്തില്‍
കൊതിപിടിച്ചു ചെന്നായ്ക്കള്‍ എത്തി ,

ഇപ്പോള്‍ ചില ചൊവ്വാഴ്ചകളില്‍
തുടല്‍പ്പാടിന്റെ വൃണം പൊട്ടിയൊലിയ്ക്കുമ്പോഴും
ഓപ്പോള്‍ ഒരു കഥ പറയാറുണ്ട്‌
ചൊവ്വയെ ഇളിഭ്യനാക്കിയ കഥ ...

അധിനിവേശ'പ്പാവ'

2010-04-17T13:41:00.000-07:00

തെമ്മാടിക്കുഴി

2010-04-15T09:35:00.000-07:00

ആചാരവെടികളുടെ
പ്രൌഡിയില്‍ ,
കുന്തിരിയ്ക്കപ്പുകയുടെ
സുഗന്ധത്തില്‍ ,
പൂച്ചണ്ടുകളുടെ
മാസ്മരിക ഗന്ധത്തില്‍ ,
കാറ്റിനൊപ്പം
വീശുന്ന തേങ്ങലില്‍ ,
നിര്‍വൃതിയിയോടെ
രത്നകമ്പളത്തിനടിയില്‍
ഞാന്‍ ഉറങ്ങുന്നു ,

അനേകര്‍ മണ്ണുവാരിയിട്ട്
പടുത്തുയര്‍ത്തിയ
'ഡാഫോഡില്‍സ്'
എന്ന് നാമകരണം
ചെയ്ത വീട്ടില്‍
കുരിശിനടിയില്‍
നിത്യനിദ്രയില്‍ ,

മയക്കത്തിലും ഓര്‍ക്കുന്നു
രാവില്‍ കാതടപ്പിയ്ക്കുന്ന
പ്രകമ്പനങ്ങളില്‍
വീടിന്റെ അസ്ഥിവാരം
വരെ ഇളകിയത് ,

പരിചിതമായ ശബ്ദങ്ങള്‍
താരാട്ടുപാടി തൊട്ടിലാട്ടത്തിന്റെ
സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ
എങ്ങോട്ടോ കൊണ്ടുപോകുകയാണ്..

യാത്രമുടങ്ങിയ ആത്മാവ്
പുലരിയില്‍ തിരികെ വന്നു
തെമ്മാടിക്കുഴിയില്‍ നിന്നും
എന്നെ വീണ്ടെടുത്തു ...

കൈരളി

2010-04-03T07:33:00.000-07:00

കുഴങ്ങിടാതെ നല്ല ശീലെഴുതിയിന്നു ചൊല്ലുവാന്‍
പഠിച്ചിടേണം നല്ല ഭാഷ ,കൈരളിയ്ക്കു തുല്യമില്ല
അംഗമാകെ ഭൂഷണങ്ങള്‍ ചാര്‍ത്തിവന്ന ദേവതേ ,-
യെന്റെ തൂലികയ്ക്കു നല്‍കൂ വാക്കിനാലനുഗ്രഹം

തെല്ലുമില്ല ഹുങ്കെനിയ്ക്കു ശിശുവാണതോര്‍ക്കണേ, -
യമ്മതന്നെ വേണമെന്നും കാവ്യജീവിതത്തിനായ്
ശുദ്ധമായ പാലുപോല്‍ ചുരത്തു വാണിയെന്നുമേ
കരഞ്ഞിടുന്ന പിള്ളയായ് കരുതി വേഗമേകണേ

പോര്

2010-03-31T10:58:00.000-07:00

അവര്‍
നിനക്കു തരുന്ന
ഓരോ ധാന്യമണിയും
അകം കയ്പുള്ളതായിരിയ്ക്കും

അവര്‍
ഓതുന്ന ഓരോവാക്കിനും
കാളകൂടത്തിന്റെ സംഹാരശേഷി

അവര്‍
നിന്നെ സ്നേഹിയ്ക്കുകയും
പരിപാലിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായി
നടിച്ചുകൊണ്ട്‌ പോരാട്ടവീര്യം കുത്തിവയ്ക്കും

അവര്‍
ചിറകുകള്‍
വകഞ്ഞൊതുക്കി
ചുമ്പിച്ചു നീ പോലുമറിയാതെ
കാലുകളില്‍ മരണമുനകള്‍ ഘടിപ്പിയ്ക്കും

അവര്‍,
അപ്പുറത്ത്
നിന്നെപ്പോലെ
ആക്രോശിയ്ക്കുവന്റെ
നേരെ പറത്തിവിടുകയും
ചേതനയറ്റ രണ്ടു രൂപങ്ങളില്‍ പോര്
താല്‍കാലികമായി അവസാനിപ്പിയ്ക്കുകയും ചെയ്യും

അവര്‍ പിന്നീട്
നിലത്തോഴുകിപ്പടരുന്ന
നിണം കുടിയ്ക്കുകയും ശേഷിച്ചത്
തുടച്ച് വിജയചിഹ്നമായി നാട്ടുകയും ചെയ്യും

മോഹന്‍ലാലിനു ഇനി സിനിമയില്ല

2010-03-15T19:00:00.000-07:00

മോഹന്‍ലാലിന്റെ സിനിമ തിയേറ്ററില്‍ നിന്ന് കാണണം എന്നുള്ളവര്‍ കണ്ടോളൂ . ഞാനിതു പറയാന്‍ കാരണം ഇന്ന് രാവിലെ മനോരമയില്‍ നിന്നും വായിച്ച വാര്‍ത്ത‍ ശരിയാണെങ്കില്‍ ലാലേട്ടന് ഇനി സിനിമയൊന്നും കിട്ടില്ല . ഒരണ്ണന്‍ [എല്ലാര്‍ക്കും അറിയാം അതിനാല്‍ പേര് പറയുന്നില്ല.. :)] നാട് മുഴുവന്‍ നടന്നു പെരുമ്പറ കൊട്ടി മോഹന്‍ലാലിനെ നാറ്റിയ്ക്കും എന്ന് പറയുന്നു. അങ്ങനെ സ്വയം നാറ്റത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടുകയും ചെയ്യാം . തനിയ്ക്ക് മതിഭ്രംശം ആണെന്ന് മോഹന്‍ലാല്‍ പറഞ്ഞെന്നും അതിനാല്‍ മോഹന്‍ലാലിനു ഈ ജീവിതത്തില്‍ മാപ്പില്ലെന്നും പറയുന്നു. അഥവാ മാപ്പ് കൊടുത്താല്‍ തന്നെ കേരളത്തിന്റെയോ ഇന്ത്യയുടെയോ മാപ്പേ കൊടുക്കൂ എന്നും നമുക്ക് അനുമാനിയ്ക്കാം . നീണ്ട മുപ്പതുവര്‍ഷത്തെ അഭിനയം ഉണ്ടായിട്ടും തന്നെക്കാള്‍ ഫാന്‍സും സൌന്ദര്യവും ഒക്കെയുള്ള 'അണ്ണനെ ' മനസിലാക്കാന്‍ ലാലേട്ടന് കഴിയാതെ പോയത് പരാജയമായി കരുതാം. .

അണ്ണന്‍ പുത്തി ഉള്ള ആളുതന്നെ .ഇപ്പോള്‍ കൂടുന്ന ആളുകളേക്കാള്‍ ഇനി തന്റെ പ്രസംഗം കേള്‍ക്കാന്‍ ആളുകൂടും .പിന്നില്‍ നിന്നും'ആരെങ്കിലും' ചിലപ്പോള്‍ കല്ലെറിയും കൂവും ..ഇതൊക്കെ ഫാന്‍സ്‌ ആണ് ചെയ്തത് എന്ന് വരെ പറഞ്ഞേയ്ക്കാം .ഒരു സാംസ്കാരിക നായകന്‍ എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന അണ്ണന്‍ ഇങ്ങനെ കാണിച്ചില്ലെങ്കിലെ അത്ഭുതമുള്ളൂ .വിമര്‍ശനം അതും അസ്ഥാനത്തുള്ളത് ആണെങ്കില്‍ പെട്ടന്ന് ശ്രധിയ്ക്കപ്പെടാം . ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ സ്വയം നാറാം എന്നല്ലാതെ വേറെയൊന്നും സംഭവിയ്ക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല. മോഹന്‍ലാല്‍ പൊതുവേ മൌനം അലങ്കാരമാക്കുന്ന വ്യക്തിയാണ്. അതല്ലേ പറയുന്നത് 'മൌനം വിദ്വാനു ഭൂഷണം ...'അപ്പോള്‍ അണ്ണന്‍ വിദ്വാനല്ലെന്നോ ..ഹ..ഹ..അണ്ണനെ പോലുള്ളവര്‍ പഠിയ്ക്കേണ്ടത് ക്ഷമയാണ് .ഈ പ്രായത്തിലും ഇങ്ങനെ വേണ്ടാത്ത കാര്യങ്ങളില്‍ ഗര്‍വിച്ചു നടക്കുന്ന ദുര്‍വാസാവുമാര്‍ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ശാപം തന്നെ .എപ്പോഴും പത്രത്തില്‍ സ്വന്തം വാര്‍ത്തകള്‍ വരണം എന്ന് എന്താണ് ഇത്ര നിര്‍ബന്ധം.

കാലാകാലങ്ങളില്‍ ഇദ്ദേഹം മര്യാദ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ആളുകളുടെ നീണ്ട നിര തന്നെ ഉണ്ട്. അവരെല്ലാം ഇന്ന് ഇദ്ദേഹത്തെ വളരെ നന്ട്രിയോടെയാണ് കാണുന്നത്. അതില്‍ ഒടുവിലത്തെ ആളാണ്‌ മോഹന്‍ലാല്‍ .ഈ പ്രശ്നത്തില്‍ മോഹന്‍ലാല്‍ പ്രതികരിയ്ക്കും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല . സിംഹം ആയതു കൊണ്ട് കാര്യമില്ല. തീറ്റ സ്വയം വേട്ടയാടി പിടിച്ചത് കൊണ്ടും കാര്യമില്ല...ഹ..ഹ..ഒടുവില്‍ ആരു വരുമ്പോഴാണ് അത് കളഞ്ഞിട്ടു പാലായനം ചെയേണ്ടി വരുന്നത് .....അതായിരിയ്ക്കും ലാലേട്ടന്‍ ചിന്തിയ്ക്കുന്നത്.

ആര്‍മിയില്‍ ലെഫ്റ്റ് .കേണല്‍ പദവിയുള്ള ഒരാള്‍ ജ്വല്ലരിയുടെയും മദ്യത്തിന്റെയും പരസ്യത്തില്‍ അഭിനയിക്കുന്നതിനെതിരെ കുറച്ചു നാളായി പടപ്പുറപ്പാട് നടത്തുന്നു . ആര്‍മിയില്‍ ഒക്കെ മദ്യം നിഷിദ്ധം എന്ന് ഇപ്പോഴാണ് അറിയുന്നത്. പിന്നെ ജ്വല്ലറിയുടെ പരസ്യം നാളെ മുതല്‍ അണ്ണന്‍ അഭിനയിക്കട്ടെ .മേക്കപ്പ് ചെയ്താല്‍ താനും കൊച്ചു സുന്ദരന്‍ എന്നല്ലേ സ്വയം അവകാശപ്പെടുന്നത് . ആരോ ഒരുക്കിയ ഒരു ഫോട്ടോ കുറച്ചു ദിവസമായി നെറ്റില്‍ പ്രചരിയ്ക്കുന്നു. ദോഷം പറയരുതല്ലോ ഒരു എം ജി ആര്‍ സ്റൈല്‍ .പണ്ട് പദ്മശ്രീ പുരസ്കാരം കുറഞ്ഞു പോയി എന്ന് പറഞ്ഞു കാട്ടിക്കൂട്ടിയ വേണ്ടാതീനം നാട്ടുകാര്‍ മറന്നു കാണില്ല .കൊച്ചു കുട്ടികള്‍ എത്രയോ ഭേദം .എല്ലാ പുരസ്കാരങ്ങള്‍ക്കും അര്‍ഹനായ അണ്ണന്‍ വിജയിക്കട്ടെ...

സംഭവിയ്ക്കാന്‍ പോകുന്ന കാര്യം: മോഹന്‍ലാലും തിലകനും ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞു വഴക്കുകൂടും പിന്നെ..ഒന്നാകും...എന്നിട്ട് രണ്ടുപേരും കൂടി കീരിക്കാടനെ തല്ലി തല്ലി കൊല്ലും .മുട്ടനാടുകളെ തമ്മിലടിപ്പയ്ക്കുന്ന ചെന്നായയുടെ ഗതി ഓര്‍ത്തിരുന്നാല്‍ കൊള്ളാം ....

വ്യര്‍ത്ഥമായ കര്‍മ്മം

2010-03-12T04:37:00.000-08:00

പണ്ടൊരു നാളിലെറിഞ്ഞ മഴുവിന്റെ

മൂര്‍ച്ചയില്‍ ക്ഷത്രിയരക്തം തുടച്ചിവര്‍
വെട്ടുന്നന്യോന്യ,മതു കണ്ട ഭാര്‍ഗ്ഗവന്‍
വ്യര്‍ത്ഥമാം കര്‍മ്മത്തില്‍ ഖിന്നനായി

പുണ്ണ്യമാമെന്‍ മഴു മാമാലനാട്ടിലെ
ദാനവപാണികള്‍ ഭൂഷണമാക്കുന്നു
വീറുറ്റ ചോരക്കൊതിയോടെയിന്നിവര്‍
വീഥികള്‍ തോറും ചുടലയെരിയ്ക്കുന്നു

താതന്റെയാജ്ഞയാലമ്മയെ കൊന്നതിന്‍
നീതിയനീതി സാരങ്ങളുമോതല്ലേ
ശിഷ്യനാം ക്ഷത്രിയകര്‍ണ്ണന്റെ സദ്ശീലം
സഹന,ദാനാദികള്‍ കണ്ടു പഠിയ്ക്കുക

സപ്തചിരഞ്ജീവിമാരിലൊരാളാകും
ഭാര്ഗ്ഗവനെന്നുമിവിടെയുണ്ട്
ആര്യാവര്‍ത്ത തപോഭൂമി പുല്‍കുവാ -
നാകില്ല സത്തുക്കള്‍ കേഴുന്ന കണ്ടിട്ട്

വഴിയമ്പലങ്ങളിലെ ഒളിക്കണ്ണുകള്‍

2010-03-11T17:24:00.000-08:00

വഴിയമ്പലങ്ങളില്‍ ഒളിക്കണ്ണുകളോടെ പലരും നിങ്ങളെ കാത്തിരുന്നേയ്ക്കാം സ്ത്രീകള്‍ സൂക്ഷിയ്ക്കുക. ഇല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ ചൂടന്‍ രംഗങ്ങള്‍ നാളെ ഭൂഖണ്ഢാന്തരമായി സഞ്ചരിച്ച് നിങ്ങള്‍ ഒരു പക്ഷെ 'പ്രശസ്തരായി' തീരാം. ഇതുപോലെ അനേകം കേസുകള്‍ മുന്‍പ് റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് .ഒക്കെയും ഹോട്ടലിനു അവമാനം ഭയന്ന്

ഒതുക്കിതീര്‍ക്കുകയാണ് പതിവ്. മാത്രമല്ല ഇരയാകുന്ന സ്ത്രീകളും അവമാനം ഭയന്ന് ഇത് പുറത്തു പറയാറില്ല .

__________________________

"കോഴിക്കോട്:മാവൂര്‍ റോഡിലെ സാഗര്‍ ഹോട്ടലില്‍ സ്ത്രീകളുടെ മൂത്രപ്പുരയില്‍ മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ക്യാമറ രഹസ്യമായി സ്ഥാപിച്ച് ചിത്രീകരണം നടത്തിയ സംഭവം സംഘര്‍ഷത്തില്‍ കലാശിച്ചു...".(കടപ്പാട് :മാതൃഭൂമി)

_________________________________-

ഇത് മാതൃഭൂമിയില്‍ വന്ന വാര്‍ത്തയുടെ തുടക്കം . ഇക്കണക്കിനു ഏതു ഹോട്ടലില്‍ വിശ്വസിച്ചു മുറിയെടുക്കാന്‍ കഴിയും . ഞരമ്പ് രോഗികളുടെ സംവിധാന -ചിത്രീകരണങ്ങളില്‍ എത്രയോ വീട്ടമ്മമാരും പെണ്‍കുട്ടികളും ഇരയാകുന്നു. ഇങ്ങനെ ഷൂട്ട്‌ ചെയുന്ന വീഡിയോ നല്ല വില കൊടുത്തു വാങ്ങാനും ആളുണ്ട്. ഇപ്പോള്‍ പിടിയ്ക്കപ്പെട്ട വ്യക്തി തന്നെ മുന്‍പ് എത്രയോ പേരുടെ അംഗലാവണ്യം പകര്‍ത്തിക്കാണും .ഇപ്പോള്‍ പിടിയ്ക്കപ്പെട്ടു എന്നേ ഉള്ളൂ .വിശ്വാസമുള്ള ഹോട്ടലില്‍ മാത്രം മുറിയെടുക്കുക എന്നത് ആ നാട്ടുകാര്‍ക്കെ പലപ്പോഴും സാധിയ്ക്കാറുള്ളൂ . ദൂരെ നിന്നും വരുന്ന ദമ്പതികള്‍ ,പരീക്ഷ, ഇന്റര്‍വ്യൂ പോലുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ക്കു വരുന്ന വിദ്യാര്‍ഥിനികള്‍ ഇവരൊക്കെയാണ് ഇത്തരക്കാരുടെ പ്രധാന ഇരകള്‍. ശ്രദ്ധിയ്ക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഓര്‍ത്തിരുന്നാല്‍ മതി ഇത്തരക്കാരുടെ തന്ത്രങ്ങള്‍ പൊളിയ്ക്കാന്‍.

മുറിയുടെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗത്ത്‌ സുഷിരങ്ങള്‍ കണ്ടാല്‍ ശ്രദ്ധിയ്ക്കുക.

ജനല്‍ പാളികള്‍ , ഡോറിന്റെ എന്തെങ്കിലും ഭാഗം ഇവയില്‍ വിടവുകള്‍ ഉണ്ടോ എന്ന് ശ്രദ്ധിയ്ക്കുക. മനപൂര്‍വ്വം വിടവുകള്‍ സൃഷ്ടിയ്ക്കാനാണ് കൂടുതലും സാധ്യത.

കുളിമുറിയില്‍ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള വിവിധ ഉപകരണങ്ങളെ ഒന്ന് നോട്ട് ചെയുന്നത് നന്നായിരിയ്ക്കും. .'കുന്തം പോയാല്‍ കുടത്തിലും തപ്പണം' എന്നാണല്ലോ പ്രമാണം.

കഴിയുന്നതും മുന്‍കൂട്ടി തിരക്കി നിലവാരമുള്ള ഹോട്ടലുകളിലോ ലോഡ്ജുകളിലോ മുറിയെടുക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിയ്ക്കുക.

അഥവാ ഇങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാല്‍ നിയമ നടപടികള്‍ സ്വീകരിയ്ക്കുക. അല്ലാതെ ഹോട്ടലുകാരുടെ കപട പ്രായശ്ചിതങ്ങളില്‍ വീഴാതിരിയ്ക്കുക. പ്രതികരണം ഉണ്ടെങ്കിലെ നാളെ ഇത്തരം പ്രവൃത്തികള്‍ ആവര്ത്തിയ്ക്കാതിരിയ്ക്കൂ .

എന്നാല്‍ ഹോട്ടലുകള്‍ മാത്രമല്ല പൊതു നിരത്തുകളും ഇത്തരക്കാര്‍ കയ്യടക്കിയിട്ടുണ്ട്. എങ്ങനെയെന്നു വച്ചാല്‍ . മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ഡയല്‍ ചെയുന്നതയോ വേറെ എന്തെങ്കിലും സെര്ച്ചു ചെയുന്നതയോ അഭിനയിയ്ക്കും .ലക്‌ഷ്യം പിന്നില്‍ നിരനിരയായി വരുന്ന തരുണീമണികള്‍ തന്നെ. ഇങ്ങനെ പകര്‍ത്തുന്ന ഫോട്ടോകളും വീഡിയോകളും ബഹുമുഖമായ വിധത്തില്‍ പിന്നീട് ഗൂഗിള്‍ സെര്‍ച്ചില്‍ കിട്ടുന്ന മാന്ത്രിക വിദ്യ എല്ലാര്ക്കും കണ്ടു ആസ്വദിയ്ക്കാം . എന്നാല്‍ മൊബൈലുമായി നില്‍ക്കുന്ന വഷളന്മാരുടെ മുന്നില്‍ യാതൊരു കൂസലും ഇല്ലാതെ ഫാഷന്‍ ഷോ കാണിയ്ക്കുന്ന പെണ്‍പിള്ളേരും യഥേഷ്ടംഉണ്ട്.

വളരെ അത്യാവശ്യമായി തീര്‍ന്ന ഒന്നാണ് മൊബൈല്‍ ഫോണുകള്‍ . അനുദിനം വിവിധ കമ്പനികള്‍ വിവിധ അനുകൂല്യങ്ങലോടെ പുതുപുതു മോഡലുകള്‍ വിപണിയില്‍ ഇറക്കുന്നു. ഇതിലൊക്കെ ആധുനിക സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ അതിപ്രസരം തന്നെയുണ്ട്‌. നീല ചിത്രങ്ങള്‍ പഠന സമയത്ത് സ്കൂള്‍ ക്ലാസ്സില്‍ ഇരുന്നു ആസ്വദിയ്ക്കുന്ന കൊച്ചു മിടുക്കന്മാര്‍ ധാരാളം ഉണ്ട്..പിന്നീട് അവനു തോന്നും അപ്പുറത്തെ ബഞ്ചില്‍ ഇരിയ്ക്കുന്ന സിന്ധുവിനെ ക്കൂടി ഇതൊന്നു കാണിയ്ക്കണം. അങ്ങനെ സിന്ധു, മഞ്ജു , ലതിക....അങ്ങനെ പോകുന്നു ഫ്രീ ഷോ കണ്ടവര്‍ . ഇത് അപകടത്തിലെയ്ക്കുള്ള പോക്കാണ്. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ പ്ലസ് ടു ക്കാര്‍ ആത്മഹത്യ ചെയുന്ന എത്രയോ സംഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. മൊബൈലില്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ എടുത്തിട്ട് അത് കാണിച്ചു പിന്നെ ബ്ലാക്ക്‌മെയില്‍ ചെയുന്നു . അങ്ങനെ ലൈംഗിക പീഡനങ്ങള്‍ നടക്കുന്നു. പുറത്തു പറയാനാകാതെ വിങ്ങിപ്പൊട്ടി അവര്‍ പിന്നെ ശാന്തിയുടെ ലോകത്ത് പോകുന്നു. സമൂഹത്തിനു അശാന്തി സമ്മാനിച്ച്‌ കൊണ്ട്.

രഹസ്യമായി ഷൂട്ട്‌ ചെയുന്നതിനു ആവശ്യക്കാര്‍ കൂടുതലത്രേ. അല്ലെങ്കിലും 'വെറൈറ്റി' തിരക്കിയുള്ള നമ്മുടെ നാട്ടുകാരുടെ നെട്ടോട്ടം സമ്മതിച്ചേ മതിയാകൂ. അതിലും രസമാണ് നമ്മുടെ പോലീസിന്റെ കാര്യം .ഇതാ പത്ര വാര്‍ത്തയുടെ മറ്റൊരു ഭാഗം.

"ക്യാമറ കണ്ടെത്തി പരാതിനല്‍കിയ വിദ്യാര്‍ഥിനിയെ സഹായിക്കാനെത്തിയ ബന്ധുവിനെ സ്റ്റേഷനില്‍ കൊണ്ടുപോയി പോലീസ് മര്‍ദിച്ചു."
"തുടക്കത്തില്‍ പരാതിക്കാരെ വിരട്ടി കേസൊതുക്കാനാണ് പോലീസ് ശ്രമിച്ചത്. "(കടപ്പാട് :മാതൃഭൂമി)

അമ്പട എന്ത് നല്ല പോലീസ് .മാനം പോയാലും നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ആരും പ്രതികരിയ്ക്കാന്‍ പാടില്ല..അല്ലേ പോലീസേ ...ഒരു ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥിതിയില്‍ ഇതൊക്കെ ശരിയാണോ..?ഓ..സോറി ജനാധിപത്യം അതിന്റെ നിര്‍വചനം മാറ്റിയെഴുതിയ കാര്യം അടിയങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞില്ല...ഇനി എന്തും ആകാല്ലോ . ആരെയും അടിയ്ക്കാം തല്ലാം..അതല്ലേ ജനാധിപത്യം. എന്തായാലും ഇങ്ങനത്തെ സംഭവങ്ങള്‍ അതിന്റേതായ ഗൌരവത്തില്‍ ഉള്‍ക്കൊണ്ടു നിയമ നടപടികള്‍ കൈകൊള്ളുമെന്നു പ്രത്യാശിയ്ക്കാം

___________________

വിരഹകവിതകള്‍

2010-03-10T05:47:00.001-08:00

1.
ഉറഞ്ഞു ശിലയായ നഷ്ടസ്വപ്നങ്ങളെ
അടര്‍ത്തി കണ്ണീരില്‍ ചാലിച്ച്
സ്മൃതികളാല്‍ അലങ്കാരം ചാര്‍ത്തി
ഞാനുമൊരു താജ്മഹല്‍ പണിതു ...
ഇനി യുഗങ്ങള്‍ മുന്നിലേയ്ക്ക് നടന്നോട്ടെ,
എട്ടാമത്തെ അത്ഭുതം കാണാന്‍ .
______
2.
കൂര്‍ത്ത ചുണ്ടുകള്‍ കൊണ്ട്
പൊത്തിലാണ് നീ കൂടുകൂട്ടിയിരുന്നത്
അല്ലെങ്കിലും അങ്ങനെയാ..
ആയിരം ചില്ലകള്‍ നീട്ടിയാലും
ഹൃദയം കൊത്തി മുറിയ്ക്കുന്നത്
നിന്റെ വിനോദമായിരുന്നു .
______
ഭൂമിയെപ്പോലെയാണ് എന്റെ ഹൃദയം ,
പലരും വിരുന്നുകാരായി വരികയും
ചെടികള്‍ നട്ടുനനച്ചു വളര്‍ത്തി പൂക്കള്‍
കൊണ്ടുപോകുകയും ചെയുമ്പോള്‍
ഞാന്‍ വിളവെടുക്കുന്നതല്ലോ വിരഹം
_____
സമുദ്രമേ ഓരോ തിരയേയും
കരയിലേയ്ക്കയയ്ക്കുമ്പോഴുള്ള നിന്റെ
ദുഖവും...
ഓരോ തിരയേയും നീ മടക്കി
വിളിയ്ക്കുമ്പോഴുള്ള കരയുടെ ദുഖവും
ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിയ്ക്കാറില്ല .....
ആരും സ്വന്തമല്ലാത്ത
തിരയുടെ ദുഖമാണ് എന്റേത്..
______
ഹൃദയനികുഞ്ജത്തില്‍
നീ വച്ചുപോയ സ്മൃതികള്‍
വിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാനൊരു
കാകനെന്ന് മനസിലായത് ...
________
താപത്തിലുരുകിയ നിനക്ക്
തണലേകുവാന്‍ കാത്തുനിന്ന
ഈ ഒറ്റയിലയിലയോടു നന്ദി
പറഞ്ഞാല്‍ പച്ചയില്‍ നിന്ന്
മഞ്ഞയും കവിയുമണിഞ്ഞു
താഴെ വീണു ജീര്‍ണ്ണമാകും ...
__________
തേന്‍മാമ്പഴം പോലുണ്ട്
നിന്റെ കുഴിമാടത്തില്‍ കിളിര്‍ത്ത
കാഞ്ഞിരക്കായ പോലും ...

തലതിരിഞ്ഞവര്‍

2010-03-08T11:27:00.000-08:00

തലതിരിഞ്ഞ്‌ ചന്തിയുടെ
ചന്തം കാണാനാകുന്ന
വിധത്തില്‍ ഇങ്ങനെയൊരു
മറിമായം കാണിച്ചത്
ദൈവമാകാനേ തരമുള്ളൂ...

ലോകമാകെയിങ്ങനെ
തലതാഴ്ത്തി ചന്തിനോക്കുന്ന
കാഴ്ചയോര്‍ത്ത് ദൈവംതമ്പുരാന്‍
കക്കൂസിലിരുന്നും ചിരിയ്ക്കുകയും
തലതിരിഞ്ഞവന്മാര്‍ രൂപംകൊണ്ടും
അങ്ങനെ ജീവിയ്ക്കണമെന്നും
നന്നാകുന്ന നാളില്‍
തല ശരിയാക്കാമെന്നും
കൊട്ടാരത്തില്‍ നിന്നുള്ള
ഉത്തരവില്‍ വിളംബരം ചെയ്തു...

നാളുകള്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും
നന്നാകലിന്റെ ലക്ഷണം
കാണിയ്ക്കാതെ കൂസലുമില്ലാതെ
ജീവിയ്ക്കുന്നവരെ കണ്ട തമ്പുരാന്
ഉള്ളംകാലു മുതല്‍ പെരുത്ത
ദേഷ്യം വരുകയും
തലതിരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ശിക്ഷ
വീണ്ടും നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു ...

ഇപ്പോള്‍ നമ്മള്‍
കക്കൂസിലിരുന്നു മാത്രമല്ല
ഉണര്ന്നിരിയ്ക്കുമ്പോഴൊക്കെ
ആ മണ്ടനെയോര്‍ത്തു
ചിരിയ്ക്കാറുണ്ട്....

രാധയ്ക്കൊരു മറുപടി

2010-03-08T09:03:00.001-08:00

നിനക്കെന്തിനിയൊരു പീലി
ഹൃദയം മുഴുവന്‍ പീലികള്‍ പാകിയിട്ട്...
നിനക്കെന്തിനിയൊരു ഗീതം
അത്മാവിലെ മുരളീരവത്തില്‍ നീന്തുമ്പോള്‍
നീയെന്തിനു മീരയാകണം
എന്നില്‍ നിന്റെ ഓര്‍മ്മകള്‍ നീറുമ്പോള്‍
എന്നിട്ടുമെന്തേ പറയുന്നു വിരഹിണിയെന്ന്

ഹൃദയത്തിലെ പീലിപ്പാടത്തില്‍ നടുവില്‍ ഒരാമ്പാടിയും
ഉറികളില്‍ വെണ്ണയും വച്ച് എന്നെ പൂട്ടിയിട്ട്
ഞാന്‍ നിന്നെ ത്യജിച്ചെന്നോ...?
എന്നില്‍ നിന്നെ കാണുന്ന പോലെ
നിന്നില്‍ സദാ ഞാനല്ലേ വിളങ്ങുന്നത് …

ആ ഹൃദയത്തിലെ ആളലില്‍
ഒഴുകുന്ന ലാവാപ്രവത്തിലും വാടാത്ത
രക്തപുഷ്പങ്ങള്‍ എന്തിനു തേങ്ങുന്നു ..?
അതിനെ വിരഹകാവ്യം ചൊല്ലാന്‍
പ്രാപ്തമാക്കിയത് എന്റെ കണ്ണീര്‍
അത് മൃതസഞ്ജീവനിയായി
ലാവാ പ്രവാഹങ്ങളെ
കെടുത്തുന്നത് കൊണ്ടെന്നറിക നീ ….

നീ മയങ്ങുന്ന ശ്രീവല്സത്തിനുള്ളില്‍
സ്പന്ദിയ്ക്കുന്ന ഹൃദയത്തിലെ
അനന്തകോടി താരാപഥങ്ങളില്‍ ഓരോ
കണികയിലും നീമാത്രമുള്ളപ്പോള്‍ ….
എന്നെ നിനക്ക് എങ്ങനെ കാണാനാകും …?

നമുക്ക് പ്രണയത്തെ പ്രണയിക്കാം...
ജനിമൃതികളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ ഞാനും നീയും
സങ്കല്പങ്ങള്‍ ആകുമ്പോള്‍
നാം പ്രണയിച്ച പ്രണയം പൂത്തുനില്‍ക്കും
…..രാധേ….

നിങ്ങള്‍ അബലകളല്ല ...

2010-03-07T18:31:00.000-08:00

"ഹേ ഭാരത ഭൂമീ നിന്റെ പെണ്മക്കള്‍
അടുക്കളക്കാരികളാണോ ?
വീടാകുന്ന കൂട്ടില്‍ കുടുങ്ങുന്ന തത്തമ്മകളാണോ ?
നരന്റെ ഗര്‍ഭം മാത്രം ചുമക്കപ്പെടാന്‍
വിധിയ്ക്കപ്പെട്ടു ജന്മം മുഴുവന്‍ അബലകളാണോ..?
പശുവിനു സമാനകളാണോ...? "

ഇങ്ങനെ പണ്ടൊരു വിദേശ കവി ചോദിച്ചിരുന്നു .നമ്മുടെ കവിവര്യന്മാര്‍ അതിനെ എതിര്‍ത്തുമൊക്കെ കവിത എഴുതിയ കാര്യം കുഞ്ഞു ക്ലാസ്സില്‍ പഠിച്ചതായി ഓര്‍ക്കുന്നു. ഇന്ദിരാഗാന്ധിയെപോലെ ഒരു വനിതാ പ്രധാനമന്ത്രി ഉണ്ടായ രാജ്യത്തെ കുറിച്ചാണോ നിങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ചോദിയ്ക്കുന്നത് എന്നൊക്കെ ചോദിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു പ്രതിഷേധം [ഇത് പണ്ട് നടന്ന ഒരു കാര്യമാണ് അതാണ് പ്രതിഭാ പാട്ടീലിനെ പരാമര്ശിയ്ക്കാത്തത് ]. വികസനത്തിന്റെയും ഫാഷന്റെയും ഒക്കെ ഉത്തുംഗ ശ്രുംഗത്തില്‍ വിഹാരിയ്ക്കുന്ന അമേരിക്കയില്‍ പോലും ഒരു വനിതാ പ്രസിഡന്റ്‌ ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്ന സത്യം നോക്കിയാല്‍ ഇവിടത്തെ കവികളുടെ പ്രതിഷേധം അര്‍ത്ഥവത്തായി തോന്നാം .എങ്കിലും സ്ത്രീകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം വിലയിരുത്തിയാല്‍ അവരില്‍ നിന്നും നമ്മള്‍ ബഹുദൂരം പിന്നിലെന്ന് മനസിലാകും. സ്ത്രീകള്‍ എവിടെയും അഭിമുഖീകരിയ്ക്കുന്ന പ്രശ്നം ഒന്നു തന്നെയാണ് .അതിനു ദേശ വ്യത്യാസമില്ല . തൊഴില്‍ ശാലകളിലും കുടുംബത്തിലും എന്തിനു പട്ടാപ്പകല്‍ തെരുവില്‍ വരെ അവള്‍ പലവിധ ചൂഷണത്തിന് വിധേയകള്‍ ആകുന്നു . ഓരോ ദിവസവും പൊതു വാഹനങ്ങളില്‍ അവള്‍ അഭിമുഖീകരിയ്ക്കുന്ന ചൂഷണവും കുറവല്ല. സ്ത്രീയെ വെറുമൊരു കാമഭോഗ വസ്തുവായി കാണുന്നവരുടെ ഇടയില്‍ ഇത്തരം ചൂഷണങ്ങള്‍ തുടര്‍ക്കഥകള്‍ ആകുന്നു.

വന്‍നഗരങ്ങളില്‍ വേശ്യാ വൃത്തിചെയ്തു ഉപജീവനം കഴിയ്ക്കുന്ന സ്ത്രീകള്‍ ഇതൊരു നഗരത്തിന്റെയും ശാപമാണ് . നമ്മുടെ അമ്മ പെങ്ങന്മാരെ സ്വസ്ഥമായി ഉറക്കാന്‍ അവരുടെ ചെലയഴിഞ്ഞേ പറ്റൂ എന്ന നിലയിലാണ് ഇന്ത്യയിലെ വന്‍ നഗരങ്ങള്‍ . കൊല്കത്തയിലെ സോനാകചിയും മുംബയിലെ ചുവന്ന തെരുവും ഒക്കെ ഇതിന്റെ
ഉദാഹരണങ്ങള്‍ ആണ്. സ്ത്രീ അമ്മയാണ് പെങ്ങളാണ് ഭാര്യയാണ് എന്നൊക്കെ ഉറക്കെ ഘോഷിയ്ക്കുന്നവര്‍ തന്നെയാണ് സമൂഹത്തിലെ ഇത്തരം ഉച്ചനീചത്വങ്ങള്‍ക്ക് കുടപിടിയ്ക്കുന്നതും. .ഇവിടെ മാറേണ്ടത് മനോഭാവമാണ് .ചെറുപ്പംമുതല്‍ സ്ത്രീ എന്നത് എന്തോ ഒരു വിചിത്ര വസ്തുവാണെന്ന് ചിന്തിച്ചു വളരുന്ന ആണ്‍കുട്ടികള്‍ പിന്നീട് പലവിധ ഉപദ്രവങ്ങളുമായി തെരുവില്‍ ഇറങ്ങുന്നു. കാമാന്റ്റ് അടിയും ചെറിയ കുസൃതികളിലും തുടങ്ങുന്ന ഇത്തരം ചേഷ്ടകള്‍ വികാസം പ്രാപിച്ചാണ് ബഹുമുഖ പ്രതിഭാ വിലാസങ്ങള്ക്കു കാരണമാകുന്നത്.

സ്ത്രീകള്‍ അനുഭവിയ്ക്കുന്ന എല്ലാ ചൂഷണത്തിന്റെയും ഉത്തരവാദിത്തം മുഴുവന്‍ പുരുഷന്റെ തലയില്‍ വച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. അതിനു സ്ത്രീകളും ഉത്തരവാദികള്‍ തന്നെയാണ് . ചെറുപ്പത്തിലെ സ്ത്രീകളുടെ പരിമിതികള്‍ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചാണ് പെണ്‍കുട്ടികളെ വളര്‍ത്തുന്നത്. അത്ര ആരോഗ്യപരമല്ലാത്ത ഒരു സമൂഹത്തില്‍ പേടമാനിനെ പോലെ ഭയന്ന് ജീവിയ്ക്കാന്‍ പറയുന്നതില്‍ അര്‍ത്ഥമില്ല .മറിച്ച് ഈ സമൂഹത്തില്‍ ജീവിയ്ക്കാന്‍ ആവശ്യമായ മുന്‍കരുതല്‍ ആണ് പഠിപ്പിയ്ക്കേണ്ടത്. അല്‍പ്പം തന്റേടം സ്ത്രീകള്‍ക്കും ആവശ്യം തന്നെയാണ്. നമ്മുടെ സമൂഹത്തില്‍ യാഥാസ്ഥിതികകളായ സ്ത്രീകള്‍ തന്നെയാണ് കൂടുതല്‍ ..ചെറുപ്പക്കാരികള്‍ അല്‍പ്പം മോഡേണ്‍ ആയി നടന്നാല്‍ 'ചന്തിയ്ക്കിട്ടു തല്ലു കൊള്ളാത്തതിന്റെ കുറവാ ഇതിനൊക്കെ...' എന്ന് പറയുന്ന സ്ത്രീകളെ ഞാന്‍ ധാരാളം കണ്ടിട്ടുണ്ട്. സ്ത്രീധനം സാമൂഹിക വിപത്തെന്നു പറയുന്നവര്‍ തന്നെയാണ് മകന് കണക്കു പറഞ്ഞു മേടിയ്ക്കുന്നതും. അപ്പോള്‍ പുരുഷന്റെ തുല്യമായ സ്ഥാനം സ്ത്രീകള്‍ക്കും ഉണ്ട് ഏതിന്റെ..? സ്തീകളുടെ പരിതാപകരമായ അവസ്ഥയുടെ.

ദിനങ്ങള്‍ കൊണ്ട് പൊറുതി മുട്ടിയ ലോകം ഇന്ന് വനിതാ ദിനം ആഘോഷിയ്ക്കുകയാണ് . മുന്നൂറ്റി അറുപത്തിനാല് ദിവസവും സ്ത്രീകള്‍ക്ക് കൊടുക്കാത്ത എന്താണ് ഇന്ന് കൊടുക്കാന്‍ പോകുന്നത്...? അറിയില്ല.... പ്രണയ ദിനം പോലെ മറ്റൊരു കോമാളിത്തരം എന്നല്ലാതെ എന്ത് പറയാന്‍. എന്നാല്‍ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കാവല്‍ മാലാഖമാരായ നമ്മള്‍ എന്തോ ഔദാര്യം കൊടുക്കുന്നത് പോലെ വനിതാ സംവരണ ബില്‍ ഇന്ന് രാജ്യസഭയില്‍ കൊണ്ടിടാന്‍ പോകുന്നു .വമ്പന്മാര്‍ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനാല്‍ വിജയിക്കും എന്നതില്‍ തര്‍ക്കമില്ല .പക്ഷെ എന്തിന് ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രഹസനം. സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടി അറുപതാണ്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേ ഈ നാട്ടില്‍ വനിതകള്‍ ഉള്ളൂ എന്ന് തോന്നിയുള്ളൂ..? . അതോ നാലാം ക്ലാസ്സും ഗുസ്തിയും കൈമുതലായ റാബറിമാരോ... തൊലി വെളുപ്പും ഗ്ലാമറും കാണിച്ചു വോട്ടു നേടി പാര്‍ലമെന്റില്‍ എത്തിയ ഹേമമാലിനിമാരും മാത്രമാണ് സ്ത്രീകള്‍ എന്നുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യ ഭാരതത്തിന്റെ അറിവില്ലായ്മയാണോ ഇതിനൊക്കെ കാരണം..? ഇവരൊക്കെ സമൂഹത്തിലെ സ്ത്രീകള്‍ക്ക് വേണ്ടി വാദിച്ച ചരിത്രം ഇല്ല എന്നത് പച്ച പരമാര്‍ത്ഥം .പ്രതിഭാ പാട്ടീലിനെയും സുഷമ്മാ സ്വരാജിനെയും വൃന്ദാകാരാട്ടിനെയും മീരാകുമാറിനെയും പോലെയുള്ള സ്ത്രീകളെ ഞാന്‍ കാണാതെ പോകുന്നില്ല .വങ്കന്മാരായ ലല്ലു പ്രസാദിന്റെയും മുലായം സിങ്ങിനെയും ഒക്കെ സഭയില്‍ അവര്‍ക്ക് എങ്ങനെ ശബ്ദം ഉണ്ടാകാനാ ...?

എന്തായാലും മുപ്പത്തിമൂന്നു ശതമാനം സംവരണം അവള്‍ നേടിയെടുക്കട്ടെ... വീടാകുന്ന കൂട്ടില്‍ നിന്ന് അവര്‍ സ്വതന്ത്രമായി പറക്കട്ടെ...പുരുഷന്റെ ഗര്‍ഭം മാത്രം ചുമക്കാന്‍ അല്ല നമ്മളെ പടച്ചു വിട്ടത് എന്ന് ലോകത്തിനു മുന്നില്‍ കാണിയ്ക്കട്ടെ..അതിനായി എല്ലാ വിധ പിന്തുണയും അവള്‍ക്കു നല്‍കാം..കാരണം അവള്‍ അന്യയല്ല ..അവള്‍ ജീവന്റെ ജീവനായ അമ്മയാണ് , കൊഞ്ചി ചിരിയ്ക്കുന്ന പെങ്ങളാണ് , സാന്ത്വനമേകുന്ന ഭാര്യയാണ് ...അവള്‍ അന്യയല്ല ..ഈ ബോധം സമൂഹം ഏറ്റെടുക്കട്ടെ....

സാഹസരാജകുമാരി

2010-03-07T12:38:00.000-08:00

ഭാരതസംഗരഭൂവിലെ വെട്ടമേ
സാഹസരാജകുമാരീ മഹിതേ
ബാല്യത്തിലോമനത്തുമ്പിയായ് നീയന്നേ
ഗോളങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലണയുവാനാശിച്ചു
സൌരയൂഥങ്ങളില്‍ ചെന്നു ചേക്കേറുവാ -
നാശിച്ച കുഞ്ഞു മനസിലെ ദീപം
അങ്ങേക്കരയിലെ കര്മ്മഭൂവിങ്കല്‍
ചെന്നണയും വരെ കാത്തുവച്ചു

ദേശാടനത്തിന്‍ കുടുംബമാം നാസയില്‍
ജീവിതലക്‌ഷ്യം സഫലമായി
ജീവഗോളത്തെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചുനീ -
യമ്മയെ കൈകൂപ്പി ,നേരറിഞ്ഞു
പ്രപഞ്ചകോടി സത്യമുള്‍ക്കൊള്ളുവാനായി
പിന്നെയും ദൂരങ്ങള്‍ താണ്ടി നീ ധീരേ ...
സന്തോഷം തൂകും പ്രയാണാന്ത്യ നേരത്ത്
സന്താപമേകി പൊലിഞ്ഞു കുസുമം ......

നാളെ നീയെത്തുമെന്നാശിച്ച താരകള്‍
കണ്ണീരണിഞ്ഞു കണ്ചിമ്മുന്നല്ലോ
സൌരയൂഥങ്ങളുമായിരമായിരം
താലങ്ങളേന്തി നില്‍ക്കുന്നു ,വൃഥാ
അമ്മയായി കണ്ടു നമിച്ചതിവള്‍ മാത്ര -
മെന്നോര്‍ത്തു ഭൂമിയുമാര്‍ദ്രയായി...

കേരളം എന്ന പേരിന്റെ ഉത്ഭവം

2010-03-06T12:55:00.000-08:00

കേരളം ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടെന്നുള്ള വിശേഷണത്തിന് പ്രകൃതി സൌന്ദര്യം മാത്രം കാരണമാകുന്ന ഈ കലിയുഗത്തില്‍ ഇത്തരമൊരു പോസ്റ്റിന്റെ സാധുതയ ചോദ്യം ചെയ്യരുത്. ചരിത്രത്തെ ഏറെ സ്നേഹിയ്ക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയെന്ന നിലയ്ക്ക് കേരള ചരിത്രത്തിലേയ്ക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്ന ചില വിവരങ്ങള്‍ കുറെ പോസ്റ്റുകളിലായി
അവതരിപ്പിയ്ക്കാം എന്ന് കരുതുന്നു. ആദ്യമായി കുറെയേറെ തെറ്റിദ്ധാരണയുള്ള കേരളം എന്ന പേരിന്റെ ഉത്ഭവം ഒന്ന് പരിശോധിയ്ക്കാം.
'ചേര' ശബ്ദത്തിന്റെ പര്യായമെന്ന നിലയില്‍ ആദി സംസ്കൃത കവികളെല്ലാം 'കേരള' ശബ്ദം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട് .'കേര' ശബ്ദത്തില്‍ നിന്നാണ് ചില പണ്ഡിതന്മാര്‍ 'കേരള' ശബ്ദത്തെ നിഷ്പാദിയ്ക്കുന്നത് . കേരം കേരളത്തില്‍ എവിടെയും സമൃദ്ധിയായി വളരുന്നുണ്ടല്ലോ .എങ്കിലും ഈ നിഗമനത്തിന് വേണ്ടത്ര അംഗീകാരം ലഭിച്ചിട്ടില്ല .'ചേര' ശബ്ദത്തിന്റെ കര്‍ണ്ണാടക ഭാഷയിലെ ഉച്ചാരണമാണ് 'കേര'മെന്നും അതുകൊണ്ട് കേരളം ചേരളം ആയെന്നു ഗുണ്ടര്‍ട്ട് പറയുന്നു .'ചാരല്‍' ശബ്ദത്തിനു തമിഴില്‍ പര്‍വ്വതതിന്റെയോ കുന്നിന്റെയോ ചരിവ് എന്നര്‍ത്ഥം .ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ചാരലിന്റെ പ്രാകൃത രൂപമായ 'ചേരല'യില്‍ നിന്നും ചിലര്‍ 'കേരള' ശബ്ദത്തെ നിഷ്പാദിപ്പിയ്ക്കുന്നു .. ചേര്‍ [ചെളി] , അളം[പ്രദേശം] എന്ന രണ്ടു വാക്കുകള്‍ ചേര്‍ന്നുണ്ടായതാണ് ചേരള [കേരള]മെന്നു മറ്റു ചിലര്‍ .ചേരളത്തിനു പലരും പല വിധത്തില്‍ അര്‍ഥം കല്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു . ചേര്‍, ചേര്‍ന്ന എന്നതിന് കൂടിചേര്‍ന്നത്‌ എന്ന അര്‍ഥം എടുത്ത ശേഷം ,നേരത്തെ ഉണ്ടായിരുന്ന പര്‍വ്വത പ്രദേശത്തോട് കൂടിചേര്‍ന്നത്‌ എന്ന അര്‍ത്ഥമാണ് ചിലര്‍ക്ക് സ്വീകാര്യം .ചേരളം കാലാന്തരത്തില്‍ സംസ്ക്രുതീകരിയ്ക്കപ്പെട്ടു കേരളം ആയതാണെന്നും അവര്‍ കരുതുന്നു .

അകവും പുറവും

2010-03-05T11:09:00.000-08:00

വള്ളിപ്പടര്‍പ്പിലൂടൂര്‍ന്നിറങ്ങി
ഗഹ്വരാന്തര്‍ ഭാഗത്തെ ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ ഭേദിച്ച്
ഫണമാഴ്ത്തി ആനന്ദസുഷുപ്തിയിലാണ്ടപ്പോള്‍
ജീവസ്ഫോടനത്തിന്റെ ഇരമ്പലുമായി
പാഞ്ഞ ചാവേറുകള്‍ മതിലിലുരസി
വലിട്ടടിച്ചു കരഞ്ഞു തളര്‍ന്നു മരിച്ചു .....

അസൂത്രണങ്ങള്‍ പലതും
വിശ്വാസവഞ്ചനയുടെ പാപപങ്കിലമായ
ചരിത്രം ഉള്ളറകളില്‍ സൂക്ഷിയ്ക്കുമ്പോള്‍
ഓരോ സ്ഫോടനത്തിലും ഹോമിയ്ക്കപ്പെടുന്ന
ചാവേറുകള്‍ക്കായി തെങ്ങിന്കുഴിയിലെ
ഒരമണ്ണില്‍ നൂറായിരം സെമിത്തേരികള്‍
രൂപപ്പെടുന്നു ....

മതിലുകള്‍ക്കപ്പുറത്തെ ലക്ഷ്യമന്യമായ
ചാവേറുകള്‍ മതിലില്ലാത്ത ഭൂതകാലങ്ങളിലും
അലക്ഷ്യമായി ട്രൈനേജിലും മറ്റും
ഹോമിയ്ക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ മൃതിയ്ക്ക് മുന്നേ
അവര്‍ പറയും 'നാളെ നമ്മള്‍ നേടും.....'

മഹാവിപ്ലവത്തിന്റെ ഊര്‍ജ്ജത്തിന്
അനായാസമായി വേലിക്കെട്ടുകളെ
തകര്‍ക്കാനായപ്പോള്‍ മുഴക്കിയ
വിജയധ്വനികള്‍ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം
കാപ്സൂള്‍മന്ത്രത്തിന്റെ കൂടോത്രത്തില്‍
നാമാവിശേഷമായി .....

ഒടുവില്‍ സര്‍വ്വസ്വാതന്ത്ര്യത്തില്‍ ആഞ്ഞടിച്ചപ്പോള്‍
ഭവ്യമായ മഹാസ്ഫോടനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനു
കയ്യൂക്കുള്ള സഹയാത്രികന്‍ കാരണമായപ്പോള്‍
ഇരുട്ടിന്റെ ഇടവഴികളിലെവിടെയോ
തപ്പിത്തടഞ്ഞുള്ള ഭൂരിപക്ഷത്തിന്റെ പ്രയാണം
ഏതോ സന്ധികളില്‍ തട്ടിമുട്ടി പൊലിഞ്ഞു ....

ലക്‌ഷ്യം പിഴയ്ക്കുന്നവരുടെ ശാപത്തിനു
വിധേയമായുള്ള ഓരോ ജന്മത്തിനും
മാര്‍ഗ്ഗത്തെ പിളര്‍ന്നു പിന്നിടുന്ന
ഓരോ മാത്രയിലും ഇന്നലെകളെ
കാണിച്ചു തരുന്ന ദൈവമല്ലയോ മഹാന്‍ .....

അകവും പുറവും ഒരു വ്യതാസവുമില്ലാത്ത
പണിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു ....

തിമിരം

2010-03-05T06:25:00.000-08:00

ആരോഗ്യദൃഡഗാത്രരെന്‍ പിന്നിലിന്നിതാ-
യുദ്ഘോഷമോടെ നടന്നുനീങ്ങി
നേടുവാനുള്ളതു ശൈലങ്ങള്‍
തുല്ല്യമാമവകാശമെന്നൊ'രത്യാഗ്രഹമാം'!
ഒട്ടിയ വയറെന്നിലുദ്ഘോഷമോടെ-
യിന്നാളുംവിശപ്പിന്‍ പ്രതിഷേധമായി
നേടുവാനുള്ളതൊരു ചാണ്‍വയറി-
ന്നവകാശമായൊരു വറ്റല്ലയോ ....

പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുത്തരമേകുക
തോറ്റെങ്കിലും നിങ്ങളെന്‍മുന്നിലിന്ന് ,
ഓടയിലും തെരുവീഥിയിലും
പുഴുതിന്നുന്ന ഭോജനം തിന്നുന്നതിന്‍ ??
ചൊല്ലുക, ഞാനും നരനല്ലേയീ
ഭൂവിന്‍ പുത്രനല്ലേ,യവകാശമില്ലേ?
പതാകതന്‍ ചോട്ടിലണിചേരു-
മെന്നാലോ ജീവിതമെന്നവകാശമുള്ളോ ?

ദുര്‍വിധി വീണു തലപിളരുന്നോരെ-
ക്കാണാത്തവര്‍ നിങ്ങളാസുരന്മാര്‍
'ഗാസ'യെക്കണ്ടു മുതലക്കണ്ണീരോടെ-
യൌദാര്യ റൊട്ടി വലിച്ചെറിയും
വോട്ടുകള്‍ നാലെണ്ണം കൂടുതല്‍
കിട്ടുവാനെന്തു ചെയ്യാനും മടിയുമില്ല
ദൈവത്തിന്‍ നാടല്ല സാത്താന്റെ
വീടല്ലോ,യീജന്മമെങ്ങനെ തള്ളിനീക്കും ?

ക്രൂശിതന്‍

2010-03-03T18:11:00.000-08:00

ആ റൂട്ടിലെയ്ക്കുള്ള അന്നത്തെ അവസാന ബസ്സില്‍ ,തന്റെ ജീവിതം പോലെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞതും കുണ്ടുംകുഴിയും .നിറഞ്ഞതുമായ പാതയിലൂടെ അലക്സ്‌ സഞ്ചരിയ്ക്കുകയാണ്. കാലങ്ങളായ് പ്രായോഗിക പരീക്ഷയ്ക്ക് മുതിരാത്ത വാല്സ്യാനങ്ങളുടെ അതിര്‍വരമ്പുകള്‍ക്കപ്പുറത്തേയ്ക്കുള്ള പ്രയാണം .തെറ്റുകളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍ അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ പറ്റാത്തതും അതു തന്നെയായിരുന്നു. ജീവിതം തന്നെ കൊണ്ടെത്തിച്ച നാല്കവലകളില്‍ ഇനിയെങ്ങോട്ടു പോകണമെന്നറിയാതെ ശങ്കിച്ചു നിന്നിരുന്നു . തെരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വഴികളുടെ മിനുസതയില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്ന കള്ളിമുള്ളിന്റെ നോവിന്റെ ബാക്കിപത്രം പോലെ തന്റെ ജീവിതം തേങ്ങലുകളുടെ ,മറ്റൊരു തരത്തില്‍ അതിവൈകാരികതകളുടെ കുത്തൊഴുക്കില്‍പ്പെട്ടുപോയി. അങ്ങിനെയുള്ള ഒരു ഒഴുക്കിന്റെ ഈ പോക്ക് സദാചാരത്തിനു മേലുള്ള ആണിയും കൊണ്ടായിരുന്നു .ബസ്സില്‍ നന്നേ ആളുകുറവാണ് . പോകേണ്ട സ്ഥലത്തു മുന്‍പു പോയിട്ടും ഇല്ല . കേട്ടറിവ് മാത്രമാണ് ,പരീക്ഷണത്തിന്റെ അടുത്ത അധ്യായത്തിലേയ്ക്കുള്ള പാതയിലെ പ്രചോദനം .

ബസ്സ് പുല്ലാങ്കരയിലെത്തി സമയം പത്തു കഴിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു . ജംഗ്ഷനില്‍ അരണ്ട തെരുവുവിളക്കിനെ നിലാവ് തോല്‍പ്പിയ്ക്കുന്നു . നന്നായ്‌ കാറ്റടിയ്ക്കുന്നുണ്ട് .ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ അല്‍പ്പം ഭീതി ജനിപ്പിയ്ക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം .ശ്വാനന്മാരുടെ സമ്മേളനം കുറച്ചകലെ കണ്ടു. ഓരിയിടലില്‍ കാലന്‍ ചിരിയ്ക്കുന്നു .ഭീകര രൂപിണിയായ നിശയുടെ ഈ ഭാവത്തില്‍ ഏക ആശ്വാസം എപ്പോഴും കൂടെ ഗമിയ്ക്കുന്ന മതിക്കല തന്നെ. നാല് റോഡുകള്‍ ചേരുന്ന ഭാഗത്താണ് താന്‍ നില്‍ക്കുന്നതെന്ന് അലക്സ്‌ മനസ്സിലാക്കി . ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു നാല്‍ക്കവല .ഒരു വഴിചെല്ലുന്നത് പള്ളിയിലേയ്ക്കാണ് .കാടും പിടിച്ചു അശ്രദ്ധമായിക്കിടക്കുന്ന പള്ളിവഴി.വിശ്വഗോപുരത്തിലെന്നപോലെ ദൈവപുത്രന്‍ നോക്കി ചിരിയ്ക്കുന്നു .അയ്യാള്‍ തല കുനിച്ചു നടത്തം തുടങ്ങി . ലക്ഷ്യമറിയാതെ .

ആരോടെങ്കിലും ചോദിയ്ക്കാമെന്നു വച്ചാല്‍ മനുഷ്യരാകെ വംശനാശം വന്ന സ്ഥലം പോലെയുണ്ട് .ങാ ...ദാ..ഒരാളുവരുന്നുണ്ട് .അയ്യാളോട് ചോദിയ്ക്കാം . അലക്സിനു നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി . അയ്യാള്‍ അടുത്ത് വന്നു ഒരു പടുവൃദ്ധനാണ്. നല്ലകൂനുമുണ്ട്.ദേഹമാകെ ചുക്കിച്ചുളുങ്ങി ആ നിശയില്‍ ഭയം തോന്നുന്ന വേഷം . മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധവുമുണ്ട് .

"അമ്മാവോ ..ഈ മാഗി എന്ന സ്ത്രീയുടെ വീടേതാണ് ....?" അലക്സ്‌ വല്ലാത്തൊരു ജാല്യതയില്‍ ചോദിച്ചോപ്പിച്ചു .

വൃദ്ധന്‍ അലക്സിനെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി .ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല . കയ്യിലിരുന്ന വടി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു .എന്നിട്ടു നടന്നകന്നു .പോകുന്നതിനിടയില്‍ ആ സദാചാര കാംഷി തന്റെ സദാചാരത്തിന്റെ അളവുകോലായി കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പി .അലക്സ്‌ അയ്യാള്‍ കാണിച്ച ദിക്കിലേയ്ക്ക്‌ നോക്കി .അങ്ങ് ദൂരെയായി ഒരു കൊച്ചു വീട്. ചന്ദ്രക്കലയുടെ അരണ്ട വെട്ടത്തിന്റെ പിന്‍ബലത്തില്‍ അയ്യാള്‍ അങ്ങോട്ടു നീങ്ങി . ഒടുങ്ങാത്ത തൃഷ്ണകള്‍ക്കുള്ള പ്രായോഗിക മന്ദിരത്തെ നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ അയ്യാള്‍ പലവട്ടം നോക്കി .

മാഗിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴി നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടന്നു . മനുഷ്യപാദങ്ങള്‍ സ്ഥിരമായി ചലിയ്ക്കുന്ന വഴിയാണെന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ തോന്നും. പുല്‍നാമ്പുകള്‍ പോലും ഓടിയൊളിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. നല്ല മിനുസമുള്ള വഴിതന്നെ അതിനിരുവശവും കുറ്റിക്കാടുകളും അത്ര സമതലമല്ലാത്ത സ്ഥലങ്ങളും ആണ് . ആ വിജനതയില്‍ മാഗിയുടെ വീട് ഒറ്റയ്ക്കങ്ങനെ നില്‍ക്കുകയാണ്‌ .ആരെയും ആകര്ഷിയ്ക്കും വിധത്തില്‍. അകലെയുള്ള പള്ളിയില്‍ മണിമുഴങ്ങി .ഈരാത്രിയില്‍ ആരാ അവിടെ മണിയടിയ്ക്കുന്നതെന്ന് അയ്യാള്‍ക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല .

മാഗിയെക്കുറിച്ചു കേട്ടറിവ് മാത്രമേയുള്ളൂ . മാഗി നഗരത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയത്ത് അലക്സ്‌ അവളെ കണ്ടിട്ടില്ല .പലപ്രാവശ്യം സുഹൃത്തുക്കള്‍ വിളിച്ചെങ്കിലും എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ തടസ്സം നേരിടും. ആരോ മനഃപൂര്‍വ്വം ചെയുന്നതുപോലെ . തന്നില്‍ ദൈവത്തിനു എന്താണ് ഇത്ര ശ്രദ്ധയെന്നു പോലും അയ്യാള്‍ ചിന്തിക്കുമായിരുന്നു. യുക്തിവാദിയൊന്നും അല്ല .എങ്കിലും പള്ളിയില്‍ പോകില്ല .

അലക്സ്‌ നടത്തം തുടര്‍ന്നു . ചുറ്റിനുമുള്ള കുറ്റിക്കാട്ടില്‍ നിന്നും കുശുകുശുപ്പുകള്‍ കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌ .അവിടെ മാഗിയുടെവീട് ലക്‌ഷ്യം വച്ച് വേറയും ആവശ്യക്കാര്‍ പതിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അയ്യാള്‍ക്ക് മനസ്സിലായി.ആ വേട്ടനായ്ക്കളേക്കാള്‍ താന്‍ എന്തുകൊണ്ടും ഭേദമെന്ന് അലക്സ്‌ ചിന്തിച്ചു. കൂടാതെ, പകലുകളിലെ കാര്‍ക്കിച്ചു തുപ്പലുകള്‍ക്ക് ഇരവിന്റെ മടിത്തട്ടില്‍ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുന്നവരാണ് അവിടത്തുകാരെന്ന തിരിച്ചറിവും......

പെട്ടന്ന് കുറ്റിക്കാടിനിടയില്‍ നിന്ന് അശരീരികള്‍ മുഴങ്ങി. പുളിച്ച തെറികളുടെ അകമ്പടിയോടെ .

'എടൊ താന്‍ നേരയങ്ങു പോയാലോ...പന്നെ കാത്തുകെട്ടി നമ്മള്‍ എന്തിനാ ഇവിടെ ഇരിയ്ക്കുന്നത്...?'
'മനസ്സിലായില്ല...?'
'എടൊ താന്‍ ക്യൂവിലാണെന്ന് ...'
അവിടെ പൊട്ടിച്ചിരികള്‍ ഉയര്‍ന്നു
'ഓ അങ്ങനെ...'
'ഓരോരുത്തന്മാര്‍ കേറി വന്നോളും ...മാഷെ നിങ്ങള്‍ ആ സൈഡില്‍ ഇരുന്നോളൂ ....'
വീണ്ടും തെറിയില്‍ കലര്‍ന്ന കുശുകുശുപ്പുകള്‍

അലക്സ്‌ അങ്ങോട്ട്‌ മാറിയിരുന്നു .കുറച്ചു പിറകിലായി ഉയരത്തില്‍ ഒരു കുരിശു തെളിഞ്ഞു വന്നു .ആ വിശാലമായ പ്രദേശത്തിന്റെ അധിപനെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു . ദൂരെ പള്ളിയില്‍ വീണ്ടും മണിയടിച്ചു. അയ്യാള്‍ പരതി ചുറ്റിനുംനോക്കി . രാത്രിയിലെ മണിയടി വീണ്ടും അയ്യാളില്‍ അത്ഭുതം ജനിപ്പിച്ചു. അയ്യാള്‍ ആ കുരിശിനെ നോക്കിയിരുന്നു .അതൊരു ഒരു സത്വത്തിന്റെ രൂപം പ്രാപിയ്ക്കുന്നതായി അയ്യാള്‍ക്ക് തോന്നി. അതില്‍ നിന്നും അസ്വസ്ഥതയോടെ കണ്ണുകള്‍ പിന്‍വലിച്ചു. കുറെ നേരം കുനിഞ്ഞിരുന്നു .എത്ര നേരം അങ്ങിനെയിരുന്നെന്നു അറിയില്ല. വീണ്ടും എവിടെ നിന്നോ അശരീരി.

'മാഷേ ...പെട്ടന്ന് പോയിട്ട് വാ .....'

അയ്യാള്‍ ഞെട്ടിയുണര്‍ന്നു .ചാടിയെഴുന്നേറ്റു ആ വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. ചുറ്റിനും അടക്കിപ്പിടിച്ച പരിഹാസം കലര്ന്നചിരികള്‍ .മദ്യത്തിന്റെ രൂക്ഷ ഗന്ധം ,കുറ്റിക്കാടുകള്‍ക്കിടയില്‍ കഞ്ചാവ് പുകയുയരുന്നു . നെഞ്ചിടിപ്പിന്റെ ആക്കം കൂടി . വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തെത്തി വാതില്‍ പതിയെ തുറന്നു അകത്തു പ്രവേശിച്ചു . അകത്തു പുറത്തേക്കാള്‍ ഇരുട്ട് .നന്നായി വിയര്‍ക്കുന്നുമുണ്ട് .തന്റെ ജീവിതത്തിലെ സുപ്രധാന നിമിഷങ്ങള്‍ അടുത്തുവരുന്നതിന്റെ പതര്‍ച്ചയും ....

'മാഗീ...' അയ്യാള്‍ നീട്ടി വിളിച്ചു
മറുപടിയുണ്ടായില്ല
'ഇതെന്താ മാഗീ ...ഇരുട്ടത്തിരിയ്ക്കുന്നത്..?'
മറുപടിയുണ്ടായില്ല
'വെളിച്ചം ദുഖമാണുണ്ണീ തമസ്സല്ലോ സുഖപ്രദം ..അല്ലേ മാഗീ ..."

അവള്‍ ചിരിയ്ക്കുമെന്നു കരുതി .അതുമുണ്ടായില്ല .അയ്യാള്‍ തപ്പിത്തടഞ്ഞു ഒരു വിധം കട്ടിലിലിരുന്നു .കൈകള്‍ അതിലൂടെ പരതി അതവളുടെ കാലുകളില്‍ ചെന്നവസാനിച്ചു .പള്ളിയില്‍ വീണ്ടും മണിയടിച്ചു.

വെളിപാടുപോലെ അലക്സ്‌ ഒന്നു മനസ്സിലാക്കി .രതിക്രീഡയുടെ ഉത്തുംഗശ്രുംഗങ്ങളില്‍ വിഹരിയ്ക്കുമ്പോഴുള്ള ശരീരതാപം മാഗിയില്‍ അന്യമായിരുന്നു. അയ്യാള്‍ കൈകള്‍ പിന്‍വലിച്ചില്ല .അതവളുടെ മാറിടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോയി നാസികയില്‍ അവസാനിച്ചു. ഉമിനീരും രക്തവും കലര്‍ന്ന ആ ഗന്ധം അയ്യാളുടെ കൈകളിലേയ്ക്ക് പകര്‍ന്നു. ജീവശ്വാസത്തിന്റെ ആഗമനനിര്ഗ്ഗമനങ്ങള്‍ നാസികയും കൈവിട്ടിരുന്നു. അലക്സ്‌ ചാടിയെണീട്ടു .അയ്യാള്‍ അകെ ഭയന്നുപോയി. തൊണ്ടയില്‍ ഉമിനീരിന്റെ പ്രതിഷേധം . കൊലക്കുറ്റം വരെ ഇനിതന്റെ തലയില്‍ വരും എന്ന് അയ്യാള്‍ ഭയപ്പെട്ടു.

ഭയത്തോടെയും വല്ലാത്ത നൊമ്പരത്തോടെയും അയ്യാള്‍ പുറത്തിറങ്ങി. മുന്നിലെ കുറ്റിക്കാടിനിടയില്‍ നിന്നും ആജാനബാഹുവായ ഒരാള്‍ ചാടിയിറങ്ങി .അടുത്ത ഊഴം അവന്റെതാണ് .അലക്സ്‌ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു .

'സഹോദരാ അങ്ങോട്ടു പോകരു ....'

വാക്കുകള്‍ മുഴുമിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനു മുന്‍പ് മാരകമായ പ്രഹരമേറ്റ് അലക്സ്‌ വീണു .പൂര്‍ണ്ണമായല്ലെങ്കിലും ബോധം നശിച്ചു. .കുറെ നേരം അങ്ങിനെ തന്നെ കിടന്നു . കണ്ണുകള്‍ തെളിഞ്ഞു വന്നു ആദ്യം കണ്ടത് ആ കുരിശായിരുന്നു. അതിനിരുവശത്തും വെള്ളചിറകുകള്‍ കുരുക്കുന്നതായി അയ്യാള്‍ക്ക് തോന്നി.ഒരു വിധം എഴുന്നേറ്റു വേച്ചു വേച്ചു നടന്നു നീങ്ങി. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കി . മാഗിയുടെ വീടിനു മുന്നില്‍ ചുറ്റുപാടും ഊഴം കാത്തിരുന്നവര്‍ കൂടി നിക്കുന്നു .എല്ലാവരും കാര്യമറിഞ്ഞിരിയ്ക്കുന്നു .ഒരു വിധം ജംഗ്ഷനില്‍ എത്തി. ഒരു ചുമടു കല്ലില്‍ വിശ്രമിച്ചു .ചിന്താഭാരം അസഹനീയമായപ്പോള്‍ അറിയാതെ മുകളിലേയ്ക്ക് നോക്കി .അവിടെ പള്ളിഗോപുരത്തില്‍ എല്ലാത്തിന്റെയും നാഥനായ ദൈവപുത്രന്‍ തന്നെ വിളിയ്ക്കുന്നതായി അലക്സിനു തോന്നി .തൊട്ടു പിന്നിലായി വിശ്വാസികള്‍ സ്ഥാപിച്ച ഒരു ബോര്‍ഡ് കണ്ടു. ഏതോ വികൃതിപ്പയ്യന്മാര്‍ അതിനെ മാഗിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്‌ തിരിച്ചു വച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.അതില്‍ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു.
"നീ എന്നെ വിശ്വസിപ്പിന്‍ ഞാന്‍ നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്...."

അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഉപഭോക്താക്കള്‍ നിരാശയോടെ വരിവരിയായി ആ വഴിപിന്നിട്ടു പോയി. അവരില്‍ പലരും അലക്സിനെ പരുഷമായി നോക്കി . തനിയ്ക്ക് മുന്‍പ് കയറിയ ഏതോ കാമഭ്രാന്തന്റെ വൈകൃതങ്ങള്‍ ആ പാവത്തിനെ കൊന്നിരിയ്ക്കാം. തങ്ങളും കുടുങ്ങും എന്ന ഭയം കാരണമാകും അവര്‍ തന്നെ അകപ്പെടുത്താത്തത്‌ എന്ന് അലക്സിനു മനസിലായി. ഒറ്റയായും ഇരട്ടയായും അവരുടെ ഒഴുക്ക് തീരുന്നില്ല. നേരത്തെ വിജനം എന്ന് തോന്നിച്ച ഈ സ്ഥലത്ത് ഇത്രയും പേരുടെ സാമീപ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നോര്‍ത്തപ്പോള്‍ അയ്യാള്‍ക്ക് മനുഷ്യന്റെ മറ്റൊരു മുഖം പഠിയ്ക്കാന്‍ സാധിച്ചു. അവരുടെ ഒഴുക്ക് അവസാനിച്ചു അതാ ഒടുവിലായി ഒരു പെണ്‍കുട്ടി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വരുന്നു . അവളുടെ കരച്ചില്‍ ആ രാത്രിയുടെ കരച്ചിലായി തോന്നി. അവന്‍ അടുത്ത് ചെന്നു. ഏകദേശം മൂന്നുനാല് വയസ്സ് തോന്നുന്ന പ്രായം . അവള്‍ ഒന്നും പറയാതെ കരച്ചില്‍ തുടര്‍ന്നു. "എന്ത് പറ്റി മോളെ .." .എന്നയാള്‍ ചോദിച്ചു. "മമ്മിയെ വിളിച്ചിട്ട് കേള്‍ക്കുന്നില്ല..." . എന്നവള്‍ കരച്ചിലിനിടയില്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു .

നാളെ മാഗിയുടെ സ്ഥാനത്ത് ഉയര്‍ന്നു വരേണ്ടവള്‍ .പാപികളുടെ രേതസ്സിന്റെ പാപം ചുമക്കേണ്ടവള്‍. ചിലപ്പോള്‍ മമ്മിയെക്കാള്‍ കീര്‍ത്തി നേടേണ്ടവള്‍...എന്നൊക്കെ അയാള്‍ കണക്കുകൂട്ടി. അയാളുടെ കൈകള്‍ അവളിലേയ്ക്ക് നീണ്ടു. തലമുടിയില്‍ തഴുകി. അവളെയും കൊണ്ട് നടത്തം തുടങ്ങി.ഗോപുരത്തിലെ ദൈവപുത്രനെ ഒരിയ്ക്കല്‍ കൂടി നോക്കി .അവന്‍ ചിരിയ്ക്കുന്നു. കുറച്ചു ദൂരം നടന്നു പിന്നിലേയ്ക്ക് നോക്കി. അരണ്ട വെളിച്ചത്തില്‍ മാഗി ഉറങ്ങുന്ന വീടുകണ്ടു‌.‌. മരണത്തിനു ശേഷം നാളെമുതല്‍ പുഴുവിനും പ്രാപിയ്ക്കാന്‍ തന്റെ ശരീരം എറിഞ്ഞു കൊടുത്തവള്‍ .ആ ജീവിതത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമായി തന്റെ കൈകളില്‍ അഭയം തേടപ്പെട്ട പാവം പെണ്‍കുട്ടി. പാപ പരിഹാരം തേടിനടന്നിരുന്ന തന്നെ വീണ്ടും ഒരു പ്രലോഭനതിലൂടെ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നതാര്. നീയല്ലാതെ...അയ്യാള്‍ വീണ്ടും ആ ഗോപുരത്തിലെയ്ക്ക് നോക്കി .അപ്പോഴേയ്ക്കും വൃക്ഷങ്ങള്‍ അതിനെ മറച്ചു കഴിഞ്ഞു. മറുവശത്ത് , മരണത്തിലൂടെയും അനുഭവങ്ങളിലൂടെയും മാനസാന്തരം വന്ന രണ്ടു പേരുടെ മദ്ധ്യേ ആ കുരിശു തലയുയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു .

പ്രതിപ്രവര്‍ത്തനം

2010-02-26T18:32:00.000-08:00

അരികില്‍ തളംകെട്ടിയ രക്തത്തില്‍
ഇടുങ്ങിയ ലോകത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം
വൈകൃതതോടെ കണ്ണുകളില്‍ തുടരവേ
പിറന്ന വികൃതമായ ചിരിയിലും
ഉറുമ്പുകളുടെയും ഈച്ചകളുടെയും
അസാന്നിധ്യമെന്തേയെന്നോര്ത്തപ്പോള്‍
അവയൊക്കെ മനുഷ്യര്‍ ചെയാത്ത പലതും
ചെയുമെങ്കിലും ചെയുന്ന പലതും
ചെയ്യാറില്ലെന്ന പാഠം ഓര്‍ത്തില്ല

സുഷിരത്തിലൂടെ പ്രഭാതം കൊണ്ടിട്ടവന്‍
കാണാത്ത എന്താണ് തന്നിലുണ്ടായതെന്ന
ചിന്തനങ്ങള്‍ക്ക് വല്ലാത്തൊരു അവ്യക്തത
സമ്മാനിച്ച രാത്രിമഴയും വജ്ജ്രായുധഘോഷവും
ദുര്‍വിധിയുടെ നരകമാലാഖമാരായി
ആര്ത്തനാദങ്ങളെ അമര്‍ത്തി മുറ്റത്തു
കെട്ടിക്കിടന്ന വെള്ളത്തോടൊപ്പം വറ്റിച്ചു ....

സിഗരറ്റിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധത്തോടെ
പറന്നിറങ്ങിയ കഴുകന്റെ സ്ഖലനങ്ങള്‍ക്ക്
പാതയൊരുക്കിയ വഴികളില്‍
പാപം പിന്‍വലിഞ്ഞു കിടന്നത്
നാളത്തെ സുനാമികള്‍ക്ക് വേണ്ടിയെന്നു
മനസിലാക്കാന്‍ എട്ടാംക്ലാസിലെ
പാഠപുസ്തകം പോരായിരുന്നു ....

പൊരുളു തേടിയലഞ്ഞതിനിടെ
കൂട്ടുകാരികളോട് അവള്‍ പറഞ്ഞത്രേ...
തലമുടിയില്‍ നിന്നും അരിച്ചിറങ്ങിയ
പരുക്കന്‍വിരലുകള്‍ നാസികയിലൂടെ
കടന്നു പോയപ്പോള്‍ ശൈശവത്തിലെ
കുഞ്ഞു ചുണ്ടില്‍ തങ്ങിയ മുലപ്പാല്‍
തുടച്ച മണമുണ്ടായിരുന്നെന്ന് .....

തിരുവോണ സദ്യ

2010-02-26T17:20:00.000-08:00

(പഴയ സൃഷ്ടി)
[മാവേലി നാടുവാണീടും കാലം.... എന്ന ഈണത്തില്‍ ]

തിരുവോണ സദ്യയ്ക്ക് കാലമായി
മദ്ധ്യാഹ്നം രുചിയാല്‍ സമൃദ്ധമാകും
ഇലയിട്ടു താഴത്തിരുന്നെല്ലാരും
ക്ഷമയോടെ കാക്കും രുചികള്‍ക്കായി
നല്ലൊരു നാളിലെല്ലാരുമൊന്നായി
ഒന്നിച്ചിരിയ്ക്കുന്നതെന്തു നന്ന് ....

ആദ്യമുപ്പേരി ,വറ്റല്‍ വിളമ്പും
പിന്നെ തേനൂറും കദളിപ്പഴം
ഞെട്ടിലാവട്ടയിലയും വച്ച്
തോട്ടുകൂട്ടാന്മാര്‍ക്കായി കാത്തിരിയ്ക്കും...

ഇഞ്ചി നാരങ്ങാ മാങ്ങാക്കറികള്‍
കാളനവിയലു തോരന്മാരും
പലവിധ പച്ചടി വേറെയുണ്ട്
ഇലകാണ്ടാല്‍ രണവേദി തുല്യമാകും...

ചമ്പാവ് ചോറിന്നെഴുന്നള്ളത്തായി
ഇലപിടിച്ചങ്ങെതിരെറ്റിടാമേ
പരിപ്പുമൊരു നുള്ളു നെയ്യുമായി
പപ്പടോം പൊടിച്ചങ്ങുരുട്ടിയുണ്ണാം ...

ആദ്യഘട്ടം കഴിഞ്ഞുവെന്നാലോ
കായം മണക്കും സാമ്പാറുകാലം
ചോറു വേഗമങ്ങുരുട്ടിയുണ്ണാം
ചക്കര ,പഞ്ചാര പ്രഥമനുണ്ട്......

പ്രഥമന്‍ വന്നാലോ പഴവുമായി
കൈകള്‍കൊണ്ടങ്ങു കസര്‍ത്തുമാണ്
മധുരക്കൊതിയന്മാര്‍ 'തട്ടു 'ന്നേരം
പ്രമേഹമുള്ളോര്‍ കൊതിയിറക്കും ....

അന്ത്യ ഘട്ടത്തോടടുക്കുന്നേരം
പുളിശ്ശേരി കൊണ്ടു കലാശക്കൊട്ട്
കയ്യെല്ലാം നക്കിയെനീറ്റു പിന്നെ
കയ്യും കഴുകി ടീവിയ്ക്ക് മുന്നില്‍ .........

മഹത്തായ വിപ്ലവം

2010-02-26T16:13:00.000-08:00

'സ'കള്‍ മൂന്നു,ദ്ഘോഷിച്ചാ മഹത്നാളുകളില്‍
ദിനരാത്രങ്ങളറിയാതെയൊരു ജനത ജ്വലിച്ചു
ഭരണമനസ്സിന്‍ ഹാലാഹലങ്ങളെച്ചുട്ടുകൊണ്ട -
വരാ ജ്വാല പടര്ത്തുന്നടിമത്തഭൂമികളിലിന്നും

('സ ' കള്‍ മൂന്നെണ്ണം = സമത്വം ,സ്വാതന്ത്ര്യം ,സാഹോദര്യം )

ജനനം

2010-02-26T16:07:00.000-08:00

(പഴയ സൃഷ്ടികള്‍)
മരുവില്‍ ജനനമാശ്വാസപ്പച്ചയായ്
കുടുംബത്തില്‍ ജനനമരുമക്കിടാവായി
താളില്‍ ജനനം നല്‍കവിതയായി
ജനനത്തില്‍ ജനനം ഹര്ഷാശ്രുവായ്
................
ഒരു ജനനം ഭവിയ്ക്കുമ്പോളാരംഭം
മൃതിയിലേയ്ക്കൊരു നിയതപ്രയാണം
തുടരും യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ നാം തങ്ങും
വഴിയമ്പലങ്ങളീ ജീവിതവാടികള്‍
_____
ശിഷ്ടായുസെടുക്കൂ ,പുനര്‍ജനനമുണ്ടെങ്കില്‍
വേണ്ട നരനായൊരു നടനം വിശ്വത്തില്‍
അപ്പൂപ്പന്‍താടിപോലോഴുകി നടക്കാന്‍
വെമ്പുന്നു ദൂരങ്ങള്‍ ഭാരമൊട്ടില്ലാതെ
_____
ഏകാന്തതയില്‍ ചിന്തകളാല്‍
അനുസ്മരണങ്ങളേറിടുമ്പോള്‍
ഭവിയ്ക്കും ജനനം താളുകളില്‍
കവിതയെന്നൊരു ശാലീനത

കലികാല സ്വാമിമാര്‍

2010-02-26T15:53:00.000-08:00

(പഴയ സൃഷ്ടികള്‍)

ജടയും വിഭൂതിയുമണിഞ്ഞൊരു കേമനിന്നോരാശ്രമ -
മുയര്‍ത്തി ദൃഷ്ടിയി,ലെട്ടുകാലി വലവിരിച്ചപോല്‍ ഭീകരം ,
സഹജമാം കഷ്ടകാലങ്ങളില്‍ കുരുങ്ങുന്നയിരകള്‍ക്കു
കൂനിന്‍മേല്‍ കുരുപോലിവര്‍ കാഷായവേഷവിരുതര്‍
------------------
ഹ്രാസഹൃദയം മമരൂപത്തിലത്യന്ത നോവേകിടുന്നു ഹാ !
നമിക്കുന്നു തവ പാദങ്ങളിലശാന്തിയോടെ ഞാന്‍ ശംഭുവേ
അന്നേരമൊരുജ്ജ്വല പ്രഭയശരീരിയാലെന്നോടുരച്ചു ,
ചരിക്കുകയുള്ളം മുക്തിമാര്‍ഗ്ഗേ അഷ്ടരാഗങ്ങളകന്നിടും ,നൂനം

മേഘങ്ങള്‍

2010-02-26T11:46:00.000-08:00

(പഴയ സൃഷ്ടികള്‍ )

ഇന്നലെ മേഘങ്ങള്‍ പലനിറം പലതരം ,
ഇന്നോ മേഘങ്ങള്‍ക്കൊരു നിറമൊരുതരം ,
ഹേതുവെന്തീ മാറ്റങ്ങളിന്നു വന്നു ഭവിക്കാന്‍ ?
സഖീ നീയടര്‍ന്നതല്ലാതെന്തു ഹേതുവെന്നില്‍ ..
..................
ഗഗനചാരികളാം മേഘങ്ങളേ നിങ്ങള്‍
തങ്ങുക ഞാനൊരു ദൂതെഴുതുവോളം
ദൂരെയെന്‍ കരള്‍ വിങ്ങുമ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍
വര്ഷിക്കയെന്നാത്മവേദനയവിടെ
..............
സന്ധ്യാ മേഘങ്ങളിന്നാരുണ്യം ചൊരിയുമ്പോ-
ളതു സീമന്തകമാക്കിയവളെന്നില്‍ നിറഞ്ഞു
മേഘപ്പഴുതിലൂടോളികണ്ണാല്‍ വൃദ്ധസൂര്യനപ്പോ-
ളെന്‍ കാമനകള്‍ കണ്ടസ്തമയം മറന്നു ,പാവം....
...............
കാശ്മീരമാക്കി മണ്ണിനെയരുണമേഘങ്ങള്‍ ,
കടലോ ഭയാനകം ചോര തിളയ്ക്കുന്നു !
ഗഗനംകണ്ടാല്‍ പര്‍വ്വതരാജന്മാരെല്ലാം
ചെമ്പട്ടു പുതച്ചങ്ങേറിയെന്നു തോന്നും !
...................
പീതാംബരധാരിയാം നെല്‍പ്പാടത്തിലിന്നു
പവനന്‍ തിരമാലകളുമായാര്‍ത്തിരമ്പുന്നു ,
എനുമെന്‍ കുറത്തിയുമാമോദത്താല്‍ കണ്ടു
പടിഞ്ഞാറു നിന്നൊരു മേഘപ്പടയോട്ടം ...
------------
അംബരം ചുറ്റും പറവകള്‍ മേഘങ്ങള്‍
തങ്ങില്ലൊരിക്കലും സ്ഥിരമായെവിടെയും
വിശ്രമമില്ലാ യാത്രാശീലരവര്‍ക്ക്
സഞ്ചാരമെന്നത് മഹത്താം കുലഗുണം

മണ്ണ്

2010-02-26T11:36:00.000-08:00

(പഴയ സൃഷ്ടികള്‍ )

ഒത്ത മധ്യതിലൊരു കല്ലിട്ടു തുടങ്ങി ഭാഗം
ധൃതിയോടെ മക്കളെല്ലാമത്ത്യാര്‍ത്തിയോടെ
മണ്ണിലാഴ്ന്ന കല്ലിന്മുന ഞെരിക്കുന്നവിടെയിന്ന്
പ്രാര്‍ത്ഥനാനിരതമാം ഹൃദയങ്ങള്‍ രണ്ടിനെയും
................
മണ്ണുവാരി പ്രതിജ്ഞയെടുത്തിട്ടൊരു നൃപന്‍
രണാങ്കണത്തില്‍ കൊടിയ നാശം വിതയ്ക്കുന്നു
സത്യമേറ്റു വീണ മണല്‍ത്തരികളിന്‍മേലിന്നും
പ്രതിജ്ഞാശീലരിവര്‍ കര്‍മ്മം തുടരുന്നു ....

മഴ

2010-02-26T11:27:00.000-08:00

(പഴയ സൃഷ്ടികള്‍)
തുടികൊട്ടും പാട്ടുമായി മഴമേഘപ്പിറാവുകള്‍
ഭൂമിതന്‍ മാറത്തു പെയ്തിറങ്ങീടുമ്പോള്‍
നാണമായെന്‍മാറില്‍ ചേലൊത്ത പിറാവൊന്നു
തുടികൊട്ടും ഹൃദയത്തില്‍ ചാഞ്ഞുറങ്ങുന്നു .....
...................
ആര്‍ത്തലയ്ക്കുന്നൊരു പെമാരിയായെങ്കില്‍
പെയ്തു തോര്‍ന്നേനെയെന്മനം നൂറു വട്ടം
ചനുപിനാ പെയ്യുന്ന മഴപോലെയെന്മനം
തോരാത്ത മോഹങ്ങള്‍ പെയ്യുന്നു കാലമായ്‌ ...
.................
മഴവില്ലില്‍ നിന്നൊരായിരമമ്പുകള്‍
മഴയായെയ്തു കാര്‍മുകില്‍വര്‍ണ്ണന്‍
ഭക്തര്‍തന്‍ ദേഹത്തു തറച്ചു വീണതു
ഉഷ്ണാസുരന്മാരെ കൊന്നൊടുക്കി ...
...........
മഴ പെയ്തങ്കണം നിറഞ്ഞീടും നേരത്തൊരു
കടലാസു വഞ്ചിയൊഴുകിയെന്‍ ചിത്തത്തില്‍
എന്നെയും കൊണ്ടതിരു ദശാബ്ദം പിന്നില്‍
ഗ്രാമവഴികളിലൂടൊഴുകി നടക്കുന്നു....
................
ഞാറുകള്‍ വരിയായി വെയിലത്തു വാടുമ്പോള്‍
കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു ചില കോലങ്ങള്‍ വരമ്പത്ത്
ഹര്‍ഷധാരയുമായ്‌ മേഘങ്ങളാകാശം നിറഞ്ഞപ്പോള്‍
തന്‍ കേഴലവരെക്കാത്തെന്നുരിയാടി വേഴാമ്പല്‍

സമയം

2010-02-26T11:15:00.000-08:00

(ചില പഴയ സൃഷ്ടികള്‍)
കണ്ടുതീര്‍ന്നില്ല ഞാനെന്‍ ജീവിത കാഴ്ചകള്‍
സമയമേ നിന്‍ ശരവേഗമൊന്നു കുറച്ചാലും ,
ജരാനരകള്‍ പേറുമൊരു കാലത്തില്‍ നീയെന്നെ -
ക്കൊണ്ടിടും സ്മൃതികളില്‍ ക്ലാവു പറ്റിച്ചൊരുനാളില്‍
------------
സമയഗുണദോഷങ്ങള്‍ മഷിയില്‍ ചികയും
മര്‍ത്ത്യന്മാരൊന്നറിയുകയെന്നും
കര്‍മ്മഫലമേകും ജഗദീശന്‍ കല്‍പ്പിക്കും നിന്‍
സമയം തെളിയില്ലൊരിക്കലുമതിലെന്നു ...
-------------
വരും നിമിഷത്തിലന്ന്യനാമൊരു വിരുന്നുകാരനീ -
സമയമത് പോകുമ്പൊള്‍ സമ്മാനം കണ്ണീരായി ......
കയ്യില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ച സൂചികള്‍ മൂന്നിന്മേലങ്കം -
കുറിക്കുന്നു കണ്കള്‍ ഭാവിയോടക്ഷമയോടെ .....
.....................
സമയരഥത്തിന്‍ കാലചക്രമുരുളുമ്പൊള്‍ ,
തേരാളിയാം വിധി തെളിക്കും വഴിയെ ,
പോകുന്നു നമ്മളീ ബലിമൃഗങ്ങളിവിടെ ,
നിസ്സഹായമാം വേദികളിലാടിക്കൊണ്ട് .

മരം

2010-02-26T11:05:00.000-08:00

(പഴയ സൃഷ്ടികള്‍)

'ആമരമീമര' മെന്നുരുവിട്ടൊരാദി കവി -
'രാമരാമ' യെന്നു ചൊല്ലിത്തുടങ്ങവേ
വിശ്വമഹാകാവ്യ രാമായണക്കടല്‍
പുറത്തേയ്ക്കൊഴുകി തൂലികതുമ്പിനാല്‍....
...................
മരങ്ങളിലായിരം കത്തിമുനകേറവേ
ചാഞ്ഞു ചരിഞ്ഞീടുന്നു വേദനയോടെ ഹാ !
വാതിലുകളായിരം കരവിരുതിലുയരുമ്പോള്‍
തേടുന്നൊരു മരുപ്പച്ച വാതിലിലൂടെ ഞാന്‍ ....
....................
മരമൊരാവാസവ്യവസ്ഥയെന്നോതിയെന്നധ്യാപികയെന്നോ
പരിഭവമൊട്ടില്ലാതെ കാകന്‍ ,പുഴു ,പലജാതി കിളികള്‍ക്കൊരു ഭവനം
അടിയോടെ വെട്ടിയതില്‍ കിളിര്‍ക്കും മണിവാതിലിനുള്ളിലോ
പരിഭവമോടച്ഛനമ്മ,മക്കള്‍,മരുമക്കളെല്ലാം പുലരുന്നു
....................
വെട്ടീടല്ലേ മരങ്ങളെയെന്നാര്‍ത്തു വിലപിച്ചു
ഒത്തു ചേര്‍ന്നു വൃക്ഷ സ്നേഹികളൊരു പറ്റം
ധര്‍ണ്ണ നടത്താനായി നാലഞ്ചുദിനം മുന്‍പേ
വെട്ടിത്തെളിക്കുന്നു കാടുകളൊക്കെയും
.......................
മരം വിറ്റുദരം നിറച്ചുവെന്നാല്‍ മര്‍ത്ത്യാ ,
സ്മുതിയില്‍ നിന്നും മാമ്പഴങ്ങളടര്‍ന്നു വീഴും
പെറുക്കാനോടും പിന്നിലെക്കൊന്നു നീയപ്പോള്‍ ,
കണ്ണുനീര്‍ മാമ്പഴതേന്‍കണങ്ങളോടെ ...
- - - - - - - - -
വിരോധമെന്തു മര്‍ത്ത്യാ ഞങ്ങളോടെന്ന-
ഖിലലോക മരങ്ങളെല്ലാം കേഴുന്നു
വെട്ടിടുന്നിരിക്കുമ്പോഴും ശയിക്കുമ്പോഴും -
ഞങ്ങളെ ചിരിവിലാപങ്ങളാല്‍ നിങ്ങള്‍ ....
........................
പത്തു കിളികള്‍ വന്നണഞ്ഞൊരു ശാഖിമേല്‍ ,അവര-
ഞ്ചു കൂട് കെട്ടി കുടംബമഞ്ചായി തിരിഞ്ഞു വാസം
കൂടുകളഞ്ചിലുമഞ്ചഞ്ചു മുട്ടകളഞ്ചുദിനങ്ങളായി താഴെ
പരിപാലിക്കുന്നഞ്ചാറു പിള്ളേര്‍ ,മരം മരിച്ചപ്പോള്‍....

വേനല്‍കവിതകള്‍

2010-02-26T10:51:00.000-08:00

(ചില പഴയ സൃഷ്ടികള്‍ )
വേനലൊരിക്കല്‍ കത്തിനിന്നീടവേ
മനസ്സില്‍ കുളിര്‍മഴ പെയ്യാറുണ്ടെപ്പോഴും
ദളങ്ങള്‍ കരിഞ്ഞൊരു ശാഖിചുവട്ടില്‍
ഹരിതാഭയായവള്‍ തളിര്‍ത്തു നിന്നീടുമ്പോള്‍
........................
വേനലവധി വന്നണഞ്ഞീടുമ്പോള്‍
വരമ്പുകളില്‍ പാദസരശിഞ്ജിതം
കുഞ്ഞുപാദങ്ങള്‍ നാലെണ്ണത്താലേ -
യോര്‍മ്മയില്‍ ബാല്യകാലം കളിച്ചു
........................
ഓര്‍മ്മകള്‍ പേറി ഞാന്‍ ഗ്രാമത്തിലെത്തുമ്പോള്‍
കിഴക്കിലൊരു വേനല്‍ ചിതയെരിയുന്നു
ഓര്‍മ്മകള്‍ പൊള്ളുന്നു തിരിഞ്ഞൊന്നു നോക്കുമ്പോള്‍
എരിയുന്നൊരു ചിത മനസ്സിലുമേറെയായി
........................
വേനലില്‍ മഴതേടി കേഴുന്ന വേഴാമ്പ -
ലസൂയയോടെന്നെ നോക്കുന്നനേരത്ത്
വേനലില്‍ പെയ്യുന്ന കുളിര്‍മഴയായൊരു
അനസൂയയെന്നില്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു
........................
ദാമ്പത്യവല്ലരി പടരുമൊരു വേനലില്‍
മേല്‍ക്കൂരപ്പഴുതിലൂടരുണന്‍ നോക്കീടവേ ..
താപത്താലാകെ തളര്‍ന്നുകൊണ്ടവളുമായി
കെട്ടുപിണഞ്ഞങ്ങു കിടക്കുന്ന നേരത്ത് ...
........................
വദനതിലായിരം പവിഴമുത്തുകളില്‍
ലെവണത്തിന്‍ രുചി ഞാന്‍ പകര്ന്നെടുക്കുമ്പോള്‍
എന്നില്‍ തുടിക്കും ഹൃദയത്തിലവളെന്തോ
കൈവിരലാലെ കോറി വരയ്ക്കുന്നു

എന്നിട്ടും....

2010-02-23T06:11:00.002-08:00

ഏതോ ശാഖകളില്‍നിന്നൊഴുകി ചേര്‍ന്ന
നമ്മുടെ അനുരാഗവഞ്ചികള്‍ കാലാന്തരങ്ങള്‍
പിന്നിട്ടൊഴുകുമ്പോള്‍ സഖീ...
ഇനിയൊരു ശാഖപിരിയുന്ന
ജീവിതദശാസന്ധിയില്‍
നാം അന്യരായി തീരുവതിലുള്ള
ആത്മനൊമ്പരം പേറുമ്പോള്‍ കരയരുത്....

നാളെ ഒത്തുചേരുന്ന അഴിമുഖങ്ങളില്‍
പ്രത്യാശയുടെ താമരപ്പൂവുമായി
ഞാന്‍ കാത്തിരിയ്ക്കാം

അലയടിയ്ക്കുന്ന
ഓളങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്ത് കണ്ണെറിയുമ്പോള്‍ നിന്റെ
സാമീപ്യമന്യമായാലും തളരാതെ ഋതുക്കളെണ്ണി
പ്രതീക്ഷയുടെ തുരുത്തില്‍ വഞ്ചിയടുപ്പിച്ചു
ജരാനരകള്‍ പുണരുവോളം കാത്തിരിയ്ക്കാം .....

എന്നിട്ടും....

2010-02-23T06:11:00.001-08:00

ഏതോ ശാഖകളില്‍നിന്നൊഴുകി ചേര്‍ന്ന
നമ്മുടെ അനുരാഗവഞ്ചികള്‍ കാലാന്തരങ്ങള്‍
പിന്നിട്ടൊഴുകുമ്പോള്‍ സഖീ...ഇനിയൊരു
ശാഖപിരിയുന്ന ജീവിതദശാസന്ധിയില്‍
നാം അന്യരായി തീരുവതിലുള്ള ആത്മനൊമ്പരം
പേറുമ്പോള്‍ കരയരുത്....നാളെ ഒത്തുചേരുന്ന
അഴിമുഖങ്ങളില്‍ പ്രത്യാശയുടെ താമരപ്പൂവുമായി
ഞാന്‍ കാത്തിരിയ്ക്കാം ....അലയടിയ്ക്കുന്ന
ഓളങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്ത് കണ്ണെറിയുമ്പോള്‍ നിന്റെ
സാമീപ്യമന്യമായാലും തളരാതെ ഋതുക്കളെണ്ണി
പ്രതീക്ഷയുടെ തുരുത്തില്‍ വഞ്ചിയടുപ്പിച്ചു
ജരാനരകള്‍ പുണരുവോളം കാത്തിരിയ്ക്കാം .....

ആദ്യാക്ഷരങ്ങള്‍

2010-02-20T05:17:00.000-08:00

ചിത്രം കടപ്പാട് : പകല്‍കിനാവന്‍

ജീവിത പാഠത്തിന്നാദ്യാക്ഷരങ്ങളാ -
മോര്‍മ്മകള്‍ കൊണ്ടിന്നു ബാല്യകാലം
അരികത്തമര്‍ന്ന തോഴനിന്നരികത്തു
തന്നെയുണ്ടെന്നുമാ സ്പര്‍ശമുണ്ട് ....

പള്ളിക്കൂടമുറിയിലങ്കുരിച്ചതാണെന്നു -
മുയര്ച്ചതന്‍ വഴിയില്‍ വിളക്കായതും
അന്നുനീയേകിയ പൊതിയില ചോറാണി -
ന്നെന്റെ വഴികളില്‍ പാഥേയമായതും

കൈവള്ളതന്നില്‍ വരയിടും ചൂരലാ -
ണെന്റെ നേട്ടങ്ങള്‍ക്കു തണലായതും
സ്നേഹമൊഴികളാലമ്മയ്ക്കു സമമായോ -
രംബിക ടീച്ചറാണിന്നെന്റെ സാന്ത്വനം

ഞാറപ്പഴത്തില്‍ സ്നേഹം പുരട്ടിയ
ധന്യയാണിന്നുമെന്‍ പ്രേമഭാജ്യം
മഷിത്തണ്ടറുത്തങ്ങു മായ്ചാലും മായുമോ
ഹൃദയമാം സ്ലേറ്റിലെയാദ്യാക്ഷരം ?

മോഹം മുരടിച്ചവര്‍....

2010-02-17T12:49:00.000-08:00

[ബോണ്സായി = 'ചട്ടിയില്‍ വളര്‍ത്തുന്ന മരം' എന്ന് അര്‍ത്ഥം]

ആകാശവും ഭൂമിപാതാളങ്ങളും
കീഴടക്കുന്ന അശ്വമേധത്തിന്റെ
ലക്ഷ്യങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിച്ച് ,
ഞരങ്ങാനാകാതെയുള്ള നിന്റെ
ഭാവങ്ങളെ ഞാനൊന്നു
വായിക്കാന്‍ ശ്രമിയ്ക്കുന്നു ബോണ്സായീ ..,

വെടിവട്ടങ്ങളില്‍
കൊഴുക്കുന്ന സരസ്വതീവല്ലകിയുടെ
മധുരമൊഴുകുന്ന ,ആല്‍ത്തറയ്ക്കുമേല്‍
വളര്ന്നുയരാത്തത്തിന്റെ നൈരാശ്യമാകാം

നൂറുംപാലും കൊതിച്ചു
പത്തിയുയര്‍ത്തിയിഴയുന്ന
നാഗത്താന്മാര്‍ക്കും പരദേവതകള്‍ക്കും
തണലാകാത്തതിലുള്ള
പാപബോധമാകാം ....

വേനലവധിയില്‍ കലപിലക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്ക്
ഊഞ്ഞാലിട്ടാടാന്‍ ശിഖരങ്ങള്‍
നീട്ടി തേന്മൊഴികളിലുയരുന്ന
കുസൃതികള്‍ക്ക് കാതുകൂര്‍പ്പിയ്ക്കാന്‍
കഴിയാത്തതിലുള്ള നൊമ്പരമാകാം .....

വേനലിലുരുകി നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
കിന്നരിയ്ക്കാന്‍ വരുന്ന വെള്ളിമേഘങ്ങളുടെ
ദേശാടനക്കഥകള്‍ കേട്ട്
ജ്ഞാനത്തിന്റെ ദീപം
തെളിയ്ക്കാന്‍ കഴിയാത്തതിന്റെ
നഷ്ടബോധമാകാം .....

ബോണ്സായീ ...നീ ഞാനല്ലേ ..?
വളര്ന്നുയരാന്‍ വെമ്പി ഒടുവില്‍ മുരടിച്ച്
ആരുടെയോ സ്വാര്‍ഥതയ്ക്ക്
മുന്നില്‍ തോറ്റുപോയ ഞാന്‍ .....

പ്രണയം വ്യഭിചരിയ്ക്കുന്ന ദിവസം

2010-02-13T16:03:00.000-08:00

പ്രണയമാം കല്കണ്ട പര്‍വ്വതശൃംഗത്തി -
ലെന്നുമൊഴുകും നിണച്ചാലു താഴേയ്ക്ക്
ഹൃത്തു പറിച്ചെടുത്തങ്ങു കൈമാറുമ്പോ -
ളുള്ളിലെ ചോരയതെന്നുമൊഴുകുന്നു !

വാലന്റൈന്‍ വന്നണയുന്ന ദിനത്തിലോ
ചോരയല്ല ചോക്ലേറ്റാണൊഴുകുന്നത്
കരളുരിയാടുന്ന വാക്കുകളന്നില്ല
'കാര്‍ഡു'രിയാടുന്നു ലവ്യൂ ഡാ ലവ്യൂ.....

കുത്തക ഭീമന്മാര്‍ നെട്ടോട്ടമോടുന്നു
പ്രേമമില്ലാ പിള്ളേരില്ലെന്നുറപ്പാക്കാന്‍
ചാനലു തോറും 'ടെഡികേഷന്‍' പ്രേമങ്ങള്‍
വീട്ടിലെ പിള്ളേരടിക്റ്റായി തീരുന്നു

ഡോളറു തിന്നുന്ന സായിപ്പന്മാര്‍ക്കിത്
കെട്ടിമറിയാനുണ്ടാക്കും ദിനമല്ലേ
മുണ്ട് മുറുക്കിയുടുത്തു നടക്കുന്ന
പാവമീ നാട്ടാര്‍ക്കിതെന്തിന്റേനക്കേട്‌..?

കേള്‍ക്കുക വാലന്റൈന്‍ ,ഭാരതഭൂവിലെ
പ്രേമങ്ങളൊന്നും നിന്‍ കുത്തകയല്ല
സന്ദേഹമുണ്ടെങ്കിലൊന്നു നടന്നോളൂ
പ്രേമയമുനാ തീരത്തൊരല്‍പ്പം ....

ദ്വാപര പ്രേമത്തിന്‍ പുല്ലാങ്കുഴല്‍ നാദം
ദാമ്പത്യ പ്രേമത്തിന്‍ താജ്മഹലും
മഹിതമാം ഭാരത പ്രേമ പാരമ്പര്യം
സമ്പന്നമാണതു സാഗരം പോലെ ......

വിസ്ഫോടനം

2010-02-12T12:13:00.000-08:00

കോടി താരകളര്‍ക്കചന്ദ്രന്മാരെട്ടു ഗോളങ്ങളുല്‍ക്കകള്‍
പായും മൌനപ്രപഞ്ചമേയെന്നുള്ളിലാണു വിസ്ഫോടനം ...
കേവലമണുവോളമില്ലാ മാനവ മാനസങ്ങളില്‍
ആയിരം സൂര്യജ്വാലകള്‍ ‍പ്രതികാരവാഞ്ജയിലാളുന്നു....

[കോടാനുകോടി നക്ഷത്രങ്ങളും
സൂര്യനും ചന്ദ്രനും
ഗ്രഹങ്ങളും പായുന്ന ഉല്‍ക്കകളും
നിറയുന്ന പ്രപഞ്ചമേ...
കേവലം ഒരണുവിനോളം
വളരാത്ത എന്റെ ഉള്ളിലെ
മഹാവിസ്ഫോടനങ്ങള്‍
കാണുമ്പൊള്‍ നിന്നിലെ
ശാന്തതയെ ഞാന്‍ നമിക്കുന്നു ...]

ജീവിതപന്ഥാവിലെ തുമ്പപ്പൂവ്

2010-01-25T05:40:00.000-08:00

ആമയപൂരിതമാമെന്‍മനമേറെയായി തിരയുന്നൊരു
ശാശ്വതമാം സത്യത്തിനാഭയേകുകയെന്നീശനേ
ജീവിതപന്ഥാവേറെപ്പിന്നിട്ടു തുമ്പപ്പൂവൊളിയന്യമോ -
യേറെയാകില്ല നീങ്ങുവാന്‍ കാലകല്പിതം മമജീവിതം

നീയില്ലെങ്കിലപൂര്‍ണ്ണനാമെന്‍ യാത്രയുമര്‍ത്ഥശ്യൂന്യമോ-
യെന്നിരിയ്ക്കിലുമായിരം സ്വപ്നം നെയ്തു മാനസമോഹങ്ങള്‍
വാടിവീഴല്ലേ ഞാനെത്തും മുന്നേ കര്‍മ്മഫലമെന്നാകിലു -
മൊരു ചുംബനമുണ്ടതേറ്റുവാങ്ങുവാനെങ്കിലുമുണ്ടാകേണം നീ ......

പാളങ്ങള്‍

2010-01-20T08:15:00.002-08:00

നല്ലകാലങ്ങളും വര്‍ത്തമാനവുമെന്ന
പോല്‍ പാളങ്ങള്‍ സമാന്തരം
വിടവിന്റെ കലികാലത്തില്‍
പാളങ്ങള്‍ ചേരുന്ന സ്വര്‍ഗ്ഗംതേടി
ഏകനായി അലഞ്ഞിരുന്നു....

പ്രായാധിക്യത്തിന്റെ ദുസൂചനകള്‍
അറിയാതെ ഈ പ്രയാണം
തീവണ്ടി ചക്രത്തില്‍ പൊലിയാനോ..
ഹരിതാഭമായ കാലം
ദൂരെ ഏതോ സ്റെഷനില്‍
വിധിയുടെ സിഗ്നല്‍ കാത്തുകിടന്നു ....

ചൂളംവിളിയുടെ ശുഭതാളത്തിനു
കാതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ നൂറു ജന്മത്തിന്റെ
മാറാപ്പുമായൊരു ചരക്കുവണ്ടി
വൃണങ്ങളോടെ ഏന്തിവലിഞ്ഞു
കടന്നുപോയത് ദൈവത്തിന്റെ
പച്ചക്കൊടിയുടെ അഹങ്കാരത്തില്‍ ....

ചുമച്ചു തുപ്പിയ പുകയുടെ
ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തലില്‍
പാളങ്ങളില്‍ പറ്റിയ വിസര്‍ജ്ജ്യത്തില്‍
മുഖമമര്‍ത്തിയപ്പോള്‍
അറ്റഹാസങ്ങളോടെ
ഊര്‍ജ്ജസ്വലമായ ചൂളംവിളി
നല്ലകാലമെന്നോര്‍മിപ്പിച്ചു മുകളിലൂടെ
കടന്നുപോയി.....

വശങ്ങളില്‍ ഇലപൊഴിച്ചു നിന്ന
നരച്ചമരങ്ങള്‍ നിണത്തിന്റെ
ഊര്‍ജ്ജം ആവാഹിച്ചു നിറത്തിന്റെ
പുതുമോടി തീര്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഒരുവള്‍ ആരെയോകാത്തു
ചുവട്ടില്‍ പച്ചവെളിച്ചതിന്റെ
പുത്തന്‍ പ്രതീക്ഷകളുടെ
ചൂളം വിളിയ്ക്കു കാതോര്‍ത്തപ്പോള്‍
അരികിലെ ദലമര്‍മ്മരങ്ങള്‍
ശ്രദ്ധിച്ചു കാണില്ല .....

പാളങ്ങള്‍

2010-01-20T08:15:00.001-08:00

ജീവിതവും ആഹ്ലാദവുമെന്നപോല്‍
സമാന്തരമായ പാളത്തിന്റെ
വിടവിലെ കലികാലത്തിലൂടെ
പാളങ്ങള്‍ ചേരുന്ന സ്വര്‍ഗ്ഗംതേടി
വൃഥാ അലഞ്ഞിരുന്നു,

പ്രായാധിക്യത്തിന്റെ ദുസൂചനകള്‍
അറിയാതെ ഈ പ്രയാണം വിധിയുടെ
ചക്രത്തില്‍ പൊലിയാനോ..?

കാത്തിരുന്ന സുവര്‍ണ്ണകാലം
ദൂരെ ഏതോ സ്റ്റേഷനില്‍
വിധിയുടെ സിഗ്നല്‍ കാത്തുകിടന്നു ,

ചൂളംവിളിയുടെ ശുഭതാളത്തിനു
കാതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ നൂറു ജന്മത്തിന്റെ
മാറാപ്പുമായൊരു ചരക്കുവണ്ടി
വൃണങ്ങളോടെ ഏന്തിവലിഞ്ഞ്
ദൈവത്തിന്റെ പച്ചക്കൊടിയുടെ
അഹങ്കാരത്തില്‍ കടന്നുപോയി ,

മനസ്സിന്റെ ട്രാക്കില്‍ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ
ബുള്ളറ്റ് ട്രെയിന്‍ എന്റെ നിരാശകളെ
പരിഹസിച്ചു കടന്നുപോകുന്നു ,

വ്യര്‍ഥമായ സിഗ്നലുകളില്‍
നിരാശപൂണ്ട് ചക്രങ്ങള്‍ക്ക്
സമ്മാനിയ്ക്കാന്‍ പഴകിയ തലച്ചോറുമായി
കിടന്നപ്പോള്‍ അറിയാതെ കടന്നുപോയ
സുവര്‍ണ്ണകാലത്തില്‍ ഞാന്‍ പൊലിഞ്ഞു ,

കുതിച്ചുപാഞ്ഞ ആത്മാവ്
പാളംതെറ്റാതെ ഒരു സിഗ്നലിനുംമുന്നില്‍
നില്‍ക്കാതെ ,ദിശയില്ലാതെ
ഇന്നും സഞ്ചരിയ്ക്കുന്നു ....

പാളങ്ങള്‍

2010-01-16T13:04:00.000-08:00

നീളുമീപ്പാളമാം കാലമെന്നും വളഞ്ഞ,ന്ധകാരപ്രയാണങ്ങളിലോ
അനന്തദൂരങ്ങള്‍ കാലത്തിന്‍ സഹചാരിയാകുവാനാകില്ല നിസ്സംശയം
രണ്ടു പാളങ്ങളിണപോലെയെങ്കിലുമൊത്തു ചേരുന്നതുമസംഭവ്യം
വിധിയാം തീവണ്ടി കൂകിയങ്ങോടുമ്പോളെന്നും മാനവനുള്ളിലല്ലേ

കാലദൂരങ്ങളെപ്പിന്നിലാക്കും കാല്നടയ്ക്കുമൊരു ദിനം കാലിടറും
ചൂളംവിളിയുമായെനിക്കന്ത്യ ചുംബനമേകുമാചക്രങ്ങളാല്‍ വിധിയും
പിന്‍വിളിയോടെയണയുമ്മുഴക്കങ്ങളെന്നരികിലട്ടഹാസങ്ങലോടെ

മൃത്യുഗീതം മൂളുന്നേരം മമജീവന്‍ കാലമാം പാളങ്ങളിലലിയും........

കണ്ണാടിപ്പുഴ

2010-01-08T01:16:00.000-08:00

കളകളം പാടുമാ കണ്ണാടിപ്പുഴവക്കിലെത്രയോ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ പൂത്തുനിന്നു
അധരങ്ങള്‍ തമ്മിലഭിനിവേശങ്ങളെ ശാദ്വലചാരുത പുണര്‍ന്നു നിന്നു
കതിരോനൊളികണ്ണാല്‍ കണ്ട സമാഗമകാലങ്ങള്‍ ഗദ്ഗദമായെന്നിലെ -
യോര്‍മ്മത്തുരുത്തില്‍ മഴയായി,കാറ്റായി പെയ്തൊഴിയുമശ്രുവര്‍ഷമായി

കണ്ണാടിപ്പുഴയിന്നും സ്വപ്നസഞ്ചാരികള്‍ക്കാനന്ദമേകിയൊഴുകിടുന്നു
മുങ്ങിനിവരുവാനാശപൂണ്ടൊന്നു ഞാനാകുളിരാഴമളന്ന നേരം
അങ്ങടിത്തട്ടിലെ വജ്ജ്രശോഭകണ്ടു കണ്ണുടക്കുന്നെരമരികിലെത്തി-
യക്ഷങ്ങളാര്ദ്രമായി,കുപ്പിവളപ്പൊട്ടു കണ്ടതിന്‍ നേരമാകാലമോര്‍ത്തു....

വേലി

2009-12-25T23:17:00.000-08:00

സ്നേഹത്തിന്‍ മധ്യേയൊരു വേലിയാലിവരിന്നു
ഭേരിമുഴക്കുമിരു വശത്തും ലോഭമോടെ
മാതാവിന്‍ മാനസത്തില്‍ മുള്‍വേലികളായത്
തീരാവേദനയോടെയന്തഛിദ്ര നാടകം

നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു ചില ഭാഗം വളഞ്ഞുമതു
മുന്നേറും,പോര്‍വിളിയും സംഗരവുമോടെന്നും
ഓരോ തരിമണ്ണിലുമായിരം വേലി കെട്ടി
പങ്കിടുമവരിന്നു ഭൂമിയെ,യബലയെ ...

മുള്ളുമുരുക്കാല്‍ തീര്‍ക്കും വേലിതന്‍ മുള്ളുകളി -
ലുടക്കും ഹൃദയത്തിന്‍ വ്യഥ വേലികള്‍ക്കില്ല
മണ്ണിനു വേണ്ടി നിങ്ങള്‍ മരിയ്ക്കുകിലോര്‍ക്കുക -
യാറടി മണ്ണിന്‍ പങ്കിലുറങ്ങില്ലശ്ശാന്തിയാല്‍

മനുജനെന്ന ജീവി വരയ്ക്കും ഭൂപടത്തി -
ലാവോളം വരകളിതെന്തിനെന്നറിയില്ല!
വരകള്‍ വരിയുന്ന ഹൃദയം കേഴും നാളെ
വരയാലകറ്റാമോ സഹജീവിയെ നമ്മള്‍

ഹൃദയഭാഷ

2009-12-19T03:01:00.000-08:00

ലിഖിതമാമക്ഷരത്താളിനേക്കാള്‍ ഹൃദ്യമലിഖിതമാം നിന്‍ ഹൃദയഭാഷ
സ്പന്ദിയ്ക്കുന്നേരമതിനുള്ളിലാവാഹനങ്ങളിലെന്റെയീ നാമമൊന്ന്

ദൂരമധികന്നീയെന്നില്‍ നിന്നാകിലുമൊരുവിരല്‍ ദൂരമേയുള്ളിലുള്ളൂ
ഈ ശാദ്വാലത്തിലുമെന്റെ തനുവിലുമനുമാത്ര നിറയുന്നതും നിന്‍രവം

നിന്നെക്കുറിച്ചുള്ളയേടുകളെന്നില്‍ നിറയ്ക്കുന്നുവുള്ളിലുദാത്ത കാവ്യം
നാലുപാദങ്ങളാല്‍ തുള്ളിക്കളിച്ചൊരു ബാല്യകാലസ്മൃതിയയവിറക്കി
കൂന്തലിലന്നുനീ ചൂടിയ വാസന്തി വാടിക്കരിഞ്ഞില്ല ഹൃത്തിലുണ്ട്
കാലങ്ങളായാസുഗന്ധമാണുള്ളിലെപ്പ്രേരണ നാളെപ്പുലരിയൊന്നിന്‍

നഷ്ട ബാല്യം

2009-12-18T10:17:00.000-08:00

വേണ്ട ബാല്യമിന്നൊരുമാത്രയോര്‍ക്കാനേകനാക്കിയ നാളു ,-
കളമ്മിഞ്ഞയന്യമായധരങ്ങള്‍ ദാഹത്താലിന്നും കേഴുന്നു
സന്ധ്യതന്നാരുണ്യ പശ്ചാത്തലമാക്കിപ്പായും പറവക -
ളെന്നുമെന്റെ പാഠങ്ങളിലുണ്ടുയര്‍ച്ചയെന്ന സ്വപ്നങ്ങളായ്....

മഞ്ചാടിച്ചോട്ടിലന്യയൊരു മഞ്ചാടിമുത്തെന്നോര്‍മ്മയില -
ഭിനവദാമ്പത്യനാളില്‍ മണ്ണപ്പങ്ങള്‍ തന്നവളെങ്ങു പോയി ?
വിജനതീരങ്ങളെന്നും മൌനസത്വമായ് ഭീതിയേകുമ്പോ -
ളമ്മയെന്ന കിട്ടാക്കനിയ്ക്കായ് സന്തതം മോഹിച്ചീടുന്നു ...

ആത്മജ

2009-11-27T12:16:00.002-08:00

ആത്മജേ .....
വൈകാരികത ചാന്തു പൂശിയ
മാര്‍ച്ചിലെ ഒരു സന്ധ്യയില്‍
ഗുല്‍മോഹറിന്റെ ചുവട്ടിലെ
രക്തം നീന്തി
നീ പോകുമ്പോള്‍. ഒരു....
പിന്‍വിളിയുടെ പ്രതീക്ഷകളും
അസ്തമിച്ചപ്പോള്‍ ....
കണ്ണുകള്‍ നനഞ്ഞുവോ ......?

ആത്മജേ .....
നമ്മുടെ അശ്രു വീണ മണ്ണില്‍
പ്രണയത്തിന്റെ പനിനീര്‍ ചെടികള്‍
കിളിര്‍ക്കും ,പുഷ്പ്പിയ്ക്കാന്‍ അനുവദിയ്ക്കാത്ത
മാര്‍ച്ച് മാസങ്ങളെക്കൊണ്ടിടുന്ന
കാലത്തിന്റെ എഷണികളില്‍
തോറ്റ രാമനാണ് ഞാനിന്ന് ....

ആത്മജേ .....
ഒന്നറിയാം ...
ഓര്‍മ്മകളുടെ വനവാസത്തിനു
വിധിയ്ക്കപ്പെട്ടയെന്റെയൊപ്പം നീയുണ്ട്
പഞ്ചവടിയിലെ സായാഹ്നങ്ങളിലെ
കുസൃതിചിരികള്‍ക്ക് താളമിടുന്ന
കാട്ടരുവി തനുവാകെ കുളിരണിയിയ്ക്കുന്നു

ആത്മജേ .....
നിന്റെ ഹൃദയമെരിഞ്ഞപ്പോള്‍
അതിലൂറിയ കന്മദത്തില്‍
ചാരിത്ര്യത്തിന്റെ ഗന്ധമറിഞ്ഞിട്ടും
നീയുള്ളയീ ഹൃദയം കാടുപിടിച്ചല്ലോ ..

ആത്മജേ .....
സുവര്‍ണ്ണ സ്വപ്നങ്ങള്‍ ഉരുക്കി
ഹൃദയമാകുന്ന അച്ചിലൊഴിച്ചപ്പോള്‍
കിട്ടിയ കാഞ്ചന വിഗ്രഹത്തിനും
നിന്റെ കാന്തി .....

ആത്മജേ .....
അഹങ്കാരത്തിന്റെ അശ്വമേധങ്ങളില്‍
തോറ്റു കൊണ്ട്
കുറ്റബോധത്തോടെ നിന്മുന്നില്‍
നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ കരയരുത് ......
പിളരുന്നത് ഭൂമിയല്ല ..എന്റെ
ഹൃദയമാണ് .....

[ഒരു കാമ്പസ് പ്രണയത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയ്ക്ക്‌ ]

ആത്മജ

2009-11-27T12:16:00.001-08:00

മഴസ്മൃതികള്‍

2009-11-20T04:34:00.000-08:00

1.
മഴപെയ്തു മാനം തെളിയുന്ന നേരത്തു
താരകള്‍ കൊണ്ടിന്നഭിഷേകം
അമ്പിളിത്താലത്തിലിങ്കു കുറുക്കുവാ-
നമ്മയങ്ങു പോയി നമ്മെവിട്ടു
മാനംവളയ്ക്കും മഴവില്ലു കണ്ടോനീ
തുള്ളികളെയ്യുവാനായിട്ടിപ്പോള്‍
ഭേരിമുഴക്കുന്നു മാനത്തു യുദ്ധത്തിന്‍
കോലാഹലങ്ങള്‍ ഭയന്നിടാതെ

മണ്ണിന്‍മണത്തില്‍ മണ്ഢൂകങ്ങളായിരം
നിദ്രവിട്ടു ചാടി തെയ്യന്താരോ
അങ്ങുമരത്തിന്‍മുകളിലെ വേഴാമ്പലാ-
നന്ദമോടെയാ പാട്ടുപാടി
തെങ്ങിന്‍തലപ്പുകള്‍ കാറ്റത്തങ്ങാടീട്ടു
കിന്നാരം ചൊല്ലിയകന്നിടുന്നു
മുറ്റത്തെ മാകന്ദം മാങ്ങയിട്ടുണ്ണിയ്ക്കു
തേന്‍ചോരുന്നുണ്ടതെടുത്തിടാമേ

തുള്ളിയ്ക്കൊരു കുടമായിത്തകര്‍ക്കുന്നു
മാനത്തുനിന്നിതായശ്രുവര്ഷം
തൂവാനമായമ്മ ജാലകത്തിന്നുള്ളി -
ലുണ്ണിയോടിന്നു കിന്നാരമോതും
പണ്ടൊരു വര്‍ഷകാലത്തു നാംമൂവരു
മൊത്തു ചേര്ന്നുല്ലാസമായിരുന്നു
കാലമുരുണ്ടപ്പോളമ്മതന്‍ കൈകള്‍
പിടിച്ചുകൊണ്ടെങ്ങോയകന്നുപോയി

2.
രാവിലേകാന്തനായോര്മ്മതന്‍
പാടത്തെയൂഷരമായ്ക്കണ്ടു ഖിന്നന്നായി -
യെന്നിട്ടുമെന്തു നീന്നശ്രുക്കളിന്നൊരു
രാത്രിമഴയായി ചൊരിയുന്നില്ല ?
ഓര്‍മ്മയില്‍ ഭാവനാഞാറുകളൊന്നും
കതിരിടുന്നില്ലെന്റെ കണ്മണിയേ
ശാപത്തിന്‍ തീച്ചൂളയാളും മാനസം
കൊണ്ടിന്നു ഞാനുമെരിഞ്ഞടങ്ങും

അന്നൊരു കാലവര്‍ഷക്കുളിരത്തു
നാമൊന്നായ രൂപമായാനന്ദമായ്
ചോരുംകുളിര്‍,നീയൊളിപ്പിച്ചതെല്ലാ-
മെന്‍ കണ്ണിനാനന്ദമന്നേകിയല്ലോ
മൈഥുനനേരം നിന്‍ശീല്ക്കരമേതു -
മ്മഴയാരവത്തിലോലിച്ചോഴുകി
പിന്നെപ്പുലരിയില്‍ സ്വത്വബോധത്തി-
നാല്‍ രണ്ടായ്പുഴകളൊഴുകിമാറി

3.
ഇന്നലെയന്തിയില്‍ കാശ്മീരമേഘങ്ങ-
ളെന്മനച്ചെപ്പില്‍ നിറഞ്ഞിരുന്നു
വ്രീളപൊതിയുന്ന നേരമാനിന്മുഖ -
ക്കാന്തിയതിന്മുന്നില്‍ മാറ്റു കൂടും
ഇന്നത്തെയന്തിക്കറുപ്പു മേഘങ്ങളില്‍
നിന്പുരികത്തിന്നഴകു കണ്ടു
കോരിച്ചോരിയുമ്മഴയത്തു കാണുന്നി-
ന്നക്ഷങ്ങളിലശ്രുധാരപോലെ

പ്രണയമനശ്വരം

2009-11-18T13:19:00.000-08:00

തങ്കക്കസവുടുത്തംബരം വിതറുംചന്തങ്ങള്‍ നമുക്കായി
മുന്നിലര്ക്കന്‍ വിടര്‍ത്തുമായിരം പ്രേമരശ്മികളിന്നിതാ !
പാണികള്‍ കോര്‍ത്തേകഹൃത്തുമായക്ഷര തുല്യമായിടാ -
മഗ്നിസാക്ഷിയായൊന്നിച്ചീടുവാനാഗതം കാല,മാമോദം

തഥ്യയാണു പ്രണയമെന്നതു ജീവനതുല്ല്യമാകുന്നു
കൃത്തിനുള്ളിലെസ്സുഖദായകമാകുന്നൊമ്പരമാണത്
കള്ളിമുള്ളൂപോലാഴ്ന്നിറങ്ങുന്നോവാണു പ്രണയമെന്നും !
സ്നേഹത്തിന്നുള്ളിലുറങ്ങും കാമമല്ലേയീ പ്രണയസുഖം

കോകിലങ്ങളനവധി നാദസ്വരമേളം പൊഴിയ്ക്കുന്നു !
മാംഗല്ല്യമന്ത്രധ്വനിയഖിലവുമാരോ ചൊല്ലുന്നിരന്തരം !
സമയസൂചിയനുസ്യൂതം നീങ്ങി,യര്‍ക്കനാഭ കുറയുന്നു -
യീപുല്‍മേടുകളിന്നു നമ്മുടെയാദ്യ സംഗമവേദിയായി

ശിഷ്ടജീവിതമിങ്ങനെ....

2009-11-15T02:16:00.000-08:00

ജാലകക്കാഴ്ച തന്നിലിന്നമ്മ
കണ്ണെറിയുന്നുത്കണ്ടയാല്‍ ,
തെറ്റിന്‍പാതകള്‍തേടിയോ -
രുണ്ണിയത്താഴമുണ്ണാനെത്തുമോ
പാഴ്മരമായി മണ്ണിനുംഭാരം
ശിഷ്ടജീവിതമിങ്ങനെ
കണ്ണില്‍ മാറാലകെട്ടും -
പ്രായത്തിലേകയായിന്നു കേഴുന്നു

ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കു തിമിരമായില്ല ,
പിഞ്ചുപാദങ്ങളോടുന്നു
ചെന്തളിരധരത്തിന്‍
ചുംബനമൊന്നുകൂടിയാശിയ്ക്കുന്നു
ഖഢ്ഗത്താലുണ്ണി നേടും -
നാകങ്ങളേതും നശ്വരമാകുന്നു
കാലിടറിയോരാര്‍ത്തനാദവു -
മുണ്ണിതന്നില്‍ നിന്നാകല്ലേ .

ഓട്ടം

2009-11-14T11:12:00.000-08:00

ബാല്യത്തിലെ ചതിയ്ക്കാത്ത കാലവര്‍ഷങ്ങളെ
ഓര്‍ത്തുള്ള അമ്മയുടെ നെടുവീര്‍പ്പുകളില്‍
വിണ്ടുകീറിയ പുഴയും വയലും നമ്മള്‍
അതിജീവനതന്ത്രവുമായി ഓടിയതിന്റെ ദുഃഖം
ഹോമിയ്ക്കപ്പെട്ട സ്മൃതികളുടെ മോഹന്‍ ജൊദാരോകള്‍

കവലയിലെ മാടക്കടയിലെ
ട്രാന്‍സിസ്റ്റര്‍ റേഡിയോയില്‍ കാലവര്‍ഷം
പതിനഞ്ച് ദിവസം കഴിമെന്നുള്ള പ്രവചനങ്ങളില്‍
അത്രയും മുന്‍പേ നമ്മള്‍ ഓടിയെത്തിയത്തിലുള്ള
സന്തോഷം

വേഗത വര്‍ദ്ധിയ്കകുമ്പോള്‍ ഒരു പുരുഷായുസ്സ്
പിന്നിലാകുന്ന കാലവര്‍ഷങ്ങള്‍
വരും തലമുറകള്‍ക്ക്

ദാഹിച്ചുറങ്ങുന്ന അമ്മയുടെ മാറില്‍
പതിഞ്ഞ പാദങ്ങള്‍ ഉറക്കം അന്യമാക്കിയപ്പോള്‍
ഒരിറ്റു വെള്ളമില്ലെന്നുള്ള തെളിവിനായി
മാറ് പിളര്‍ന്നു കാണിയ്ക്കുന്നു
മക്കള്‍ ഊട്ടിയ പോളിത്തീന്‍ ആഹാരങ്ങള്‍
അജീര്‍ണ്ണം വരുത്തിയ ഉദരത്തില്‍
വിനാശത്തിന്റെ കൃമികള്‍ ,

കാലത്തിന്റെ സിന്തറ്റിക്‌ ട്രാക്കില്‍
തലമുറകളായി ബാറ്റന്‍ കൈമാറി
സൌരയൂഥതിലെവിടെയോ വരച്ച
ഫിനിഷിങ് ലൈനിലേയ്ക്ക് ഓടുമ്പോള്‍
പ്രകാശവര്ഷം പിന്നില്‍ തുടികൊട്ടി വിളിയ്ക്കും
മുലനിറയെ അമൃതുമായി ഒരമ്മ ……

സദാചാരം

2009-11-14T11:10:00.000-08:00

കുന്നിന്‍ മുകളിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയുടെ പകുതിയില്‍
തന്നെ നിരയായി മാടക്കടകള്‍ കാണാം ,

മുകളിലെ ജനവാസം അജ്ഞാതമായ കാലങ്ങളിലും
മാടക്കടക്കാര്‍ പുതിയ കടകളും താഴെ മാളികകളും
തീര്‍ത്തുകൊണ്ടിരുന്നു ,

രാവിലെ കല്ലുകള്‍ പെറുക്കി കുന്നു കയറുന്നവര്‍
വൈകുന്നേരം തലച്ചുമടായി പണം താഴ്വരയിലെ
വീടുകളില്‍ എത്തിയ്ക്കും ,

മുകളിലെ വീടുകളിലേയ്ക്ക് ദിനവും സന്ദര്‍ശകര്‍
അനവധിയണ്ടാകുംപോള്‍ വായ്മൊഴിയുടെ
വിപണനതന്ത്രങ്ങളിലേയ്ക്ക് കാന്തികതയാലെന്ന വണ്ണം
അവരെല്ലാം അടിഞ്ഞു കൂടും ,

സന്ദര്‍ശകബാഹുല്ല്യം കാരണം പലരും
കടകള്‍ എട്ടും പത്തുമാക്കി പുത്തന്‍ സ്റ്റാറ്റസിന്റെ
ശ്രുംഗങ്ങളില്‍ വിഹരിച്ചു ,

നിറയുന്ന ചില്ലറകളില്‍ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുടെ
ഒരുഭാഗത്തൊളിപ്പിച്ച സദാചാരത്തിന്റെ
ആകുലതകള്‍ അവര്‍ മറച്ചു വയ്ക്കില്ല ,

വൈകുന്നേരം കടപൂട്ടാന്‍ നേരം സദാചാരം
തുപ്പലായും കല്ലുകളായും മുകളിലെ വീടുകളിലേയ്ക്ക്
എറിയാതെ അവരാരും താഴത്ത് വരാറുമില്ല .

യാത്ര

2009-11-14T11:00:00.000-08:00

1.
ഏകാന്തപഥികയായി വന്നണഞ്ഞെങ്ങോ പോകാ -
നിവിടെ കാലമാകും യാനങ്ങള്‍ പലതെത്തും
വാതായനങ്ങള്‍ മുന്നി,ലെന്നെയാനയിയ്ക്കുവാന്‍
തുറന്നടയുന്നേരം ഞാനും കാലത്തോടൊപ്പം

ദൂരെയൊരു ഭൂഭാഗമെന്നെയും കാക്കുന്നുവോ -
വവിടെയെന്റെ പ്രിയനേകാന്തനായിരിയ്ക്കും
നിനയ്ക്കുന്നു ഞാനിപ്പോളീ യാത്രയെത്തിയെങ്കി -
ലങ്ങു മുകളിലെയാ വെള്ളിമേഘ സൗധത്തില്‍

ചിന്തകള്‍ കൊണ്ടെന്നുള്ളം മാത്രകള്‍ പലതിന്ന്
വിങ്ങി വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്നു സാന്ത്വനമന്യമായി
കാലത്തിന്‍ ചൂളംവിളി കേള്‍ക്കുന്നു ദൂരെയെങ്ങോ -
യെന്റെയനന്ത യാത്രയിവിടെത്തുടങ്ങുന്നു .....
________________________________
2.
ഞാന്‍ ചിന്തിയ്ക്കുകയാണ് ......
ഓരോ ട്രെയിനും അവനവന്റെ വര്‍ത്തമാനകാലമാണ്
സന്തോഷങ്ങളില്‍ നിന്നും ദുരന്തങ്ങളിലെയ്ക്കോ
തിരിച്ചുമൊക്കെയുള്ള പ്രയാണങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ
ഓരോ സ്റ്റേഷനുകളും പുനര്‍വിചിന്തനത്തിനായ്
കാലം അനുവദിയ്ക്കുന്ന സമയം.....
പിന്നിടുന്ന ഹരിതാഭ ,തരിശു നിലങ്ങള്‍ ജീവിതത്തിന്റെ
മാറിമറിയുന്ന അവസ്ഥകള്‍ തന്നെയല്ലേ..?
റെയിലുകള്‍ വിധിയും ...
ഒന്നുകില്‍ കാലത്തിനും വിധിയ്ക്കും ഇടയില്‍ ചതഞ്ഞരയാം....
ഇല്ലെങ്കില്‍ അത് നിങ്ങളെ കൊണ്ടെതിയ്ക്കുന്ന അവസ്ഥയില്‍ -
തൃപ്തരാകുക ......

നിമിഷ കവിത

2009-11-06T22:27:00.000-08:00

അങ്ങു ധ്രുവങ്ങളിലങ്ങിങ്ങുറയുന്ന
ഹിമമാമലകളുരുകിയിറങ്ങുന്നു
തീരങ്ങളിലെയീ നാകങ്ങള്‍ക്കെല്ലാമേ
നാളത്തെ സൂര്യോദയമന്യമാകുമോ !
പച്ചപ്പിന്നാടയും ചീന്തിപ്പറിയ്ക്കുന്നു
വറ്റുന്നുവമ്മതന്‍ മാറിലമൃതും !
കേഴുന്നു നിത്യം വേദനയോടമ്മ
ആര്‍ത്തനാദങ്ങലയായുയരുന്നു....
ഇന്നീ കൊടുംക്രൂര മാനവര്‍ തന്നിഷ്ട -
മമ്മതന്‍ പാലുകുടിചോര്‍ തടയുക
ശിലായുഗത്തിലെ വമ്പനാമോന്തുകള്‍
വംശം മുടിഞ്ഞു ,സ്മരണ മാത്രം
ഇന്നീ നഗരഗ്രാമങ്ങളിലെല്ലാമേ
പുത്തന്‍കുലത്തിലെ ഭീകരാകാരങ്ങള്‍
ശ്യൂന്യമാമാകാശത്തങ്ങിങ്ങു പായുന്ന -
യുല്‍ക്കകളെക്കണ്ടു മോഹിച്ചീടുന്നുണ്ട്
നാളെയെന്നന്ത്യമായാലുമില്ല ദുഖം
ഭീമനാമോന്തുകള്‍ മണ്ണടിഞ്ഞീടട്ടെ
മാതാവിന്‍ മാനത്തെ കാത്തീടുവാനാ,യി-
ങ്ങനെയെങ്കിലും ചെയുന്നില്ലെങ്കിലോ
നാളെത്തലമുറ നമ്മെപ്പഴിച്ചീടും
പൂര്‍വ്വികര്ക്കാദരവേകില്ലോരിയ്ക്കലും

രണ്ടു കുഞ്ഞുകവിതകള്‍

2009-11-04T10:58:00.000-08:00

1.
ഇന്നീ ഹരിതഗ്രഹത്തിലെ മാനവ -
രാലയില്‍ വാര്‍ക്കുന്നു സ്വപ്നങ്ങളാം മഴു
ആയിരം ശാഖികള്‍ കൊണ്ടിന്നയ്യായിരം
ഗേഹങ്ങളേറ്റുന്നു മന്ദസ്മിതങ്ങളായ്‌

സുന്ദരഗേഹത്തിന്‍ ജാലകക്കാഴ്ചയി -
ലങ്ങിങ്ങു തേടും മരുപ്പച്ച നാളെനാം
ആഗോളതാപനമെന്നൊരു രാക്ഷസന്‍
മാനവര്‍ സൃഷ്ടിച്ചതെല്ലാം വിഴുങ്ങട്ടെ
___________________
2.
'കാഞ്ചനസീത'യണിഞ്ഞൊരുങ്ങി
പാണിഗ്രഹണത്തിന്‍ കാലമായി
വാമഭാഗത്തൊന്നു കണ്ണെറിഞ്ഞ
കാന്തന്റെയുള്ളില്‍ നുരഞ്ഞു ലോഭം

സംഗരതുല്യമാം ഭൂമിയായി
ലജ്ജയൊട്ടില്ലാതെ വാക്ശരങ്ങള്‍
മാനസമാകെക്കാകോളമായി
ഊരിയെറിഞ്ഞു രണ്ടംഗുലീയം

കന്യാകുസുമമടര്‍ന്നു വീണു
കണ്ണീരിന്നാഴിയലയടിച്ചു
ഭൂഷണങ്ങള്‍ നിരതെറ്റി വീണു
അംബരം നോക്കി മനമെരിച്ചു

തല്‍ക്ഷണം ജ്വാലയായാണൊരുവന്‍
കാശ്മീരം തൊട്ടു സ്വപത്നിയാക്കി
കാലം കലികാലമെന്നിരിയ്ക്കെ
നന്മ മരിയ്ക്കാതെ കൂട്ടിനുണ്ട് ...
_______________

നവയുഗ സീത

2009-11-03T12:21:00.000-08:00

[ഒരു പാട്ടിന്റെ പല്ലവിയുടെ ഈണത്തില്‍ എഴുതിയതാണ് ,പിന്നെയും -
പിന്നെയും ആരോ കിനാവിന്റെ പടി കടന്നെത്തുന്ന പദനിസ്വനം ....]
____________________________________
ഖിന്നയായിന്നു നീയുപവനം തന്നിലക്കാഴ്ചകള്‍ കണ്ടങ്ങിരിയ്ക്കുന്നുവോ
ശാഖിതന്‍ ചോട്ടിലാ പുല്‍നാമ്പുകള്‍ക്കുമാമാതങ്ക ഹേതുവറിയുമെന്നോ
അരുവിയിലശ്രുവും കദനമാം കളകളമേറ്റുപാടും നിന്‍ ഹൃദയത്തിലെ !
ദലമര്മ്മരങ്ങളും ഖിന്നഗാനത്തിന്റെ പല്ലവിയില്‍ ശ്രുതി ചേര്‍ക്കുന്നുവോ

വളളിപ്പടര്‍പ്പുകള്‍,ശാദ്വാലാകാരങ്ങള്‍ ,രക്തോല്‍പ്പലങ്ങളും മൌനമായി
പാറിപ്പറക്കും പൂമ്പാറ്റകള്‍,ഭ്രുംഗങ്ങള്‍ കൂമ്പിനില്‍ക്കും പൂവിലാശയറ്റു
കണ്‍കളില്‍ക്കാന്തനെത്തേടും തവഭാവമംഗുലീയത്തിലും കണ്ണുടക്കി
കണ്ടാലോ ശ്രേതായുഗത്തിലെ സീതയശോകവനിയിലിരിയ്ക്കുന്നതോ !

കവിമാനസം

2009-10-27T14:14:00.000-07:00

ഇന്നു ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്ന വേദിയിലെന്റെ
തപ്തനിശ്വാസങ്ങള്‍ മാത്രമായി
കയ്യിലമരുന്ന വെങ്കലശില്‍പ്പത്തിന്‍
തിളക്കങ്ങളെന്നില്‍ ചൊരിയുന്നില്ല
മുന്നില്‍ നിറഞ്ഞ സദസ്സിനോടിന്നു
മിഴികളാല്‍ മൊഴിഞ്ഞു കദനകാണ്ഡം

തേടിയലയുന്നോരായിരം കണ്ണുകള്‍
ഭൂതകാലം കേട്ടു 'കണ്‍ നിറയക്കാന്‍ '
ഇനിയോരോ മാത്രയുമൊളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കുവാ -
നാകില്ല ഹൃത്തും ഹ്രാസമായി ...
നോക്കുന്നു പിന്നിലാ ചാണകത്തറയിലെ
ദുഖ കാവ്യത്തിന്നേടുകളേതും
കണ്തൂലികയാല്‍ നാമന്നെഴുതിയ
ജീവിതകാണ്ഡം മണ്ണെടുത്തു ...

കോലായില്‍ കൂനിയ രൂപം പുകയ്ക്കുന്ന
ലഹരിയിലുമന്നു നിസ്സംഗത
ഒഴിഞ്ഞ വയറുകള്‍ രോദനം നിര്‍ത്തുന്നു
മൂലയ്ക്കെറിഞ്ഞൊരു ചണസഞ്ചിയില്‍
ഉമ്മറത്തെന്നും വിതുമ്പലിന്‍ താളങ്ങള്‍
ചിതലരിയ്ക്കും തൂണുമച്ഛനൊത്ത് .....

അങ്കണമടിയ്ക്കുന്ന വാരിയെല്ലുന്തിയ
പേക്കോലത്തിന്‍ താരാട്ടുമോര്മ്മയുണ്ട്
പാകംവലുതായിരുള്‍മൂടും തുണിയി -
ലമ്മയുണ്ടോയെന്നു ശങ്കതോന്നും
പരതും ചട്ടിയിലവസാനമണികളാ -
ലൂട്ടിയുറക്കുമ്പോളെന്തറിഞ്ഞു ഞാന്‍

മാസമുറതെറ്റിയൊപ്പോള് ചതുരത്തില്‍
ചാണകതറയെയാര്‍ദ്രമാക്കി
തനുവില്‍ തലോടിയെന്‍ പിഞ്ചിളം കൈകള്‍
ചിണത്ത പാടില്‍ തടഞ്ഞു , കണ്ണീരിറ്റു
ദ്രവിച്ച ജാലകക്കാഴ്ച പൊന്നാര്യന്‍ പാടത്ത്‌ ,
തൊഴുത്തിലെ നഷ്ടങ്ങളയവിറക്കി
കഴുക്കോലിന്‍ ബലത്തില്‍ ലംബമായാടിയ
ഒപ്പോളിന്‍ കാഴ്ചയിലെന്തറിഞ്ഞു ...

കയ്യിലമരുന്ന ശില്‍പ്പത്തില്‍ നോക്കുമ്പോള്‍
ചിരിതൂകി നില്‍ക്കുന്നു സ്മൃതിപ്പൂവുകള്‍
ആ ഗന്ധത്തിലഴലാടി നില്‍ക്കവേയാനേരം
നൂറു ക്യാമറകളില്‍ ഞാനൊളിച്ചു ...
കവിതന്‍ ദുരന്തം ലോകത്തിന്‍ ചിരിയെന്ന
ശാശ്വത സത്യത്തില്‍ ..........ഞാനും...

പ്ലവഗദുഖം

2009-10-26T13:50:00.000-07:00

['ഓമനക്കുട്ടന്‍ ' വൃത്തത്തില്‍ ചൊല്ലാം ]
__________________
ഞാന്‍ :
കണ്ണെറിയും പാതാളത്തിന്‍ ദൃശ്യകോണിലെങ്ങാനുമുണ്ണിയെ -
ക്കണ്ടുവോ തവ മാനസത്തിന്‍ വിങ്ങലിനല്‍പ്പം ശാന്തിയായി ?
മാ(ദാ)നവര്‍തന്നാരോഗ്യ സ്വത്തിനായാകുന്നു ബലിയാടുക,ളു -
ണ്ണിതന്‍ തലച്ചോറു ചീന്തുമ്പോള്‍ പാറമേല്‍ നിസ്സഹായയായി..?

പ്ലവഗം :
വ്യാമോഹങ്ങളതില്ല ലോകത്തിലേക മോഹമാം ജീവിതം
കൊണ്ടു മമകുലം നിന്കൂട്ടര്‍ക്കെന്തുപദ്രവമേകി ചൊല്ലുക ...?
കണ്ടകാടും പടര്പ്പിലും നമ്മളന്ന്യോന്ന്യം സ്നേഹമേകുമ്പോള്‍
നിന്റെയീലോകത്തെന്നെന്നും ഹിംസയല്ലേ പങ്കുവയ്ക്കുന്നതും..?

കണ്മണിയുടെ രണ്ടാംവരവിനായി

2009-10-25T04:02:00.000-07:00

[ചെറു കഥ]
ഇരവിന്റെ മൂകപ്രകൃതത്തിലാശ്വസിച്ചു ലോകം ഉറങ്ങുകയാണ് .തന്റെ ഹൃദയത്തിന് മാത്രം അന്യമായ ശാന്തിയുടെ കാരണങ്ങള്‍ ഡയാനയുടെ മുഖത്ത്‌ കണ്ണുനീരിന്റെ പുതിയ ചാലുകള്‍ തീര്‍ക്കുന്നു .പത്തുമാസത്തെ ത്യാഗ ,പ്രതീക്ഷകളില്‍ ജനിച്ച സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഒരു ദിനം വിധിയില്‍ തട്ടി സ്ഫടിക കൊട്ടാരം പോലെ തകര്‍ന്നു വീണ നിമിഷങ്ങളില്‍ താന്‍ എങ്ങനെ ഈ ലോകത്ത് അവശേഷിച്ചു എന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ദുഃഖത്തില്‍ നേരിയ അത്ഭുതത്തിന്റെ കടന്നുകയറ്റം .

അമ്മ പറയുമായിരുന്നു മാതൃത്വത്തിന്റെ മഹിമയെ കുറിച്ച് . ലാസ്വെഗാസിലെ യുവത്വത്തിന്റെ കൂത്താട്ടങ്ങളില്‍ തന്റെ ഭാഗം ആടിത്തീര്‍ക്കുന്ന കാലം .ലഹരിയുടെ വാതായനങ്ങള്‍ മുന്നില്‍ ഉപചാരമില്ലാതെ തുറന്നു കൊണ്ടിരുന്നു . കന്യകാത്വമെന്ന അവസ്ഥയുടെ മരണത്തോടെ താന്‍ ആണ്ടു പോയ പടുകുഴിയിലേയ്ക്ക് നീണ്ടുവന്ന ഹാരിയുടെ കൈകള്‍ ....

ഹാരി നല്ലൊരു ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു .മിതഭാഷണന്‍ ,സുന്ദരന്‍ ,സര്‍വോപരി ഉയര്‍ന്ന കുടുംബം .കോളേജില്‍ തന്റെ സീനിയര്‍ ആയിരുന്നു. അന്നേ അവന്‍ പലപ്രാവശ്യം പ്രണയാഭ്യര്‍ഥന നടത്തുമായിരുന്നു. അന്നൊക്കെ തന്റെ മനസ്സില്‍ എന്തായിരുന്നു..ഒരു തരം മരവിപ്പ് .അടങ്ങാത്ത ഭൌതികത തൃഷ്ണകളുടെ ലോകത്ത് ഹാരിയുടെ പ്രണയം മണ്ണിനടിയില്‍ പവിഴമായി കിടന്നിരുന്നു എന്ന് എപ്പോഴാണ് മനസിലാക്കിയത്...വെള്ളക്കാരികളായ സുന്ദരി മാലാഖമാരെ കിട്ടാന്‍ എല്ലാ യോഗ്യതയുമുണ്ടായിട്ടും ,തലനാരിഴകീറി വര്‍ണ്ണം പരിശോധിയ്ക്കുന്ന നാട്ടില്‍ തന്നോടു അവനു തോന്നിയ സ്നേഹം ഒരുതരം സിമ്പതി ആയി തോന്നിയിരുന്നു...അല്ലെങ്കില്‍ പരിഹാസം .അതവനോടു ചോദിയ്ക്കുമ്പോള്‍ എന്തൊക്കെയോ ഒളിപ്പിച്ച ഒരു ചിരി. അതില്‍ ഒളിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്‌ നന്മതന്നെയെന്ന തിരിച്ചറിവില്‍ ആണല്ലോ തന്റെ കുത്തഴിഞ്ഞ ജീവിതത്തിനു യവനിക വീണത്‌.

ചിന്തകളുടെ വേലിയേറ്റം രാവിന്റെ തീരങ്ങളെ അപഹരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു . കുഞ്ഞോളമായും ചിലപ്പോള്‍ സുനാമിയയും ചിന്തകള്‍ ആടിയുലഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു .

ആരോ വാതിലില്‍ മുട്ടുന്നു ..ചിന്തകള്‍ കറന്റ് പോയ ടി.വിയിലെന്ന വണ്ണം അപ്രത്യക്ഷമായി .ഓടിച്ചെന്നു വാതില്‍ തുറന്നു . ഒരു ബാലിക !.കയ്യിലൊരു ഡോഗിന്റെ പാവയുമുണ്ട്. അവള്‍ ചിരിതൂകിക്കൊണ്ടു നില്‍ക്കുന്നു .മുന്‍പ് എവിടെയോ കണ്ട മുഖപരിചയം തോന്നിയെങ്കിലും ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ അന്നേരം മെനക്കെട്ടില്ല .
'മോളാരാ....? ' ഡയാന ചോദിച്ചു
അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല .അകത്തു കടന്നു കട്ടിലില്‍ ഇരുന്നു . ഡയാന ചിരി കലര്‍ന്ന അത്ഭുതത്തോടെ അരികില്‍ ഇരുന്നു .ആ മുഖ പരിചയം എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും മനസിലാകുന്നില്ല .

' മോള് ആന്റിയെ അറിയുമോ ...മോള് അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെയാ...?'
അപ്പോഴും മൌനമായിരുന്നു മറുപടി . ആ കുസൃതി നോട്ടത്തില്‍ അവളുടെ ഉള്ളലിഞ്ഞുപോയി. മൂന്നു വര്ഷം മുന്‍പ് നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രതീക്ഷകള്‍ വര്‍ത്തമാനകാല ജീവിതത്തില്‍ വന്നു കൊതിപ്പിയ്ക്കുകയാണോ എന്ന് ശങ്കിച്ചു .പിറകെ ഇവളുടെ അമ്മ വരും .അത് വരെ ഇവിടുരുന്നോട്ടെ .മാതൃത്വത്തിന്റെ വിളികളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താനെങ്കിലും ...

'മോളുടെ പേരെന്താ...? '
'നതാഷ '
നതാഷ നല്ല പേര് .ഹാരിയ്ക്കും റഷ്യന്‍ പേരുകളോട് വലിയ കമ്പം ആയിരുന്നു .അതിനൊരു കാരണമുണ്ട് .ഹരിയുടെ മുത്തച്ഛന്‍ റഷ്യയില്‍ നിന്നും കുടിയേറിപ്പാര്‍ത്തതാണ് . പഴയ സോവിയറ്റിന്റെ പ്രതാപതിനെ ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവന്‍ വചാലനാകാറുണ്ടായിരുന്നു . ഒരിയ്ക്കല്‍ കാറിലിരുന്നു എല്ലാ അമേരിക്കന്സിനെയും പോലെ സോവിയറ്റിനെ കളിയാക്കിയതിനെ തുടന്നുണ്ടായ ഒരു തര്ക്കത്തിനടയ്ക്കായിരുന്നല്ലോ മാംസം ചിന്നിചിതറിയ ആ ഘോരശബ്ദം ....ഹാരിയും ഉദരവാസം അവസാനിപ്പിയ്ക്കാറായ കണ്മണിയും തന്നെ വിട്ടുപോയ ശപിയ്ക്കപ്പെട്ട നിമിഷം....
നതാഷയുടെ പിഞ്ചുകൈ അവളുടെ മുടിതുമ്പില്‍ ഉടക്കി..വര്‍ത്തമാനത്തിലും പിന്തുടരുന്ന ദുരന്ത ചിന്തയുടെ ആഴങ്ങളില്‍ ഇപ്പോഴും ആരെങ്കിലും കൈതരാറുണ്ട് ..ഹാരിയുടെ പോലത്തെ കൈകള്‍...

അവള്‍ നതാഷയെ ചുമ്പിചു ...കണ്ണുനീരിന്റെ ഉറവ പൊട്ടി കവിളിലൂടെ കടന്നു ചുണ്ടുകളിലൂടെ നതാഷയുടെ മുഖത്ത് പടര്‍ന്നു ..നിര്‍വൃതിയുടെ അനിര്‍വചനീയമായ അനുഭവങ്ങളില്‍ ഡയാന നീന്തി തുടിച്ചു...

'മോള്‍ക്ക്‌ ആന്റി എന്താ തരുന്നത് ഇപ്പോള്‍ ...' മെല്ലെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവള്‍ ചിന്തിച്ചു .സ്നേഹ പ്രകടനങ്ങളുടെ ഉച്ചസ്ഥായിയില്‍ ശ്രദ്ധിയ്ക്കാത്ത ഒരു കാര്യം ഡയാന മനസിലാക്കി .നതാഷയ്ക്ക് നന്നായി പനിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.

'അയ്യോ മോള്‍ക്ക്‌ ചുട്ടു പൊള്ളുന്നല്ലോ ....മോള് കിടക്കൂ ..ആന്റി കുടിയ്കാന്‍ എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവരാം ...'
നതാഷയെ കിടത്തിയിട്ട് അവള്‍ അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് പോയി ഷെല്‍ഫില്‍ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ വിശ്രമിയ്ക്കുന്ന പാല്‍കുപ്പി കയ്യിലെടുത്തു .മോള്‍ക്ക്‌ ആ പ്രായമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ..പക്ഷെ തന്റെ മോഹങ്ങള്‍ ശൈശവം വിട്ടിട്ടില്ല .വിരസതയുടെ കണ്ണുനീരില്‍ മുഖം തെല്ലും പ്രതിഷേധം കാണിയ്ക്കുന്നില്ല .
നതാഷയുടെ അടുത്തിരുന്നു പാലുകുടിപ്പിച്ചു ..ഉടന്‍ എന്തോ ഓര്‍ത്തുകൊണ്ട്‌ മേശതുറന്ന് തെര്‍മോമീറ്റര്‍ എടുത്തു നതാഷയുടെ നാവിനടിയില്‍ വച്ച് നോക്കി
...ങാ ..സാരമില്ല ..ഇപ്പോള്‍ അത്ര പനി തോന്നിയ്ക്കുന്നില്ല ...' ഡയാനയുടെ ആത്മഗതം

'മമ്മീ എനിയ്ക്ക് എന്റെ ബാര്ബീയെ വേണം ...'
മമ്മീ എന്നുള്ള വികാരജനകമായ വിളിയേക്കാള്‍ അവള്‍ ആവശ്യപ്പെട്ട കാര്യമോര്‍ത്തു ഡയാന അത്ഭുതപ്പെട്ടു ..
'മോള് എന്താ പറയണത്..ബാര്ബിയോ ..അതെന്താ..!!?'
'ഇന്നലെ മമ്മി എനിയ്ക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിച്ച ടോള്‍...'
ഡയാന ഞെട്ടി തെറിച്ചു ...ആ മുഖത്ത് മാറിമറിഞ്ഞ വികാരങ്ങള്‍ക്ക് പരിധി കല്പ്പിയ്ക്കുക പ്രയാസമായിരുന്നു .നഷ്ടങ്ങള്‍ കയറിയിറങ്ങുന്ന തന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഇങ്ങനെ ചില ഭ്രാന്തും ഉണ്ട്...കടയില്‍ കാണുന്ന നല്ല ടോള് ഒക്കെ മേടിച്ചു വയ്ക്കും. തന്റെ കാണാകണ്മണിയെ ഓര്‍ത്ത്‌ ...

'മോള് എന്താ പറഞ്ഞത്..... മോള് എന്താ പറഞ്ഞത്..... ' നതാഷയെ കുലുക്കിക്കൊണ്ട്‌ അവള്‍ പല പ്രാവശ്യം ഉറക്കെ ചോദിച്ചു.
വാതിലില്‍ ആരോമുട്ടുകയും ബെല്ലടിയ്ക്കുകയും ചെയുന്നു .സംയമനം വീണ്ടെടുത്ത ഡയാന ഒരു വിധം തപ്പിത്തടഞ്ഞു വാതില്‍ തുറന്നു. പുറത്ത് അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ കാര്ളിന്‍ ആയിരുന്നു .
'എന്ത് പറ്റി ഡയാനാ... ഉറക്കെ വിളികള്‍ ഒക്കെ കേട്ടല്ലോ...ഞാനാകെ ഭയന്ന് പോയി..എന്താ സംഭവിച്ചത്....?' കാര്ളിന്‍ ചോദിച്ചു .

'അവള്‍..അവള്‍..എന്റെ മോള് ....' ഡയാന വിതുമ്പിക്കൊണ്ടു ഒരു വിധം പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു .
മോളോ ..അതാരാ.. ?' ആശ്ചര്യത്തോടെ കാര്ളിന്‍ അകത്തു കയറി നോക്കി
'ഡയാനാ നീ ആരെയാ കണ്ടത്...?'
'മോള് ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു..എന്റെ പോന്നു മോള് ....അവള്‍ പാവ മേടിയ്ക്കാന്‍ വന്നതാ .."
'താന്‍ എന്താടോ പറയുന്നത് ...സ്വപ്നം കണ്ടതാണ്..നന്നായി ഒന്ന് ഉറങ്ങൂ..എപ്പോഴും നെഗറ്റീവ് ആയി ചിന്തിച്ചാല്‍ പിന്നെ എങ്ങനെ ഇതൊക്കെ കണാതിരിയ്ക്കും... " കാര്ളിന്‍ പതിയെ പറഞ്ഞു .

കാര്ളിന്‍ ഡയാനയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു ഉറക്കാന്‍ നോക്കി .
'എന്റെ മോള്...അയ്യോ ..അവള്‍ ഇത്ര നേരം ഇവിടുണ്ടായിരുന്നു ..മമ്മി മേടിച്ച സമ്മാനം വാങ്ങാന്‍ വന്നതാ..പ്ലീസ്‌ കാര്ളിന്‍ ആ ഷെല്‍ഫിലെ ടോള്‍ അതിങ്ങെടുത്ത്‌ താ ..പ്ലീസ്‌ ...പ്ലീസ്‌..' ഡയാന കിടന്നു കൊണ്ട് വിതുമ്പി

'ഇവളുടെ ഒരു കാര്യം ...' പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് കാര്ളിന്‍ ആ ഷെല്‍ഫില്‍ നിന്നും ബാര്ബീഗേള്‍ പാവ എടുത്തു ഡയാനയുടെ കയ്യില്‍ പിടിപ്പിച്ചു... ശേഷം യാത്ര പറഞ്ഞു വാതിലടച്ചു കാര്ളിന്‍ പോയി.

അവള്‍ ആ പാവയെ ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചു കണ്മണിയുടെ രണ്ടാം വരവിനായി കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കിയടച്ചു കിടന്നു..

_____________________ശുഭം_______________________

സ്ത്രീലിംഗമുള്ള തെരുവ്

2009-10-23T12:35:00.000-07:00

തെരുവിനെ അവര്‍ സ്ത്രീലിംഗമാക്കി
മധ്യത്തില്‍ രണ്ടു മുലകള്‍ സ്ഥാപിച്ചു കൊണ്ട്
വഴിയരികിലെ വിശ്രമസങ്കേതങ്ങളില്‍
സൊറപറഞ്ഞ് ആരെയുംഭയക്കാതെ
അന്തിയുറങ്ങാന്‍ കഴിയുന്ന തെരുവ് ,

ചെന്നായ്ക്കള്‍ പോലും
മടുത്ത മാംസം വില്‍ക്കുന്ന തെരുവ്
അജ്ഞാത മിഴികളുള്ള സന്തതികള്‍ക്ക്
അവിടം സുരക്ഷിതമായ അരക്ഷിതം
പുറത്ത്‌ ചെന്നായ്ക്കളുടെ മുരളലുള്ള
കാടുകളില്‍ രക്തദാഹമുള്ള കണ്ണുകളുണ്ട് ,

സജീവമാകുന്ന നേരങ്ങളില്‍ തുടിയ്ക്കുന്ന
തെരുവില്‍ സന്ദര്‍ശകരെ
നോക്കി പിള്ളേര്‍ അച്ഛന്‍ കളിയ്ക്കുന്നു
അത് എന്റെ അച്ഛന്‍ …
അല്ല അത് എന്റെ അച്ഛന്‍ …
അല്ലെങ്കില്‍ ഭംഗിയുള്ളവരെല്ലരും എന്റെ അച്ഛന്‍….

നിഷ്കളങ്കമായ വര്‍ത്തമാനങ്ങളില്‍
ഉരുകി രേതസ്സിന്റെ പുതിയ മാലിന്യങ്ങളില്‍
കല്ലിടുന്നവര്‍ ശീല്ക്കരത്തില്‍ കരച്ചില്‍
കലരാതെ നോക്കുന്നു ,

നിമിഷങ്ങള്‍ക്കപ്പുറം അകലുന്ന
സംതൃപ്തമിഴികളില്‍ നോക്കില്ല
നാളെ അറിയാതെ പാപസന്തതികള്‍
പിറന്നാല്‍ കണ്ണുകളില്‍ അച്ഛനെ
പുനര്‍ജനിപ്പിയ്ക്കാന്‍ അവകാശമില്ല ,

സുരത നെറിവുകേടിന്റെ പരീക്ഷണശാലയില്‍
രാസപരിനാമങ്ങളില്‍ പറ്റിയ കൈപ്പിഴകള്‍
ഓടയിലെ ചെളിയില്‍ ബാല്യം ചുടുന്നു
ഇത്തരം നൊസ്റ്റാജിയകളിലാണ്
ഭാവിയുടെ ഊര്‍ജ്ജം സംഭരിയ്ക്കപ്പെടുന്നത് ,

അന്നം അന്യമാകുന്ന ദിനങ്ങളില്‍
വിശ്രമിയ്ക്കുന്ന അമ്മമാരെ തെരുവിലെ
ഒരു കുട്ടിയും വിളിയ്ക്കാറില്ല
അന്ന് ഓടയിലെ ‘റബ്ബര്‍ബലൂണുകള്‍’
വീര്‍പ്പിച്ചു പറത്തി പിള്ളേര്‍ കളിയ്ക്കും
കുറച്ചു ദൂരെ ചിലര്‍ കൂര്‍ത്ത
ഈര്ക്കിലുമായി ഉന്നംവയ്ക്കും ,

ഈര്‍ക്കിലുകള്‍ പായുമ്പോള്‍
ബലൂണ്‍ വെടിയ്ക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളില്‍
മനംനൊന്തു കരയുന്ന നിഷ്കളങ്ക മിഴികളില്‍
വര്‍ണ്ണ ബലൂണുകളുടെ സന്തോഷവുമായി
ചിലരെത്തുന്നു സന്തോഷിയ്ക്കാന്‍ ,

തെരുവ് സ്ത്രീലിംഗം തന്നെയാണ് എന്നും ,
പദ്ധതികള്‍ക്കായി പലരും
കുഴിച്ചുമറിച്ചിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന ഇവിടെ
വെള്ളം എത്താത്തതുകൊണ്ടല്ല
അവര്‍ക്ക് കുളി തെറ്റുന്നത് ...

എന്നെയറിഞ്ഞതാര് …?

2009-10-23T12:29:00.004-07:00

[പഴയത്]

എന്നെയറിഞ്ഞതാര് …?
യുഗങ്ങളായി ഉറങ്ങിക്കിടന്ന മനസ്സില്‍ നിന്നും
അജ്ഞതയുടെ ക്ലാവു നീക്കി സ്വര്‍ണപ്പാത്രതുല്ല്യം
വെട്ടിത്തിളങ്ങാന്‍ ചെറുസുഷിരത്തിലൂടെ
വന്ന വെട്ടത്തിന്റെ ഉറവിടമേത് ….?

വിരസതയുടെയും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളുടെയും
നിറമില്ലാത്ത ലോകത്തുനിന്നും കൈപിടിച്ചുയര്‍ത്തി
ചിത്രം വരയ്ക്കാന്‍ ഏഴു നിറങ്ങളും തന്ന്
മനസിലെ ഭാവനക്ക് രത്നതുല്യം തിളങ്ങാന്‍
ഊര്‍ജ്ജം തന്നതാര് ……?

കുതന്ത്രങ്ങള്‍ പത്മവ്യൂഹം ചമച്ച മനസ്സില്‍
നിര്‍മ്മലതയുടെ പരിശുദ്ധി നല്കി
കര്‍മ്മദോഷങ്ങളെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി
പാപങ്ങളെ അലിയിച്ചു സ്ഫടികതുല്ല്യം
സുതാര്യമാക്കിയതാര്….?

മുന്നിലെ ദാഹിക്കുന്ന മനസ്സുകള്‍ക്ക്
ഒരിറ്റു ദാഹജലം നല്‍കാന്‍ കഴിയാത്ത
എന്നിലെ പാറക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കടിയില്‍
സ്നേഹത്തിന്റെ നീരുറവയുണ്ടെന്നു
പറഞ്ഞു തന്നതാര് …..?

ഉത്തരം അവരെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ
ഭൌതികതയുടെ കണക്കെടുപ്പ് നടത്തി
രക്ത ബന്ധങ്ങള്‍ പല്ലിളിച്ചു ,
പ്രചോദനം തങ്ങളെന്ന മട്ടില്‍
സൌഹൃദങ്ങള്‍ മുന്നോട്ടു വന്നു ,
വിജ്ഞാനഭാണ്ഢതിന്‍ ഭാരം പേറി
ഗുരുക്കന്മാര്‍ പാടുപെട്ടു കൈ പൊക്കി '

ഞാന്‍വിറയ്ക്കുന്ന കരങ്ങളില്‍ നോക്കി
അവസാനിക്കാത്ത നോട്ടത്തിനൊടുവില്‍
ജീവിതം തമസ്സില്‍ കാലിടരുമ്പോള്‍
എന്നില്‍ പ്രതീക്ഷയുടെ വെട്ടം തെളിച്ച,
അരസികമായ ആവര്‍ത്തനവിരസതകളില്‍
നിന്നൊഴിഞ്ഞു എഴുതാന്‍ ഭാവനയുടെ
ഊര്‍ജ്ജം തന്ന .....,

വിരസമാം ലോകത്തില്‍ ഏഴുനിറങ്ങളില്‍
ചാലിച്ച സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ തന്ന ,
കപടമാം നാടകത്തില്‍ നിര്‍മ്മലതയുടെ
ഒരു തുള്ളി കണ്ണീരേകിയ,
അസ്തിത്വം പാഴ്കിനാവെന്നിരിക്കെ
അതിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിന് കരുത്തേകിയ
പാവം മഴതുള്ളി ആസന്നമായ മരണത്തെ
കാത്ത് ഇലതുമ്പില്‍ മൌനം പൂണ്ടു .